Δέσμευση ότι ήρθε η ώρα για «δικαιοσύνη παντού και για όλ@»

Με την πολύ βαριά σκιά της άγριας επίθεσης εναντίον τρανς φοιτητή στην Πάτρα να πέφτει επάνω σε όλους μας, η εκδήλωση που διοργάνωσε ο ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ., τη Δευτέρα, ήταν μια βαθιά ανάσα.

Η συνάντηση μελών της ΛΟΑΤΚΙ κοινότητας με το κόμμα της Αριστεράς, που διεκδικεί την εξουσία για δεύτερη φορά, είχε αυτονόητα μεγάλο πολιτικό ενδιαφέρον και γιατί η κριτική τους στα πεπραγμένα της πρώτης αριστερής κυβέρνησης όπως και οι προτάσεις τους ακούστηκαν αδιαμεσολάβητα αλλά και γιατί η αξιωματική αντιπολίτευση παρουσίασε ένα πλήρες, εμπεριστατωμένο πρόγραμμα για τους ΛΟΑΤΚΙ πολίτες και για μια κοινωνία ισότιμη, δημοκρατική και συμπεριληπτική.

Με το χρόνιο αίτημα της κοινότητας για τον γάμο και την τεκνοθεσία στο επίκεντρο, αλλά και πολύ πέρα από αυτήν τη διεκδίκηση, ο ΣΥΡΙΖΑ- Π.Σ. δεσμεύθηκε: «δικαιοσύνη παντού» και «για όλ@».

«Σε ό,τι αφορά τον κατά τα άλλα φιλελεύθερο κ. Μητσοτάκη, για τα κρίσιμα θέματα, τις κρίσιμες διεκδικήσεις του ΛΟΑΤΚΙ+ κινήματος, δεν είναι ακόμη η ώρα, όπως μας είπε πρόσφατα», ανέφερε σε χαιρετισμό του που προβλήθηκε με βίντεο ο Αλέξης Τσίπρας.

«Τέσσερα χρόνια κυβερνάει, αλλά δεν ήρθε ακόμη η ώρα. Ούτε για τον γάμο ούτε φυσικά για την τεκνοθεσία. Θέλω, λοιπόν, σήμερα να σας διαβεβαιώσω ότι ήρθε επιτέλους η ώρα (…) μια προοδευτική κυβέρνηση με κορμό τον ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. θα θεσμοθετήσει τον γάμο για όλα τα ζευγάρια, ανεξαρτήτως φύλου, με πλήρη δικαιώματα, καθώς και το δικαίωμα τεκνοθεσίας».

Δεκαεπτά οργανώσεις της κοινότητας (Ελληνική Κοινότητα Ιντερσεξ, ΛΟΑΤ ΑμεΑ, Οικογένειες Ουράνιο Τόξο, Ομάδα ΛΟΑΤΚΙ+ Εργασιακής Υποστήριξης, Πολύχρωμο Σχολείο, «Θετική Φωνή», Σύμπραξη για το κοινωνικό φύλο, Σωματείο Υποστήριξης Διεμφυλικών, Υπερήφανοι Γονείς: Χάρης Σκοκότσα, συνταξιούχος, ιδρυτικό μέλος των υπερήφανων γονέων, Colour Youth, Emantes, Orlando LGBT+, Police Action, Proud Seniors, Queer Athens, Rainbow Seniors, Thessaloniki Pride), 8 τομεάρχες (Αγαθοπούλου, Αναγνωστοπούλου, Ζαχαριάδης, Ξανθός, Ξενογιαννακοπούλου, Φίλης, Φωτίου, Ψυχογιός), 2 ευρωβουλευτές (Αρβανίτης, Κουντουρά) και ο υπεύθυνος για την κατάρτιση του κυβερνητικού προγράμματος του κόμματος, Δημήτρης Τζανακόπουλος, βρέθηκαν σε μια συνάντηση που μας έβγαλε έξω από τις νόρμες μιας τυπικής προεκλογικής διοργάνωσης όπου οι πολιτικοί μιλούν και το κοινό ακούει.

Αντιθέτως, εδώ τον λόγο πήραν πρώτα οι άνθρωποι του κινήματος, για να περιγράψουν τις συνθήκες ζωής για τους ΛΟΑΤΚΙ συμπολίτες μας, να ασκήσουν κριτική αλλά και να προτείνουν νομοθετικές και άλλες πρωτοβουλίες που πρέπει να αναληφθούν αν ξαναβρεθεί στην εξουσία. Και στη συνέχεια παρουσιάστηκε το πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ, με ένα πλήθος εξειδικευμένων δράσεων και παρεμβάσεων σε όλα τα πεδία -από τη δικαιοσύνη, την ισότητα των φύλων, την εκπαίδευση και την υγεία μέχρι την εργασία, την κοινωνική πρόνοια, το προσφυγικό, τον πολιτισμό, τα σώματα ασφαλείας, τα ΜΜΕ.

Από την παιδική τους ηλικία μέχρι τα γεράματα, οι ΛΟΑΤΚΙ πολίτες στην Ελλάδα υφίστανται διακρίσεις σε κάθε έκφανση της ζωής τους, όπως με στοιχεία κατέδειξαν όλα τα άτομα που πήραν τον λόγο. Ξεκινώντας, λοιπόν, θεματικά και προσπαθώντας να κλείσουμε σε λίγες λέξεις τα πολύ ενδιαφέροντα που ακούστηκαν στις πολλές ώρες που κράτησε η εσπερίδα, η Ρηνιώ Συμεωνίδου μίλησε για το πώς μεγαλώνουν τα ίντερσεξ παιδιά («μου έλεγαν πως μεγαλώνω ένα τέρας», είπε χαρακτηριστικά) και ο Χαρίλαος Μιχαήλ μίλησε για τις οικογένειες με τα χρώματα του ουράνιου τόξου, την αγάπη που για τον νόμο παραμένει αόρατη, ο Χάρης Σκοκότσα εξήγησε πώς είναι να ζεις ως περήφανος γονιός, ο Απόστολος Πούλιος μίλησε για το Πολύχρωμο Σχολείο, ενώ η Χαρά Νικολάου μίλησε από τη σκοπιά της νεολαίας.

Η Αννα Απέργη Κωνσταντινίδη αναφέρθηκε στα διεμφυλικά άτομα, ενώ τα ζητήματα που αντιμετωπίζουν οι ΛΟΑΤΚΙ μεγαλύτερης ηλικίας ανέλυσαν ο Νίκος Τσατσαλίδης και ο Μιχάλης Σακελλαρίου, ο Γιάννος Λεβισιάνος μίλησε για τα ιδιαίτερα προβλήματα που αντιμετωπίζει η κοινότητα των οροθετικών και ο Ανδρέας Ξερουδάκης για τα ΑμεΑ, η Σοφία Ζαχαριάδη ανέπτυξε τα ζητήματα των προσφύγων, η Βάγια Γεωργαλή εστίασε κυρίως στην τέχνη και την Queer Αθήνα.

Ο Ζωρζ Κουνάνης εστίασε στον εργασιακό τομέα, η Ελενα Χρηστίδη, στη βαθιά πολιτική παρέμβασή της, έκανε ειδική αναφορά στον γάμο αλλά και στις θεραπείες μεταστροφής και ο αστυνομικός Μιχάλης Λώλης κάλεσε τον ΣΥΡΙΖΑ, αν ξαναγίνει κυβέρνηση, να κάνει ό,τι δεν έκανε το 2015, να αλλάξει την αστυνομία. Τέλος, η Θεοφανώ Παπαζήση, ομότιμη καθηγήτρια Αστικού Δικαίου ΑΠΘ, σε μια εξαιρετική εισήγηση, εξήγησε όλες τις νομοθετικές κινήσεις που απαιτούνται για την πλήρη εξάλειψη των διακρίσεων.

Φυσικά, δεν θα μπορούσαν να λείπουν οι αναφορές και η κριτική στον ΣΥΡΙΖΑ για την υποψηφιότητα του Μιθριδάτη στις επερχόμενες εκλογές, η οποία άλλωστε καταδικάστηκε από την πρώτη στιγμή από αρκετά μέλη της κοινότητας, αλλά και πολίτες στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Η απάντηση που έδωσε ο ράπερ σε όσους τον εγκαλούν για σεξιστικό, ομοφοβικό και τρανσοφοβικό λόγο δεν φαίνεται να έπεισε.

«Παρότι τυπικά έχει πει ότι συντάσσεται με τα αιτήματα των ΛΟΑΤΚΙ, των γυναικών και την προοδευτική ατζέντα, θέλω να υπενθυμίσω ότι δεν χρησιμοποιούμε κακοποιητικό λόγο για να καταπολεμήσουμε ένα στερεότυπο, είναι αυτοαναιρούμενο. Το γεγονός ότι αυτό δεν έχει γίνει κατανοητό από κάποιες πλευρές μάς κάνει να υποψιαζόμαστε ότι δεν έχει γίνει κτήμα της κουλτούρας ενός χώρου που θεωρούμε παραδοσιακά την κοινότητά μας», ανέφερε ο Αποστόλης Καραμπαΐρης, από το Thessaloniki Pride.

Διακρίσεις

«Σε όποιο πλαίσιο και να έχουν γραφτεί τα όσα έχουν δει το φως της δημοσιότητας τα τελευταία 24ωρα, ό,τι και να έχει προηγηθεί σε κάποια “συνομιλία”, δεν μπορούν να έχουν διαφορετική ανάγνωση από την προφανή», τόνισε η Αννα Απέργη, ενώ, απαντώντας στον ράπερ που είχε δηλώσει «κόντρα στους διαχωρισμούς, τις διακρίσεις και τις στερεοτυπίλες», διερωτήθηκε «είναι, λοιπόν, στερεοτυπίλα η καταδίκη του χυδαίου σεξιστικού ομοφοβικού και τρανσφοβικού λόγου; Καλό το εκλογικό μάρκετινγκ, αλλά δεν θα το αγοράσουμε, από όποια πλευρά κι αν προέρχεται».

Για κόκκινες γραμμές που δεν πρέπει να ξεπερνιούνται έκανε λόγο η Ελενα Χρηστίδη, σημειώνοντας πως «κανένα ΛΟΑΤΚΙ άτομο δεν έχει την ψευδαίσθηση ότι υπάρχει άφθαρτος πολιτικός χώρος που να μην έχει εκφράσει σεξισμό, ομοφοβία, τρανσφοβία κανενός είδους -ακόμα κι εμείς οι ίδιοι πολεμάμε εσωτερικά αυτά τα φαινόμενα. Αυτό που ζητάμε, απαιτούμε κι είναι απαραίτητο είναι η ανάληψη ευθύνης κι η επανόρθωση (…) αυτό είναι σημαντικό για να νιώθουμε ότι ο διάλογος γίνεται σε στέρεες βάσεις και να μπορούμε να πάμε παρακάτω».