Ψάχνω να βρω στον χάρτη της google το σημείο όπου πνίγηκε το ζευγάρι των Ιρανών μετά το πέρασμα της πρόσφατης κακοκαιρίας με την ονομασία «Διομήδης». Ο ορεινός όγκος Λαγκαδίου, Δήμος Βισαλτίας Σερρών, όρια με τον νομό Θεσσαλονίκης, λίγο πάνω από τη λίμνη Βόλβη, πάνω από την Εγνατία οδό.
Εκανα μια προσπάθεια να καταλάβω πώς βρέθηκαν οι άνθρωποι εκεί, καταμεσής του τίποτα, βουνό και δάσος, χιλιόμετρα πιο πάνω μια κόκκινη βούλα δείχνει «Καταφύγιο Αγριας Ζωής Νιγρίτας», καμιά εγκατάσταση, ούτε καν ξυλόσπιτα ξυλοκόπων ή κυνηγών, τριγύρω φωσφορίζουν ονόματα μικρών χωριών, μοναστήρια και ναΐσκοι στην ερημιά, παρακάτω πολιτισμός, μπακάλικα, αναψυκτήρια. Τι ήθελαν τρεις άνθρωποι μέσα στην ερημιά αυτή;
Τηλέφωνο στην αστυνομία. Λίγα τα στοιχεία. Ο διασωθείς που ειδοποίησε με το 112 έχει αναφέρει μόνο ότι βρισκόταν στην Ελλάδα εδώ και έναν μήνα. Είχαν περάσει τον ποταμό Εβρο. Κι από εκεί κίνησαν με τα πόδια, αποφεύγοντας τους πολυσύχναστους δρόμους, βαδίζοντας συνέχεια, για να πάνε πού άραγε; Στη Θεσσαλονίκη ή για να κινηθούν βορειότερα, στην Κεντρική Ευρώπη; Αγνωστο. Κανένα στοιχείο. Δεν έχουν καν όνομα.
Και να έχει δηλώσει όνομα ο διασωθείς δεν θα γίνεται πιστευτός μέχρι να γίνει διασταύρωση, δηλαδή πώς θα γίνει διασταύρωση στοιχείων ενός ανθρώπου που κίνησε από το μακρινό Ιράν; Σε όλο αυτό το χρονικό διάστημα κανένας –πλην του διασωθέντος– δεν έχει κλάψει για τις ζωές δύο ανθρώπων, ενός ζευγαριού. Τριάντα επτά χρόνων ο άνδρας, 24 ετών η γυναίκα, μόλις 22 ετών ο διασωθείς αδελφός της. Τον ρώτησε άραγε κανείς πώς είναι να βαδίζεις το 1/3 του πλανήτη; Εριξαν μαύρη πέτρα πίσω τους ή τους έτρωγε ήδη η νοσταλγία; Πώς έγινε το κακό στον χείμαρρο;
Οι πυροσβέστες που έκαναν τις έρευνες πρώτα βρήκαν τον άνδρα και την επόμενη μέρα, χθες δηλαδή, το άψυχο σώμα της γυναίκας «σφηνωμένο σε κλαδιά ρέματος». Πώς συνέβη το μοιραίο; Αγνωστο. Σαν σου λένε δηλαδή, «τι το ψάχνεις τώρα, πάνε αυτοί». Οπότε, μονολογώ, διότι μαζί με το σώμα της νέας γυναίκας σφηνώνονται σε κλαδιά και τα ερωτήματα: Πώς και γιατί έπεσαν στο ρέμα; Ποιον παρέσυρε πρώτο το νερό;
Ο επόμενος έκανε προσπάθεια να σώσει τον/τη σύντροφό του; Τι έκανε ο διασωθείς εκείνες τις στιγμές; Πώς ουρλιάζει κανείς «βοήθειααααααααα» στα φαρσί; Ή ήταν Κούρδοι του Ιράν; Μήπως πολιτικοί πρόσφυγες; Ηταν αγρότες, εργάτες, καλλιτέχνες; Τα σώματά τους μετά τη νεκροτομή τι θα γίνουν; Θα αναγραφούν σε μια ταμπελίτσα –φτωχική έστω– τα ονόματα που είχαν εν ζωή; Μπορεί μια αρχή του τόπου να δώσει μια κάποια απάντηση μετά τον τραγικό θάνατο δύο ανθρώπων;
