Με θέμα την ακόμα χειρότερη τροποποίηση των νέων Κωδίκων που στοχεύει και στο να δυσχεράνει ακόμα περισσότερο τη ζωή των διαζευγμένων ζευγαριών και παιδιών, ιδιαίτερα των γυναικών και παιδιών, συνεδρίασε η επιτροπή των γυναικείων οργανώσεων, συζήτησε και κατέληξε στα εξής:
«Tο άρθρο 64 του νέου Νομοσχεδίου για την τροποποίηση του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας που αφορά την αναγκαστική εκτέλεση αποφάσεων για παράδοση ή απόδοση τέκνου και για παρεμπόδιση του δικαιώματος της προσωπικής επικοινωνίας, καταργεί την δυνατότητα βεβαίωσης της τυχόν παραβίασης από το Δικαστήριο και την αντικαθιστά από έκθεση δικαστικού επιμελητή.»
»Ο δικαστικός επιμελητής δεν είναι δικαστικός λειτουργός αμείβεται από τον εντολέα ιδιώτη και σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να αποκτά αρμοδιότητα να βεβαιώσει γεγονότα και να αποφασίσει αν συνιστούν ή όχι αδικήματα αντικαθιστώντας τον φυσικό Δικαστή, ο οποίος είναι ο μόνος αρμόδιος να κρίνει και βεβαιώσει χρηματικές ποινές ή προσωποκράτηση. Η τροποποίηση βρίσκεται σε πλήρη νομική αντίφαση με τον κανονισμό της ΕΕ 1111/2019 την εφαρμογή του οποίου επικαλείται το Υπ. Δικαιοσύνης και είναι συνεπής μόνον προς την δημιουργία κλίματος απειλής και εκφοβισμού σε βάρος γυναικών και ανηλίκων παιδιών. Επί πλέον η ως άνω τροποποίηση αντίκειται στη Διεθνή Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού και στο Σύνταγμα της χώρας μας»
Οι οργανώσεις ζητούν την κατάργηση της διαπιστωτικής έκθεσης δικαστικών επιμελητών σε ό,τι αφορά τις παραβιάσεις δικαστικών αποφάσεων, τη διάκριση των παραβιάσεων σε δικαιολογημένες ή αδικαιολόγητες ώστε να υπάρχει και εναρμόνιση με την κοιν. οδηγία 1111/2019 και την μη εφαρμογή της πιλοτικής δίκης στις υποθέσεις οικογενειακού δίκαιου. Στο σύνολό τους οι προβλεπόμενες ρυθμίσεις για την η πιλοτική δίκη έχουν ήδη συναντήσει τη σφοδρή διαφωνία δικαστικών και νομικών.
Οι οργανώσεις ζητούν να προστεθούν στις αλλαγές του Π.Κ. τα άρθρα 36 και 46 της σύμβασης της Κωνσταντινούπολης (κάτι που αποτελεί άλλωστε και υποχρέωση της χώρας μας ). «Στο αναφερόμενο αδίκημα του βιασμού, θα πρέπει να ενσωματωθεί το αντίστοιχο άρθρο 36 της σύμβασης της Κωνσταντινούπολης που και πολύ πιο συγκεκριμένο είναι σε ότι αφορά τις πράξεις του βιασμού και αποσαφηνίζει το ζήτημα της συναίνεσης ορίζοντας ότι η συγκατάθεση πρέπει να παρέχεται εκουσίως ως αποτέλεσμα ελεύθερης βούλησης του ατόμου η οποία αξιολογείται στο πλαίσιο των συνοδών περιστάσεων».
Στο ίδιο πλαίσιο θα έπρεπε να έχει αξιολογηθεί και η ενσωμάτωση στο ποινικό μας δίκαιο των άρθρων 40 και 54 της συμβάσεως της Κωνσταντινούπολης
Για το αδίκημα του βιασμού δεν θωρούμε εύστοχη την προτεινόμενη αντικατάσταση της λέξεως «τελεί» με την λέξη «επιχειρεί» καθόσον η υπάρχουσα έκφραση είναι ακριβέστερη αφού αναφέρεται ευθέως και στην απόπειρα βιασμού και η αντικατάσταση της γεννά εύλογο προβληματισμό σε σχέση με την αντιμετώπιση της απόπειρας βιασμού».
Ζητούν ακόμα «να προστεθούν ως επιβαρυντικές περιστάσεις οι αναφερόμενες στο άρθρο 46 της σύμβασης της Κωνσταντινούπολης οι οποίες ανταποκρίνονται στα αδικήματα ενδοοικογενειακής βίας και συγκεκριμένα να αξιολογηθεί το σύνολο των επιβαρυντικών περιστάσεων που αναφέρονται στο άρθρο 46 της σύμβασης της Κωνσταντινούπολης και η ενσωμάτωση τους στον ποινικό κώδικα […] Σε κάθε περίπτωση επιβάλλεται η ένταξη της υποπεριπτώσεως “λόγω φύλου” ώστε να φωτιστούν το αδίκημα της γυναικοκτονίας και τα αδικήματα βίας κατά γυναικών ως αδικήματα με έμφυλο χαρακτήρα. Τέλος πιστεύουμε ότι η ανθρωποκτονία λόγω φύλου και τα αδικήματα βίας με έμφυλα και ρατσιστικά χαρακτηριστικά δεν τελούνται εν βρασμώ ψυχικής ορμής. Ο θύτης δεν διαλέγει το θύμα του σε παρόρμηση στιγμής»
Οι γυναικείες οργανώσεις θα αντιπαλέψουν αυτές τις τροποποιήσεις με προσφυγή σε ευρωπαϊκούς και διεθνείς οργανισμούς.
Αναλυτικά το υπόμνημα
