Ο Α.Μ. ήρθε στην Ελλάδα από το Αφγανιστάν τον Δεκέμβριο του 2009. Παρακολούθησε μαθήματα στα ελληνικά, έμαθε γρήγορα τη γλώσσα, πήρε υποτροφία σε κολέγιο και από το 2012 εργάζεται ως διερμηνέας στο Ελληνικό Συμβούλιο για τους Πρόσφυγες.
Τα μεσάνυχτα της Δευτέρας 18 Μαρτίου 2019 μαζί με έναν φίλο του δέχτηκαν επίθεση στο Μεταξουργείο από μια ομάδα οκτώ ατόμων που φορούσαν μαύρα και είχαν καλυμμένα τα πρόσωπά τους.
«Περπατούσαμε στην πλατεία Αυδή, μόλις είχαμε φύγει από το σπίτι ενός φίλου μας και επιστρέφαμε στο δικό μου. Ξαφνικά άκουσα βήματα πίσω μου, κατάλαβα ότι κάτι δεν πάει καλά, γύρισα και είδα 7-8 άτομα να κινούνται απειλητικά εναντίον μας. Φορούσαν μαύρα ρούχα, είχαν κουκούλες, δεν μπόρεσα να δω τα πρόσωπά τους, ήταν ψηλοί, γεροδεμένοι. Μας φώναξαν “Τι κάνετε; Από πού είστε;”. Κατάλαβα ότι είναι φασίστες και θα μας επιτεθούν. Αμέσως είπα στον φίλο μου στη μητρική μας γλώσσα “τρέχα, θα μας χτυπήσουν”».
Οι δύο μετανάστες άρχισαν να τρέχουν σε διαφορετικές κατευθύνσεις και οι επιτιθέμενοι χωρίστηκαν σε δύο ομάδες και άρχισαν να τους κυνηγούν. Ο Α.Μ. σκόνταψε σε ένα κολονάκι, έπεσε κάτω και τέσσερις από τους δράστες έπεσαν πάνω του και τον χτυπούσαν με μανία.
«Μου έριχναν μπουνιές, κλοτσιές, φώναζαν “χτύπα τον, είναι βρομιάρης”, κατάλαβα ότι είχαν σίδερα και προσπάθησα να προστατέψω με τα χέρια το κεφάλι. Φώναζα συνεχώς “βοήθεια”, έλεγα στον εαυτό μου “προσπάθησε να ξεφύγεις, αλλιώς θα σε σκοτώσουν”. Μάζεψα όση δύναμη είχα, σηκώθηκα και άρχισα να τρέχω αλλά γύρισα πίσω γιατί άκουσα τον φίλο μου να φωνάζει. Τον είχε πιάσει ένας και τον τραβούσε προς τα πίσω. Ούρλιαζα “βοήθεια! Ασ’ τον, θα τον σκοτώσεις”. Ο φίλος μου τον έσπρωξε και κατάφερε να διαφύγει».
Φτάνοντας στην πλατεία Κουμουνδούρου ο Α.Μ. συνειδητοποίησε ότι αιμορραγούσε. «Το χέρι μου, που το είχα βάλει να προστατεύσω το κεφάλι μου, ήταν μαχαιρωμένο. Ο φίλος μου ζαλιζόταν, ήταν χτυπημένος στα χέρια και στο κεφάλι. Δώσαμε τα στοιχεία στους αστυνομικούς και ασθενοφόρο μάς μετέφερε στο Γενικό Κρατικό Νίκαιας».
Από το εφημερεύον νοσοκομείο ο Α.Μ. ενημερώθηκε ότι εξαιτίας της επικινδυνότητας του τραύματος στο χέρι του έπρεπε να πάει στο ΚΑΤ, στο οποίο πήγε με ταξί επειδή, όπως λέει, «μας είπαν ότι έπρεπε να περιμένουμε έξι ώρες για ασθενοφόρο».
Στο ΚΑΤ έκανε εννιά ράμματα στο χέρι του και, σύμφωνα με τους γιατρούς, το τραύμα θα αποκατασταθεί σε δύο μήνες. Ο φίλος του την επόμενη μέρα έφυγε για το Βέλγιο, τον τόπο διαμονής του, «εκεί παρακολουθείται από γιατρούς, έχει σοβαρά χτυπήματα με σίδερο στο κεφάλι».
Ο Α.Μ. κατήγγειλε την επίθεση στο Α.Τ. Κυψέλης, έδωσε καταθέσεις, εξετάστηκε από ιατροδικαστή. Την υπόθεση ανέλαβε το Τμήμα Αντιμετώπισης Ρατσιστικής Βίας και ήδη ερευνάται το βιντεοληπτικό υλικό από κάμερες κοντά στο σημείο της επίθεσης.
«Αυτό που ζητάω είναι δικαιοσύνη όχι μόνο για τον εαυτό μου αλλά για να μην ξανασυμβεί σε άλλους. Εφυγα από την πατρίδα μου, το Αφγανιστάν, για να μη σκοτωθώ και παραλίγο να σκοτωθώ εδώ από φασίστες», λέει και προσθέτει ότι θέλει μέσω της «Εφ.Συν.» να στείλει μήνυμα πως όλοι μαζί θα παλέψουμε τον φασισμό.
«Δεν ένιωσα ποτέ ότι κινδυνεύω στην Ελλάδα, αντίθετα η κοινωνία με αγκάλιασε, μου δόθηκαν ευκαιρίες, οι περισσότεροι φίλοι μου είναι Ελληνες. Δεν φοβάμαι τίποτα, ο μόνος λόγος που δεν αποκαλύπτω την ταυτότητά μου είναι γιατί δεν έχει καμία απολύτως σημασία πώς με λένε, αυτό που με στοχοποίησε ήταν το χρώμα μου, ότι είμαι μετανάστης. Ηθελαν να μας σκοτώσουν, ούτε να μας κλέψουν ούτε τίποτα άλλο. Είχαμε μαζί μας ακριβά κινητά και χρήματα, δεν τους ενδιέφερε».
Την επίθεση κατήγγειλε το Σωματείο Εργαζομένων του Ελληνικού Συμβουλίου για τους Πρόσφυγες, σημειώνοντας ότι «ο συγκεκριμένος τρόπος δράσης, δηλαδή ενέδρα και τυφλή επίθεση πολλών έναντι ενός, παραπέμπει σε οργανωμένο τάγμα εφόδου φασιστών και η χρήση μαχαιριού αλλά και οι κλοτσιές ομαδόν στο κεφάλι προδίδουν τις δολοφονικές προθέσεις τους. Εφιστούμε ιδιαιτέρως την προσοχή στην επανεμφάνιση των φασιστικών ταγμάτων εφόδου, πριν θρηνήσουμε ξανά νεκρούς».
-320x213.jpg)
