Μία ημέρα πριν λήξει η θητεία της διευθύντριας της Υπηρεσίας Ασύλου, Μαρίας Σταυροπούλου, και σχεδόν τέσσερις μήνες μετά τη λήξη της προθεσμίας για την υποβολή υποψηφιότητας για τη θέση, το υπουργείο Μεταναστευτικής Πολιτικής δεν ανακοίνωσε το πολυαναμενόμενο όνομα του νέου διευθυντή, αλλά προχώρησε σε συμπληρωματική πρόσκληση εκδήλωσης ενδιαφέροντος, εγείροντας ερωτήματα για τα αίτια της μεγάλης καθυστέρησης και για τη σκοπιμότητα της παράτασης.
Η νέα προθεσμία για τη συμπληρωματική πρόσκληση, που ανακοινώθηκε την Παρασκευή, λήγει στις 16 Φεβρουαρίου και παραμένει άγνωστο πότε θα οριστεί ο νέος διευθυντής.
Μέχρι τότε, μία από τις πιο νευραλγικές υπηρεσίες, η οποία αντιμετωπίζει αυτή την περίοδο πρόσθετα ανοιχτά ζητήματα που έχουν να κάνουν με την επικείμενη αύξηση του προσωπικού, τις προαναγγελθείσες αλλαγές στη νομοθεσία για το άσυλο και την αναμόρφωση του συστήματος ασύλου σε όλη την Ευρώπη, θα διοικείται, με απόφαση του υπουργού Μεταναστευτικής Πολιτικής Γιάννη Μουζάλα, από τον πρώτο στην τάξη διοικητικό υπάλληλο, με την άτυπη βοήθεια της κ. Σταυροπούλου.
Σύμφωνα με εκτιμήσεις, το όνομα του νέου διευθυντή θα έπρεπε να έχει ανακοινωθεί έναν μήνα νωρίτερα, ώστε να εξασφαλιστούν η σωστή ενημέρωσή του και η ομαλή μετάβαση.
Πηγές του υπουργείου σημειώνουν πως οι μέχρι στιγμής υποψηφιότητες, οι οποίες παραμένουν σε ισχύ, θεωρήθηκε ότι δεν ήταν κορυφαίες για μια τόσο νευραλγική θέση, χωρίς αυτό να σημαίνει πως κρίνονται ανεπαρκείς.
Παραμένει άγνωστο ποιον περιμένει το υπουργείο να εκδηλώσει ενδιαφέρον μέσα στις 14 ημέρες της νέας διαδικασίας, όταν δεν το έκανε τους προηγούμενους μήνες.
Στην ερώτηση γιατί χρειάστηκε να προκηρυχθεί η συμπληρωματική πρόσκληση μία μέρα πριν λήξει η θητεία της κ. Σταυροπούλου, ενώ βρίσκονταν οι υποψηφιότητες στη διάθεση του υπουργού από τις 11 Οκτωβρίου, οι πηγές του υπουργείου επικαλέστηκαν ουσιαστικά φόρτο εργασίας και απαρίθμησαν τα μέτωπα που είχε ανοιχτά το υπουργείο το προηγούμενο διάστημα.
Σε κάθε περίπτωση, η παράταση της διαδικασίας ανεβάζει πολύ τον πήχη των προσδοκιών.
Η επιλογή μιας από τις υπάρχουσες υποψηφιότητες θα είναι αδύναμη, καθώς έχει στιγματιστεί ως κατώτερη των περιστάσεων, ενώ η επιλογή μιας νέας υποψηφιότητας θα είναι ευάλωτη σε κριτική, αν δεν είναι γενικά αποδεκτό ότι αποτελεί την κορυφαία επιλογή.
