Για ανείπωτο πολιτικό κυνισμό των Ευρωπαίων, κυνισμό που έχει βαφτιστεί ρεαλισμός, έκανε λόγο ο Δ. Χριστόπουλος (πρόεδρος της Διεθνούς Ομοσπονδίας Δικαιωμάτων του Ανθρώπου) σχολιάζοντας τη δημιουργία «υγειονομικών ζωνών στην περιφέρεια της Ευρώπης για την αποθήκευση-κράτηση όσων επιχειρούν να εισέλθουν σε αυτήν».
Μίλησε για την αφαίμαξη της έννοιας του πρόσφυγα, που δημιουργεί νομικό πρόβλημα, καθώς πρόσφυγας τείνει να θεωρείται μόνο αυτός που καίγεται το σπίτι του και παραμένει σε αυτό, αφού αν επιχειρήσει να φύγει χάνει την ιδιότητά του.
«Η άμεση συνέπεια, ηθική και πολιτική, είναι η νομιμοποίηση της Ακρας Δεξιάς. Αν ανατρέξει όμως στην Ιστορία της την πρόσφατη, η Ευρώπη από την Ακρα Δεξιά έχει καεί, όχι από τους πρόσφυγες», τόνισε, κρίνοντας ότι έτσι αγοράζει χρόνο για να περάσει τις εκλογικές αναμετρήσεις που έχει να αντιμετωπίσει, ενώ η Τουρκία εξαγοράζει τη σιωπή της Ευρώπης στη μεταστροφή του πολιτεύματός της.
«Στη μη ρεαλιστική και απάνθρωπη» πολιτική, ωστόσο, υπάρχει εναλλακτική, όπως είπε: «Βούληση δεν υπάρχει για ασφαλή, πειθαρχημένη, συντεταγμένη είσοδο των ανθρώπων που δικαιούνται διεθνή προστασία στην Ε.Ε.», προτάσσοντας τις ευθύνες που πρέπει να μοιραστούν αναλογικά τα κράτη-μέλη.
Η χθεσινή συνέντευξη Τύπου δόθηκε την ημέρα επανενεργοποίησης του Κανονισμού του Δουβλίνου, σύμφωνα με απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής που προβλέπει την επιστροφή των αιτούντων άσυλο στη χώρα εισόδου τους στην Ε.Ε., για την οποία είπε ότι δεν πιστεύει πως θα λάβει διαστάσεις παρά μόνο περιστασιακά και για προεκλογικούς λόγους, ενώ θεωρεί ότι δεν προκύπτουν κίνδυνοι μεγάλων ροών προς την Ελλάδα σε περίπτωση που σταματήσει η εφαρμογή της συμφωνίας με την Τουρκία, καθώς οι ροές μετακινούμενων πληθυσμών μειώθηκαν λόγω του κλεισίματος της βαλκανικής οδού προς την Ευρώπη και όχι λόγω της συμφωνίας.
Τα -πραγματικά- στοιχεία που σοκάρουν
Το ζήτημα βέβαια δεν είναι τόσο οι εκπτώσεις στο ανθρωπιστικό δίκαιο και τον νομικό πολιτισμό όσο οι απώλειες που δεν είναι παράπλευρες αλλά ανθρώπινες: σε πόνο και ζωές.
Γι’ αυτές μίλησαν εκπρόσωποι της Praksis, της ΒΑΒΕΛ, ο πρόεδρος των Γιατρών του Κόσμου, Ν. Κανάκης, που προέβλεψε ένα νέο κύμα θυμάτων τράφικινγκ καθώς η πλειονότητα των γυναικών που εξέτασαν στα νησιά, σχεδόν οι 9 στις 10, είχαν υποστεί κακοποίηση ακόμη και σεξουαλική καθώς και πολλοί ανήλικοι, κάνοντας λόγο για το «αναγκαστικό σεξ της επιβίωσης».
Τα στοιχεία που παρουσίασε η γενική διευθύντρια των Γιατρών Χωρίς Σύνορα Μ. Προβοπούλου από την έκθεση «Ενας χρόνος μετά τη Συμφωνία Ε.Ε. – Τουρκίας: Αμφισβητώντας τα “εναλλακτικά στοιχεία” της Ε.Ε.» ήταν αμείλικτα και ενδεικτικά μόνο του μεγέθους των καταστροφικών συνεπειών στη σωματική και ψυχική υγεία που έχουν οι αποτρεπτικές πολιτικές.
Μίλησε για 69 θανάτους σε έναν χρόνο στην Ελλάδα στην προσπάθειά τους να φτάσουν ή να φύγουν από τη χώρα αλλά και λόγω των δυσμενών συνθηκών διαβίωσης, για 140 ανθρώπους που έχασαν τη ζωή τους στη Βαλκανική οδό, για 106 περιστατικά βίας και κακοποίησης μετά το κλείσιμο των συνόρων Σερβίας – Ουγγαρίας από συνοροφύλακες, ανάμεσά τους 22 ασυνόδευτων ανηλίκων.
Μίλησε για την απελπισία όσων έχουν αφεθεί χωρίς ελπίδα, που είχε ως συνέπεια να παραδίδουν τις ζωές τους στους διακινητές προκειμένου να βρουν ακόμη πιο επικίνδυνα περάσματα για να φτάσουν κάπου όπου θα νιώθουν ασφαλείς.
Ακατάλληλες συνθήκες, παρατεταμένη ανασφάλεια, έκθεση στη βία και τις ρατσιστικές επιθέσεις είχαν ως αποτέλεσμα να αυξηθούν κατά 150% το άγχος και η κατάθλιψη των μετακινούμενων πληθυσμών, τριπλασιασμό στις εκδηλώσεις μετατραυματικού στρες, κορύφωση των ψυχωσικών συμπτωμάτων.
Τον Ιανουάριο που συνέβησαν πέντε θάνατοι προσφύγων στην προσπάθειά τους να ζεσταθούν στη Λέσβο, στη Σάμο αναφέρθηκαν 12 απόπειρες αυτοκτονίας και έξι περιστατικά αυτοτραυματισμού.
«Η συμφωνία Ε.Ε. – Τουρκίας δεν είναι μια ιστορία επιτυχίας, αλλά μια ιστορία τρόμου, με καταστροφικές συνέπειες για τη ζωή και την υγεία των ανθρώπων», είπε χαρακτηριστικά η κ. Προβοπούλου, λόγος για τον οποίο η οργάνωση δεν λαμβάνει χρηματοδότηση από την Ε.Ε.
