Με το επικείμενο άλμπουμ του «ΚΡΑΚ» ο Θανάσης Βούτσας, που μέχρι τώρα τον γνωρίζαμε ως ερμηνευτή, μας συστήνεται ως τραγουδοποιός, καθώς και στα εννιά τραγούδια που θα περιλαμβάνονται σε αυτό υπογράφει τους στίχους και τη μουσική.
Το τραγούδι-προπομπός του δίσκου, την παραγωγή του οποίου έχει κάνει ο Νίκος Ζούδιαρης, περιγράφει ένα καθαρά κινηματογραφικό σκηνικό που διαδραματίζεται τόσο στην καρδιά της πόλης όσο και σε εκείνη του ήρωα της ιστορίας.
«Ζούσε μια εσωτερική κατάσταση “άνοιξης” μέσα στο φθινόπωρο! Τον έβλεπα, προς το σούρουπο πάντα, συνεπαρμένο, με κάθε ψιλόβροχο να παίρνει τα δρομάκια. Σαν να διάλεγε τις ήσυχες βροχές και πήγαινε. Με την επιστροφή συχνά καθόταν σε ένα τραπεζάκι έξω, κάτω από την τέντα της καφετέριας, στη γωνία. Έβγαζε το μπλοκάκι του κι έγραφε… Όλο κάτι έγραφε. Έγραφε και πότε πότε σταματούσε, χανόταν το βλέμμα του ονειροπαρμένο μακριά, όπως οι ερωτευμένοι, ή σαν να διάβαζε κάτι στον αέρα και επέστρεφε ξαφνικά στο χαρτί και το μολύβι του. “Αν είναι δυνατόν!” είπα. “Αυτός είναι στον κόσμο του! Κάτι φτιάχνει, κάτι επινοεί που δεν υπάρχει, αλλά όπως το πάει, όπου να ‘ναι, γι’ αυτόν θα υπάρχει…”» αφηγείται ο Θανάσης Βούτσας για το πώς εμπνεύστηκε αυτό το τραγούδι.
