Τέσσερις δεκαετίες μετά τη θρυλική του πορεία με τους Hüsker Dü και τους Sugar, ο Bob Mould παραμένει ένας από τους πιο ειλικρινείς, στοχαστικούς και ανθεκτικούς δημιουργούς του αμερικανικού alternative ήχου. Χωρίς ίχνος νοσταλγίας, κοιτάζει μπροστά, αναζητώντας κάθε φορά τη σπίθα που τον έκανε να πιάσει κιθάρα από την αρχή.
Στην efsyn city μιλά για το νέο του άλμπουμ Here We Go Crazy, για το πώς η καθημερινότητα τροφοδοτεί τη δουλειά του, για την ανάγκη να διατηρηθεί το μυστήριο του rock ’n’ roll στην ψηφιακή εποχή, αλλά και για τη διαρκή ανθρώπινη σύνδεση που γεννιέται κάθε φορά πάνω στη σκηνή.
Έχεις μιλήσει για το ότι πλέον ως μουσικός «απογυμνώνεις τα πράγματα» και επιστρέφεις σε ό,τι σε ενθουσίασε αρχικά ως κιθαρίστα. Ποια ήταν η στιγμή που αναζωπύρωσε αυτή τη σπίθα;
Δεν υπήρξε κάποια συγκεκριμένη στιγμή. Όταν έγραφα το Blue Hearts, σκεφτόμουν τι είχα καταφέρει -ειδικά με το Zen Arcade- έχοντας ελάχιστους πόρους. Καθόλου χρήματα, κανένα μέρος να μείνω, αλλά πάρα πολλές ιδέες. Αυτό με έκανε να προχωρήσω έτσι!
Οι Hüsker Dü και οι Sugar κουβαλούσαν ένα βαθύ συναισθηματικό βάρος πίσω από την ένταση του ήχου. Κυνηγάς ακόμα την ίδια κάθαρση πάνω στη σκηνή σήμερα;
Δεν θα έλεγα πως υπάρχει κάποια σκοπιμότητα. Κάνω τη δουλειά μου on και off stage και είναι αυτό που είναι.
Η πανδημία, οι πολιτικές αναταράξεις, το άγχος για την κλιματική κρίση, όλα αυτά φαίνεται να τροφοδοτούν το Here We Go Crazy. Πώς τα κρατάς μακριά από το να κατακλύσουν την τέχνη σου;
Αυτές οι ανησυχίες είναι μέρος της καθημερινής μου ζωής. Δεν με κατακλύζουν. Τουναντίον, η καθημερινότητα τροφοδοτεί τη δουλειά μου.
Το streaming και τα social media έχουν αλλάξει τον τρόπο που οι fans συνδέονται με τους καλλιτέχνες. Πιστεύεις ακόμη στο μυστήριο του rock ’n’ roll;
Δεν υπάρχει διαπραγμάτευση σε αυτό. Φυσικά και ναι.
Πολλά από τα τραγούδια σου μιλούν για την αγάπη ως μια μορφή λύτρωσης. Έχει αλλάξει ο ορισμός σου για την αγάπη, τώρα που ο κόσμος έχει γίνει πιο χαοτικός;
Όχι ιδιαίτερα. Η αγάπη είναι αγάπη. Τίποτα δεν μπορεί να το αλλάξει αυτό.
Όταν κοιτάς τη σύγχρονη punk ή indie σκηνή, αναγνωρίζεις το ίδιο πνεύμα που σε καθοδήγησε, επηρέασε και κινητοποίησε τη δεκαετία του ’80 ή έχει μεταλλαχθεί σε κάτι διαφορετικό;
Προσπαθώ να παρακολουθώ τη νέα μουσική και τους νέους τρόπους που αυτή παρουσιάζεται. Θα σου πω πως στην πραγματικότητα δεν βρίσκω μεγάλες διαφορές. Η rave κουλτούρα της δεκαετίας του ’90 μου θύμιζε πολύ το punk πνεύμα: μυστικές συναυλίες, από στόμα σε στόμα, έξω από τους κανόνες. Το ίντερνετ από την άλλη, δίνει σίγουρα σε οποιονδήποτε τη δυνατότητα να ακουστεί, κάτι που αν το καλοσκεφτείς θυμίζει στην βάση του τα fanzines, τις τοπικές σκηνές και την DIY προσέγγιση.
Κάποτε είχες πει ότι το κοινό, φέρνει σε σένα το “το απόσταγμα των συναισθημάτων μιας ολόκληρης ζωής”. Πώς επηρεάζει αυτή η ανταλλαγή σου με τον κόσμο, τον τρόπο που ερμηνεύεις;
Οι άνθρωποι έρχονται σε μένα με τις ιστορίες τους. Ακούω και προσπαθώ όσο μπορώ να κατανοήσω και να ταυτιστώ μαζί τους. Το ίδιο κάνω κι εγώ όταν αφηγούμαι τις δικές μου ιστορίες: ελπίζω ότι ο κόσμος θα ταυτιστεί με αυτές.
Δεν είσαι άνθρωπος της νοσταλγίας, κι όμως η μουσική σου αναφέρεται διαρκώς σε αναμνήσεις. Είναι αυτό ένα παράδοξο με το οποίο αισθάνεσαι άνετα;
Αφηγούμαι ιστορίες. Οι ιστορίες είναι συνήθως επαναδιηγήσεις όσων έχουν ήδη συμβεί, συνήθως από μνήμης, με ό,τι αυτό συνεπάγεται. Μπορεί να μην είμαι φίλος της νοσταλγίας, όμως οι αναμνήσεις μνήμη και η ιστορία είναι μέρος της διαδικασίας μου.
Τι κρατάει ζωντανό το τελετουργικό της ζωντανής εμφάνισης για σένα; Ο θόρυβος, η σύνδεση ή η επανάληψη της καθημερινής αντιπαράθεσης με τον εαυτό σου;
Προσπαθώ να περνάω καλά και να ζω τη στιγμή. Να απολαμβάνω τη ζωή καθώς συμβαίνει. Είναι υπέροχο να βλέπεις ανθρώπους σε έναν χώρο να μοιράζονται μια κοινή εμπειρία. Χαίρομαι που μπορώ να τους προσφέρω το soundtrack αυτής της εμπειρίας!
Αν οι Hüsker Dü ξεκινούσαν ως συγκρότημα το 2025, μέσα στο σημερινό μουσικό οικοσύστημα, πώς πιστεύεις ότι θα ακούγονταν ή θα λειτουργούσαν;
Ειλικρινά, δεν έχω ιδέα (γέλια)!
INFO
Ο Bob Mould εμφανίζεται ζωντανά την Παρασκευή 14 Νοεμβρίου στο Gazarte Ground Stage στην Αθήνα και το Σάββατο 15 Νοεμβρίου στο Eightball Club στην Θεσσαλονίκη.
Εισιτήρια προπωλούνται μέσω της more.com και του δικτύου καταστημάτων της.
