Κραυγή διαμαρτυρίας για το σκοτάδι που απλώνεται πάνω από τον κόσμο το 13ο άλμπουμ του το ντουέτο των Sleaford Mods, το «Dancing Tooth» των Kapten, το δεύτερο EP της Effie με τον αφαιρετικό τίτλο «Ε» και το project από τον Πάνο Μπίρμπα με 6 τραγούδια που γράφτηκαν – ηχογραφήθηκαν στην Ουγκάντα σε συνεργασία με μια πολύ καλή μπάντα ντόπιων μουσικών, τους Nile Beat Artists.
SLEAFORD MODS
THE DEMISE OF PLANET X
Rough Trade Records
★★★☆☆
Στο 13ο άλμπουμ του το ντουέτο από το Νότιγχαμ χαρτογραφεί, σχολιάζει και σατιρίζει την εποχή μας με στοχαστικούς, οξυδερκείς, καυστικούς στίχους και αιχμηρό χιούμορ. Τα 13 τραγούδια που περιλαμβάνει περιγράφουν έναν κόσμο που δεν τελειώνει με έκρηξη, αλλά με μια σιωπηλή, ενοχλητικά κοινότοπη, παρακμή και λειτουργούν σαν κραυγή διαμαρτυρίας για το σκοτάδι που απλώνεται πάνω από τον πολιτισμό μας. Ακόμα ένας πολύ καλός δίσκος από τους Andrew Fearn – Jason Williamson, στον οποίο συμμετέχουν η πρώην τραγουδίστρια των Life Without Buildings, Sue Tompkins, η Aldous Harding, ο Liam Bailey, ο ράπερ Snowy, οι Big Special και η ηθοποιός Gwendoline Christie («Severance»).
«Το “The Demise Of Planet X” αντιπροσωπεύει μια ζωή μέσα σε τεράστια αβεβαιότητα, διαμορφωμένη από ένα μαζικό τραύμα. Ο προηγούμενος δίσκος ήταν για τη στασιμότητα, για μια χώρα που έμοιαζε με άψυχο πτώμα. Τρία χρόνια μετά αυτό το πτώμα έχει σκιστεί στα δύο από πόλεμο, γενοκτονία και τον ψυχολογικό απόηχο του Covid, ενώ τα social media έχουν μεταλλαχτεί σε μια αλλόκοτη μορφή ψηφιακής μηχανικής. Νιώθουμε ότι ζούμε ανάμεσα στα ερείπια – ένα πολυεπίπεδο τέρας χαραγμένο στο συλλογικό μας ασυνείδητο» επισημαίνει πολύ εύστοχα ο Jason Williamson. Ξεχωρίζουν το «The Good Life» (ηλεκτρονικό ψυχόδραμα για τη δημιουργία του οποίου συντελεί η σύμπραξη με τους Big Special – Gwendoline Christie), το «No Touch» (γοητευτική, σχεδόν ρομαντική έκρηξη ενέργειας), το σκοτεινό «Bad Santa» με το οποίο οι Sleaford Mods επιστρέφουν στις hip hop ρίζες τους σατιρίζοντας και τον Τραμπ, το χορευτικό «Megaton» για την ενίσχυση της War Child, το «Elitest G.O.A.T.» και το ομότιτλο.
ΔΩΡΑ ΣΕΛΛΑ
KAPTEN
DANCING TOOTH
Fine! Records
★★★☆☆
Σπάνια «πιάνω» ελληνικά άλμπουμ, αλλά εδώ το «Dancing Tooth» των Kapten μοιάζει με «ξένο». Το ακούς, ακούς όλα αυτά τα «μαύρα» στοιχεία στον ήχο του, τα τζαζ, τα σόουλ και τα r’n’b, και δεν το πιστεύεις. Και είναι και οι φωνές του αντίστοιχες, λες και τραγουδούν από τον Νότο της Αμερικής, από το Μέμφις και τη Νέα Ορλεάνη. Οι Kapten, το οκταμελές συγκρότημα από τη Θεσσαλονίκη, με αντρικά και γυναικεία φωνητικά παρακαλώ, δύο πνευστά, δύο ντραμς, κιθάρα και μπάσο. Το άλμπουμ περιέχει εφτά κομμάτια και προσωπικά με έκανε να γυρίσω αρκετές φορές πίσω για να δω ποιο είναι το «Storm». Δεν τους έχω δει ακόμα live και πρέπει επιτακτικά.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ
EFFIE
E
A Mass Culture
★★☆☆☆
Διάβασα για αυτήν την καλλιτέχνιδα στους New York Times και επειδή δεν υπάρχουν και τόσο ενδιαφέροντα άλμπουμ στην αρχή του 2026 σκέφτηκα να επιστρέψουμε λίγους μήνες πριν και να δούμε το δεύτερο EP της με τον αφαιρετικό τίτλο «Ε». Είναι από τη Νότια Κορέα, τη Σεούλ, και παίζει k-pop (κορεάτικη ποπ) αλλά στο πιο ψαγμένο, στο πιο indie. Hyper k-pop από μια τραγουδίστρια που είναι ακόμα πιτσιρίκα και από το 2022 που κυκλοφόρησε το ντεμπούτο της (ΕΡ πάλι) «Neon Genesis» βγάζει συνεχώς μεμονωμένα singles. Τίποτε το σπουδαίο, προς το παρόν τουλάχιστον.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ
PANOS BIRBAS AND THE NILE BEAT ARTISTS
BIG HOUSE
Hidden Track Records
★★★☆☆
Ενα πολύ ιδιαίτερο για τα ελληνικά δεδομένα project από τον Πάνο Μπίρμπα με 6 τραγούδια που γράφτηκαν – ηχογραφήθηκαν στην Ουγκάντα σε συνεργασία με μια πολύ καλή μπάντα ντόπιων μουσικών, τους Nile Beat Artists. Δίσκος γεμάτος ρυθμό, χρώμα και ψυχή -χαρακτηριστικά στοιχεία δηλαδή της αφρικανικής μουσικής-, αποτελεί το επιστέγασμα της αγάπης που ένιωσε ο δημιουργός του για ένα παιδί το οποίο τελικά και υιοθέτησε.
Στο άλμπουμ συμμετέχουν οι Αλεξάνδρα Σιετή, Idra Kayne κ.ά. και αφιερώνεται από τον Π. Μπίρμπα στον γιο του «και σε όλα τα παιδιά-μαχητές που δεν σταματούν να παλεύουν, να χαμογελάνε και να επιβιώνουν».
