H σχέση της ρουμανικής Dacia με τη Renault κρατά δεκαετίες τώρα! Οι παλαιότεροι θα θυμάστε εκείνες τις αμφιλεγόμενης ποιότητας εκδόσεις του 12, που έφτασαν μέχρι την ελληνική αγορά, τότε που το ανατολικό μπλοκ προσέφερε τη μοναδική φτηνή λύση στην απόκτηση αυτοκινήτου.
Τα χρόνια πέρασαν «γοργά» και η Dacia είναι πλέον θυγατρική της γαλλικής Renault. Τα αυτοκίνητά της ομόρφυναν, βελτιώθηκαν σε υλικά και ποιότητα, αποτελούν δε σήμερα μια αξιόπιστη εναλλακτική λύση χαμηλού κόστους για τον Ευρωπαίο καταναλωτή. (Είναι πιθανώς δύσκολο να το πιστέψει κάποιος, αλλά το Duster είναι σήμερα το μοντέλο με τις υψηλότερες πωλήσεις του γκρουπ Renault!)
Το Stepway που είχαμε στα χέρια μας, δεν είναι παρά μια crossover υπερυψωμένη έκδοση της δεύτερης γενιάς Sandero, με κινητήρες βενζίνης 0.9 λίτρων 90 ίππων, αλλά και το γνωστό 1.5 diesel dCi με την ίδια ακριβώς ιπποδύναμη, αλλά 220Nm ροπή.
Ισχυρό χαρτί στο Stepway δεν είναι παρά οι χώροι του. Οχι μόνο οι 5 επιβάτες του θα ταξιδέψουν σωστά, βρίσκοντας χώρο για χέρια, πόδια και… κεφάλια (οι πίσω!), αλλά και ο χώρος φόρτωσης που φτάνει τα 320 λίτρα, χωρίς να μετακινηθούν τα καθίσματα, το φέρνει στην κορυφή της κατηγορίας του.
Βασισμένο στην πλατφόρμα ΒΟ του προηγούμενου Clio τρίτης γενιάς, έχει αξιοπρόσεκτη εσωτερική σχεδίαση, με χρήση πλαστικών που μπορεί να μην είναι τα καλύτερα που έχουμε συναντήσει, δεν δημιουργούν όμως κανένα πρόβλημα, τόσο αντοχής όσο και αισθητικό.
Εξοπλισμένο με το γνωστό σύστημα πολυμέσων Media Nav της Renault, με οθόνη αφής 7’’, Bluetooth, θύρες USB και AUX, συστήματα ABS, ESC (Electronic Stability Control), ηλεκτροϋδραυλική υποβοήθηση τιμονιού, ηλεκτρικά παράθυρα εμπρός και πίσω, διακόπτη ECO, Cruise Control με σύστημα περιορισμού ταχύτητας και χειριστήρια στο τιμόνι και ένα σωρό άλλα εξαρτήματα, που συνήθως συναντάμε σε ακριβότερα μοντέλα, το Stepway δεν θυμίζει σε τίποτα τις εποχές των προγόνων του.
Στο διαμέρισμα του κινητήρα, ο επίσης γνωστός diesel1.5 dCi χρησιμοποιεί ένα κιβώτιο ταχυτήτων 5 σχέσεων, μεταδίδοντας την κίνηση στους εμπρός (μόνο) τροχούς.
Στον δρόμο
Ισως γιατί το έχουμε συνηθίσει γενικότερα, μας άρεσε το ότι ο οδηγός κάθεται ψηλά και έχει πολύ καλή ορατότητα. Μας ξένισαν λίγο οι θέσεις των διακοπτών για τα παράθυρα και γενικά, χρειαστήκαμε λίγο χρόνο να «καταλάβουμε» τα διάφορα χειριστήρια.
Στον δρόμο τώρα, ο κινητήρας δείχνει αμέσως τα χαρακτηριστικά του. Εξαιρετική ροπή σε όλο το φάσμα των στροφών του, με τη μέγιστη τιμή της μόλις στις 1.750 σ.α.λ.
Το κιβώτιο ταχυτήτων, με την κάπως αόριστη διαδρομή στον μοχλό αλλαγής και την αραιή κλιμάκωση, φαίνεται λίγο πιο «γερασμένο» από τον κινητήρα, αλλά οι καλές ροπές του δεύτερου διορθώνουν την κατάσταση.
Οι αναρτήσεις τώρα χαρακτηρίζονται από τις μεγάλες διαδρομές και την κάπως σφιχτή ρύθμιση. Σε συνδυασμό με το καθαρό ύψος των 21 εκατοστών από το έδαφος, το Stepway δεν δυσκολεύεται να οδηγηθεί σε κάθε είδους οδόστρωμα. Πολλές φορές αναρωτηθήκαμε τι έγιναν οι λακκούβες εμπρός μας, η δε έλλειψη τετρακίνησης ελάχιστα περιόρισε τον ρυθμό μας ακόμα και στο (στεγνό) χώμα.
Η γενικότερη αίσθηση του αυτοκινήτου ήταν λίγο «ρετρό» με την έννοια ότι μας ξαναγύρισε πίσω περίπου δέκα χρόνια. Τότε που τα αγαπημένα μας τετράτροχα ήταν «λίγο» αόριστα στα κιβώτιά τους, με «λίγο» περισσότερη υποστροφή όταν τα πίεζες, με «κάπως» αόριστης αίσθησης συστήματα διεύθυνσης και «λίγο» περισσότερο θόρυβο στο εσωτερικό τους.
Ας μην ξεγελαστούμε όμως. To Dacia Sandero Stepway δεν είναι παρά μια απόλυτα τίμια πρόταση, για όποιον ζητά ένα αυτοκίνητο παρόμοιου χαρακτήρα και χώρων με χαμηλό κόστος, αξιοπιστία και αισθητική σαφώς πάνω από τον μέσο όρο.
Αναλογιζόμενοι την πορεία της Dacia, τη «διά πυρός και σιδήρου» επιβίωσή της με την αλλαγή του καθεστώτος και τη σημερινή (άκρως ικανοποιητική) κατάληξή της, δεν μπορούμε να αποφύγουμε τις συγκρίσεις. Τρεις «Dacia» θα μπορούσαν να λειτουργούν στην Ελλάδα σήμερα.
Μια χώρα η επαρχία της οποίας έχει γεμίσει από ερείπια βιομηχανικών κτιρίων, σκουριασμένο εξοπλισμό και απαξιωμένο επιστημονικό δυναμικό.
