To 2021 σηματοδοτεί τα 60ά γενέθλια του Renault 4L, ενός πραγματικά επιτυχημένου μοντέλου, με περισσότερες από 8 εκατ. πωλήσεις σε περισσότερες από 100 χώρες για διάστημα μεγαλύτερο των 30 ετών. Το 4L είναι πολύ περισσότερα από ένα απλό αυτοκίνητο, είναι ένα μοντέλο-θρύλος.
Για αυτή την 60ή επέτειό του έχει δημιουργηθεί ένα επίσημο πρόγραμμα εκδηλώσεων, οι οποίες απλώνονται σε όλη τη διάρκεια του χρόνου, κάνοντας εκτενή χρήση των μέσων κοινωνικής δικτύωσης. Ετσι, την 4η και τη 14η μέρα κάθε επόμενου μήνα της χρονιάς που διανύουμε τα κοινωνικά δίκτυα θα πλημμυρίζουν με αποκλειστικό περιεχόμενο για το μοντέλο, φτιαγμένο από τους λάτρεις του και απευθυνόμενο σε αυτούς.
Περιεχόμενο το οποίο, μεταξύ άλλων, θα περιλαμβάνει συνεντεύξεις από συλλέκτες και διασημότητες. Ολη αυτή η δραστηριότητα έχει στόχο να μας ταξιδέψει πίσω στην ιστορία ενός αυτοκινήτου που έχει αφήσει ανεξίτηλο το σημάδι του στην εποχή του.
Παρουσιάστηκε στο Σαλόνι της Φρανκφούρτης το 1961. Η σχεδίασή του όμως άρχισε το 1956 και παρουσιάστηκε την κατάλληλη στιγμή για τη γαλλική μικροαστική τάξη, που ζητούσε ένα απλό μεταφορικό μέσο με μεγάλους χώρους και άνετο για τους κακούς (τότε) γαλλικούς δόμους.
Ως ένα αυτοκίνητο-έμβλημα της ποπ κουλτούρας, αυτό το ιστορικό μοντέλο αρχικά κυκλοφόρησε με κινητήρα 747 κ.εκ. και ισχύ 24 ίππων, ενώ το ημιαυτοφερόμενο πλαίσιό του σύντομα φιλοξένησε το μηχανικό σύνολο των 845 κ.εκ., με το οποίο γνώρισε τη μεγάλη επιτυχία.
Μόλις μέσα σε τεσσεράμισι χρόνια από την παρουσίασή του, την 1η Φεβρουαρίου του 1966, έφτασε το πρώτο του εκατομμύριο! Ηταν μια τεράστια εμπορική επιτυχία. Το 4L (ή σκέτο 4) ήταν μια πραγματική αποκάλυψη και μαζί με το Traction Avant της Citroen διαμόρφωσαν τη νέα γαλλική σχολή αυτοκίνησης με κίνηση εμπρός και αναρτήσεις με μεγάλες διαδρομές.
Οπως κάθε όχημα με ξεχωριστή προσωπικότητα, απέκτησε και το ανάλογο προσωνύμιο: «quatrelle», από το διακριτικό «4L», που όμως στη γαλλική γλώσσα ακούγεται και σαν «τέσσερις άνεμοι». Ιδιαίτερα χρήσιμο καθώς λειτουργούσε και ως station–wagon χάρη στο πολύ πρακτικά σχεδιασμένο αμάξωμά του.
Το 1978 εφοδιάστηκε με τον μεγαλύτερο κινητήρα των 1.108 κ.εκ., όμως την ίδια χρονιά συνδέθηκε και με ένα από τα πιο δυσάρεστα επεισόδια της σύγχρονης ευρωπαϊκής ιστορίας, καθώς στο ευρύχωρο πορτμπαγκάζ του βρέθηκε δολοφονημένος από τις «Ερυθρές Ταξιαρχίες» ο Ιταλός πρωθυπουργός Αλντο Μόρο.
Παρά μάλιστα το γεγονός ότι έζησε μέχρι το 1994 (τα δύο τελευταία χρόνια με παραγωγή μόνο στη Σλοβενία), οι αλλαγές που έγιναν στη σχεδίασή του ήταν ελάχιστες και κρατήθηκαν σε κοσμητικό επίπεδο, πολύ λίγο χρώμιο προστέθηκε, ενώ εσωτερικά απέκτησε τρία διαφορετικά ταμπλό, τα οποία όμως όλα τους ήταν ιδιαίτερα απλά.
