Ολο και προσθέτει παίκτες από την ομάδα των ακαδημιών στη βασική ενδεκάδα του Ολυμπιακού ο Πάουλο Μπέντο.
Κι αυτό δεν χωρά καμία αμφιβολία ότι αποτελεί το «δυνατό χαρτί» του Πορτογάλου τεχνικού, καθώς στη μέχρι τώρα διαδρομή έχει φτάσει δύο φορές στο σημείο… μηδέν (μετά τις συνεχόμενες ήττες από Λάρισα και ΑΠΟΕΛ και την ισοπαλία με την Κέρκυρα), αλλά στην υπεράσπισή του είχε κατατεθεί το ακλόνητο επιχείρημα ότι «βάζει και τους μικρούς στην ενδεκάδα».
Το να έχει άλλωστε ο προπονητής του Ολυμπιακού την ομάδα πρώτη στο πρωτάθλημα δεν αποτελεί και κανένα σημαντικό επίτευγμα, καθώς έχει γίνει ρουτίνα τα τελευταία χρόνια για τους οπαδούς των «ερυθρολεύκων», οι οποίοι όμως αντιμετωπίζουν με καλή διάθεση τους πιτσιρίκους.
Ακόμη και στον Ερνέστο Βαλβέρδε, τον κορυφαίο προπονητή που έχει περάσει τα τελευταία χρόνια από το Ρέντη στη μετά Μπάγιεβιτς εποχή, ασκούσε πίεση η εξέδρα για να αξιοποιήσει τον Γιάννη Φετφατζίδη και η συνέχεια της ιστορίας είναι γνωστή σε όλους μας.
Οι προηγούμενοι Πορτογάλοι (Ζαρντίμ και Περέιρα) δεν βρήκαν τις κατάλληλες συνθήκες για να υλοποιήσουν το εγχείρημα με τους νέους παίκτες, ενώ ο Σίλβα άρχισε από πέρυσι να επενδύει στο ταλέντο και τώρα ο Μπέντο το πάει ακόμη παραπέρα.
Με αυτόν στον πάγκο έχουν πάρει αρκετό χρόνο συμμετοχής ο Παναγιώτης Ρέτσος στην άμυνα, ο Γιώργος Μανθάτης στις πτέρυγες και ο Θανάσης Ανδρούτσος στη μεσαία γραμμή, ενώ στο ματς Κυπέλλου με τον Αρη μας συστήθηκε και ο Δημήτρης Νικολάου ως αριστερός στόπερ.
Μπόρεσε και έπαιξε δύο ματς Κυπέλλου ο Λευτέρης Χουτεσιώτης κάτω από την ερυθρόλευκη εστία, ενώ πήραν γεύση από αποστολή οι Τόλι, Βρουσάι και Σκαφίδας.
Είναι αρκετό το δείγμα για να πειστεί και ο πιο καχύποπτος ότι ο Μπέντο δεν διστάζει να εμπιστευτεί τους νέους, ίσως γιατί ένα από τα κύρια χαρακτηριστικά που τον διακρίνουν είναι, όπως υποστηρίζουν αυτοί που συνεργάζονται μαζί του στου Ρέντη, η άγνοια κινδύνου.
Για να ξεκαθαρίσουμε τα πράγματα, ο Ολυμπιακός δεν έχει φτάσει μέχρι εδώ από την παρουσία των νέων παικτών στην ομάδα του.
Στον όμιλο του Γιουρόπα Λιγκ προκρίθηκε με το γκολ του… βετεράνου Τσόρι Ντομίνγκες στην παράταση της αναμέτρησης με την Αρούκα κι ας είχε χρησιμοποιηθεί από την αρχή ο Ρέτσος αντί του τιμωρημένου Φιγκέιρας.
Και τα ντέρμπι όμως με ΑΕΚ, ΠΑΟΚ και Παναθηναϊκό, όπως και τα σημαντικά ματς με Ξάνθη και Πανιώνιο που βρίσκονται στη δεύτερη θέση, τα «καθάρισαν» ο Ιντέγε, ο Σεμπά και ο Μιλιβόγεβιτς, γιατί αυτοί είναι που τραβάνε φέτος το κάρο από τη λάσπη και έχουν φέρει τον Ολυμπιακό στην κορυφή με 11 βαθμούς διαφορά από τους διώκτες του.
Απλώς με βάση όλα αυτά τα δεδομένα κι από τη στιγμή που οι «ερυθρόλευκοι» παρουσιάζονται να τρέχουν σε μια κούρσα χωρίς αντίπαλο, αυτό τους δίνει τη δυνατότητα να περιορίζουν το ρίσκο που μπορεί να εμπεριέχει η αξιοποίηση των νέων παικτών.
Με αυτόν τον τρόπο πάντως, ο Ολυμπιακός κερδίζει ποδοσφαιριστές χωρίς να δαπανά χρήματα, όπως θα γινόταν στην περίπτωση που θα προχωρούσε σε μεταγραφικές κινήσεις έστω και από την εγχώρια αγορά.
Μειώνει το κόστος των συμβολαίων του και παράλληλα επενδύει στο αύριο και αυτό είναι κάτι πολύ σημαντικό στις μέρες μας.
Κι όλα αυτά παρά το γεγονός ότι ο Ολυμπιακός επί δεκαετίες ολόκληρες λειτουργούσε με νοοτροπία Ρεάλ Μαδρίτης και έκανε μεταγραφές συνήθως με υψηλό τίμημα προκειμένου να πάρει τους έτοιμους παίκτες που θα μπορούσαν να τον βοηθήσουν σε μικρότερο χρονικό διάστημα απ’ ό,τι θα χρειαστούν οι άπειροι των ακαδημιών που αρχίζουν να κάνουν αυτήν την περίοδο «κατάληψη» στην ενδεκάδα.
Για να συνειδητοποιήσει κανείς τη συχνότητα με την οποία γίνεται κάτι τέτοιο στον Ολυμπιακό, θα πρέπει απλά να επισημάνουμε ότι για να θυμηθούμε πότε συνέβη κάτι ανάλογο, θα χρειαστεί να γυρίσουμε κάτι παραπάνω από… μισό αιώνα πίσω.
Πριν από 55 χρόνια, την περίοδο 1961-62, ο Ολυμπιακός, με προπονητή τον Γιουγκοσλάβο Τζίνα Σιμονόφσκι, επιχείρησε την ανανέωση και έβαλε να παίξουν στην ομάδα του νεαροί ποδοσφαιριστές όπως οι Πλέσσας, Μπαρμπαλιάς, Τζανετουλάκος, Κτενάς, Βαζαίος και άλλοι, όμως το πείραμα δεν απέδωσε καθώς οι «ερυθρόλευκοι» έκαναν έξι χρόνια να πάρουν το πρωτάθλημα (το κατέκτησαν με τον Μπούκοβι το ’66) και ο τότε κόουτς έφυγε νύχτα από το Λιμάνι.
Στο πέρασμα του χρόνου είχαν προωθηθεί κατά καιρούς και κάποιοι άλλοι παίκτες, όπως οι Προκόβας, Σορώτος Μαργιόλης τη χρονιά ’77-’78, χωρίς όμως να κάνουν καριέρα, ενώ οι τελευταίοι που θα θυμηθεί κάποιος από τα φυτώρια του Ολυμπιακού είναι ο Δημήτρης Ελευθερόπουλος και ο Κώστας Μενδρινός.
Δεν γίνεται λοιπόν… συχνά κάτι τέτοιο σε μια ομάδα όπως ο Ολυμπιακός, γι’ αυτό και όταν συμβαίνει αποτελεί αξιοπερίεργο γεγονός, όμως η διοίκηση στηρίζει το πλάνο και ο χρόνος θα μας δείξει αν θα φτάσει στην (πλήρη) δικαίωση!
