Έχει γίνει της μόδας τον τελευταίο καιρό να παίζουν στις πρώτες ομάδες ακόμη και των ισχυρών του ποδοσφαίρου μας οι πιτσιρικάδες που προέρχονται από τις ακαδημίες τους και όχι μόνο…
Το συγκεκριμένο εγχείρημα το έχει πραγματοποιήσει σε σημαντικό βαθμό ο Ολυμπιακός, καθώς ο Μπέντο έχει δώσει ευκαιρίες σε επίπεδο καθιέρωσης στους Ρέτσο, Μανθάτη, Ανδρούτσο ενώ στο ματς κυπέλλου με τον Άρη μας σύστησε και τον Νικολάου και ακολούθησαν και οι υπόλοιποι ανταγωνιστές του. Ο Παναθηναϊκός με τους Ευαγγέλου και Χατζηγιοβάννη, η ΑΕΚ με τον Γαλανόπουλο και ο ΠΑΟΚ με τον Δεληγιαννίδη κι ενώ διατηρεί και τους πιο «παλιούς» όπως ο Πέλκας και ο Κουλούρης.
Με αυτόν τον τρόπο οι προπονητές υπερασπίζονται τη θέση τους προβάλλοντας το επιχείρημα ότι μεγαλώνουν το ρόστερ των ομάδων τους χωρίς μάλιστα να χρειάζονται υπέρογκα, ούτε καν σημαντικά, ποσά ενώ το φίλαθλο κοινό είναι αλήθεια ότι αντιμετωπίζει θετικά όλη αυτήν την ιστορία.
Το αμέσως επόμενο ζητούμενο είναι το αν θα στηρίξουν και μέχρι πότε αυτήν την προσπάθεια και δεν θα αποδειχθεί ότι πρόκειται για συγκυρία, καθώς παράλληλα προχωρούν και σε μεταγραφικές κινήσεις. Κι αν βάλουν κάποιους ξένους παίκτες μπροστά από τους νέους τότε αυτά τα παιδιά θα έχουν το μέλλον που είχαν οι πιτσιρίκοι όταν έπαιζαν στις παλιές (όσο κι αξέχαστες) ταινίες του ελληνικού κινηματογράφου αλλά στη συνέχεια ελάχιστοι από αυτούς έφτασαν στο ρόλο του πρωταγωνιστή.
Ποιος ξεχνάει άλλωστε τον Βασιλάκη Καΐλα;
