Μελαγχολίας συνέχεια για τον κόσμο της ΑΕΚ, μετά και το πολύ περίεργο ντέρμπι της Λεωφόρου. Περίεργο, γιατί… δεν μύριζε ντέρμπι με τίποτα. Από την άλλη, μετά το ενενηντάλεπτο, εντός ομάδας τα συναισθήματα ήταν ανάμεικτα.
Κάποιοι, όπως το «δίδυμο» πλέον Μοράις-Μαϊστόροβιτς (από την Τρίτη είχε αποκαλύψει η «Εφ.Συν.» πως θα καθόταν στον πάγκο ο τεχνικός διευθυντής) είναι σχετικά ικανοποιημένοι.
Κάποιοι άλλοι με διαφορετική αντίληψη της κατάστασης, όχι. Το θέμα για την ΑΕΚ είναι πως οι δεύτεροι έχουν τις περισσότερες ευθύνες για την πορεία της ομάδας φέτος, ενώ οι Μοράις και Μαϊστόροβιτς σαφώς πολύ λιγότερες.
Η ΑΕΚ ήθελε αλλά δεν μπορούσε. Χωρίς η ίδια να είναι σε καλή κατάσταση βέβαια, δύσκολα θα μπορούσε να πετύχει τον Παναθηναϊκό πιο «στριμωγμένο», βασικά λόγω απουσιών.
Η Λεωφόρος μόνο ατμόσφαιρα ντέρμπι δεν είχε.
Η δε ομάδα του ΠΑΟ είχε τόσα θέματα με τις απουσίες που ακόμη και αν ίσως έπαιξαν στο 100% αυτοί που χρησιμοποίησε ο Ουζουνίδης, χρειάστηκαν τα τραγικά λάθη από τους συνήθεις υπόπτους Ντίντακ και Κολοβέτσιο, για να απειλήσει την ΑΕΚ.
Ευτυχώς η τελευταία είχε Μπάρκα.
Τι παρέταξε λοιπόν η Ενωση απέναντι σε αυτές τις καλές προϋποθέσεις που υπήρχαν; Τίποτα.
Ο Μοράις πάλι δεν μπόρεσε να αντισταθεί στον… πειρασμό να βάλει τελευταία στιγμή ξανά βασικό τον Αϊντάρεβιτς.
Ο παίκτης είναι τόσο ανέτοιμος που καταντάει «τρελό».
Ο Μάνταλος για ένα ακόμη ματς έδειξε ότι μάλλον οι προσδοκίες που υπάρχουν γι’ αυτόν υπερκαλύπτουν κατά πολύ τις δυνατότητές του από πλευράς ικανότητας να κουβαλήσει την ΑΕΚ στα δύσκολα.
Η καλύτερη στιγμή του Χριστοδουλόπουλου στο ματς ήταν όταν έγινε αλλαγή και τον χειροκρότησαν οι φίλοι του Παναθηναϊκού, ο δε Πατίτο είχε κάποιες εξάρσεις, αλλά για ένα ακόμη ντέρμπι δεν έδωσε στίγμα στην ουσία.
Από το ποιοι ήταν οι καλύτεροι της ΑΕΚ σε ένα ματς σαν το χθεσινό, φαίνονται πολλά.
Πρώτα απ’ όλα ο γκολκίπερ Μπάρκας, από τους ελάχιστους που δίνουν ελπίδα για το μέλλον αυτή τη στιγμή.
Ακολουθεί ο Λαμπρόπουλος, που έκανε ένα εκπληκτικό παιχνίδι, όχι μάλιστα σε αντίθεση με ό,τι έχει δείξει και στο υπόλοιπο της σεζόν.
Και ήταν και ο Σιμόες, που έτρεχε για δύο και τρεις με τον Αϊντάρεβιτς να κινείται σε μια περίμετρο δέκα-δεκαπέντε μέτρων και να μην τον βοηθάει στα μαρκαρίσματα και στο πρέσινγκ.
Αυτοί οι τρεις ήταν η ΑΕΚ χθες και σε αυτούς οφείλει το ότι κατάφερε τουλάχιστον να μη χάσει.
Οι «κιτρινόμαυροι» κάτι έκαναν στο πρώτο μέρος, θα μπορούσαν να είχαν προηγηθεί, αλλά σε καμιά περίπτωση δεν έδειξαν ακόμη και σε εκείνο το διάστημα πως μπορούσαν να εκμεταλλευτούν ό,τι τους έδινε ο Παναθηναϊκός.
Στο δεύτερο ημίχρονο, με το που φάνηκε λίγο πιο αποφασιστικός ο αντίπαλος και ξεσηκώθηκε λίγο και το γήπεδο, η ΑΕΚ έδειξε πανηγυρικά το τεράστιο έλλειμμα προσωπικότητας και ψυχολογίας που τη χαρακτηρίζει.
Δεν μπορούσε κανείς να σκεφτεί τίποτε περισσότερο από την ισοπαλία.
Για όσους πιστεύουν πως το ότι έστω δεν έχασε η ΑΕΚ στη Λεωφόρο, μπορεί να είναι η αφετηρία βελτίωσης από πλευράς αποτελεσμάτων στη συνέχεια, θα πούμε απλά πως μεθαύριο ξεκινάει τον δεύτερο γύρο στο Αγρίνιο.
Ο Παναιτωλικός, από τότε που της πήρε την ισοπαλία στο ΟΑΚΑ, έχει χάσει στο γήπεδό του από τον Πανιώνιο με 0-2 άνετα και χθες διασύρθηκε στην Τρίπολη.
Για τους «μύστες» της ΑΕΚ, οι προϋποθέσεις για νέα γκέλα είναι ιδανικές…
