Ο Παναθηναϊκός σεβάστηκε τον εαυτό του στα Γιάννενα, έβγαλε συσπείρωση και πείσμα απέναντι στις αγωνιστικές αντιξοότητες που συνάντησε, ελέω Δελφάκη, αλλά και στο ψυχολογικό βάρος που προκάλεσε ο αποκλεισμός-σοκ από τον Ατρόμητο στο Κύπελλο.
Τα κέρδη του ως ομάδα ήταν σαφώς άκρως σημαντικά, ειδικότερα από τη στιγμή που ο τωρινός Παναθηναϊκός είναι μια νέα ομάδα που ξεκίνησε την ανακατασκευή της πριν από μόλις τρεις μήνες.
Σε επίπεδο προσώπων, δε, είναι τέσσερις οι ποδοσφαιριστές που προκάλεσαν πλατιά χαμόγελα με την αγωνιστική τους παρουσία:

Πρώτος και καλύτερος, ο Μάρκους Μπεργκ. Ο Σουηδός άσος επέστρεψε στην αρχική ενδεκάδα και μαζί του το «τριφύλλι» βρήκε τις λύσεις στο σκοράρισμα, πάνω που γινόταν μέγας ντόρος για την αφλογιστία των τελευταίων αγώνων, στην πλειονότητα των οποίων απουσίαζε. Το πόσο πολύ έχει λείψει από τον Παναθηναϊκό ο κανονικός Μπεργκ (που ταλαιπωρήθηκε με διάφορα προβλήματα στη διάρκεια της φετινής σεζόν) καταδεικνύεται από το γεγονός ότι ο Σουηδός στράικερ πέτυχε για πρώτη φορά στο φετινό πρωτάθλημα δύο γκολ σε ένα παιχνίδι! Η επιστροφή του ανάγκασε δικαίως τον Στραματσόνι να «ανοίξει σαμπάνιες».

Δεύτερο κέρδος του διπλού στα Γιάννενα ήταν ο Βίκτωρ Κλωναρίδης. Ο «Κλώνα» βρισκόταν σε… φάση αφασίας στο διάστημα της παρουσίας του Ιταλού προπονητή και το πρόβλημα δεν ήταν τόσο η θέση που τον χρησιμοποιούσε, όσο η ψυχολογία που είχε ο ομογενής επιθετικός. Διότι η εντύπωση που έδινε ήταν ενός αθλητή πνιγμένου μέσα στο άγχος, που έδινε εξετάσεις και ήθελε να φανεί μέσα από προσωπικές ενέργειες και όχι μέσω του συνόλου. Ποδοσφαιρικά γνωρίζουμε ότι ο Κλωναρίδης χρειάζεται χώρο για να ξεδιπλώσει στο μάξιμουμ τις αρετές του, στα Γιάννενα τον βρήκε και από τη στιγμή που έπαιξε για την ομάδα (δύο ασίστ) και όχι για τον εαυτό του κέρδισε πολύτιμους πόντους.

Τρίτο κέρδος ήταν ο Παναγιώτης Βλαχοδήμος.
Το ντεμπούτο του στην 11άδα συνδυάστηκε από ένα γκολ, μια εξαιρετική πάσα στον Καλτσά και μια δική του χαμένη ευκαιρία στην ίδια φάση ένα λεπτό νωρίτερα, ενώ η γενικότερη εικόνα του ήταν άκρως ελπιδοφόρα.

Ελπίδες όμως γέννησε για πρώτη φορά από την ημέρα που αποκτήθηκε από τον Παναθηναϊκό και ο Ρόμπιν Λουντ. Ο Φινλανδός μέσος προτιμήθηκε από τον Εσιέν και δικαίωσε για την επιλογή αυτή τον προπονητή του, δείχνοντας ότι όταν προσαρμοστεί πλήρως και αποκτήσει παιχνίδια στα πόδια του μπορεί να προσφέρει πολύτιμες λύσεις ως ενεργό μέλος του ροτέισον στη μεσαία γραμμή. Το καθαρό κόψιμό του με τάκλιν μέσα στην περιοχή προ του Ακόστα στο τέλος του πρώτου ημιχρόνου ήταν το απόλυτο παράδειγμα της αυτοθυσίας που έδειξε για την ομάδα και της συγκέντρωσης στα καθήκοντά του.
