Μέσα στη «μόδα» του σύγχρονου ποδοσφαίρου, πολλά από τα χαρακτηριστικά της Ιντερ μοιάζουν ξεπερασμένης εποχής, παραφωνία: βραχύσωμος τερματοφύλακας, ηλικιωμένη άμυνα και, κυρίως, ντουέτο στην επίθεση στο στιλ «ψηλός και κοντός». Ομως αυτά ακριβώς τα στοιχεία αποδείχθηκαν καθοριστικά στην πορεία της έως τον σημερινό τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ στο Μόναχο. Αρκεί να ρωτήσει κανείς το μεγάλο φαβορί των ημιτελικών, την Μπαρτσελόνα, που δεν είχε λύσεις απέναντι στον Ζόμερ, σε παίκτες όπως ο Ατσέρμπι και που πλήρωσε την ανεβασμένη άμυνά της…
Ειδικά στην επίθεση, ο Σιμόνε Ιντζάγκι ποντάρει πολλά απόψε στο δίδυμο των Λαουτάρο Μαρτίνες και Μάρκους Τιράμ για να κατακτήσει η Ιντερ το 4ο τρόπαιό της στη διοργάνωση. Ο Αργεντινός αρχηγός των «νερατζούρι» και ο 27χρονος Γάλλος φορ έχουν πετύχει φέτος 40 γκολ σε όλες τις διοργανώσεις (22 ο Μαρτίνες και 18 ο Τιράμ). Αλληλοσυμπληρώνονται απόλυτα και συνεννοούνται με κλειστά μάτια, έχοντας αναπτύξει σχεδόν τηλεπαθητική αίσθηση για το πού βρίσκεται ο άλλος, ώστε να τοποθετηθούν ανάλογα ανάμεσα στους αντίπαλους αμυντικούς. Είναι σαν να βλέπει κανείς μπαλέτο με συνδυασμένες κούρσες και πάσες στον κατάλληλο χρόνο…
Ο Μαρτίνες και ο Τιράμ μοιράζονται τις «δουλειές» μπροστά. Οταν ο ένας παίζει πίβοτ, με την πλάτη στο τέρμα, ο άλλος αναλαμβάνει να επιτεθεί σε βάθος και τούμπαλιν. Κάτι που δημιουργεί σύγχυση στους αντίπαλους αμυντικούς, καθώς δεν ξέρουν τι να περιμένουν από ποιον – σε αντίθεση με παλαιότερες εποχές, που σε τέτοια δίδυμα ήταν διακριτός ο διαφορετικός ρόλος του καθενός.
Σε αυτό το αίνιγμα πρέπει απόψε να απαντήσει ο Μαρκίνιος, ο αρχηγός της Παρί Σεν Ζερμέν. Πεπειραμένος μεν, αλλά όχι ο πλέον αλάνθαστος των αμυντικών, έχει το ελάττωμα να διστάζει για το μικρό βήμα μπροστά που θα κλείσει χώρους…
Αυτό μπορεί να αποδειχθεί μοιραίο απέναντι στον Λαουτάρο Μαρτίνες, ιδιοφυή στο παιχνίδι ανάμεσα στις γραμμές και ικανότατο να στραφεί και να εκτελέσει άμεσα από κάθε σημείο, όπως και απέναντι στον Τιράμ που ξέρει να «γεμίζει» τους μεγάλους χώρους.
Η ισορροπία στο επιθετικό δίδυμο της Ιντερ αποδεικνύεται και από τις παρόμοιες επιδόσεις των Μαρτίνες και Τιράμ σχεδόν σε όλες τις στατιστικές κατηγορίες. Με ελαφρά περισσότερες προσπάθειες για γκολ για τον Αργεντινό και ελαφρά μεγαλύτερη προσπάθεια του Γάλλου στις φάσεις χωρίς μπάλα, όταν με τον όγκο του ταλαιπωρεί τον αντίπαλο δημιουργώντας προϋποθέσεις για τους συμπαίκτες του. Οι δυο τους πάντως έχουν σχεδόν ίδιο αποτέλεσμα στον αριθμό των επαφών με την μπάλα και εμφανίζονται να δραστηριοποιούνται ακριβώς στις ίδιες ζώνες του γηπέδου.
Κλασικό στοιχείο του στιλ της Ιντερ είναι οι μακρινές μπαλιές από το δικό της μισό σε αναζήτηση των δύο επιθετικών της, αμφότερων εξαιρετικών στο παιχνίδι με πλάτη στο τέρμα. Γενναιόδωροι, όταν δέχονται την μπάλα δημιουργούν ο ένας για τον άλλο άμεσα ευκαιρίες για γκολ. Για να τα καταφέρει η Παρί σήμερα, θα πρέπει να κόψει τις μπαλιές αυτές. Αλλά πρέπει να προσέξει και πώς θα τις κόψει, γιατί η αποψινή αντίπαλός της είναι από τις καλύτερες ομάδες φέτος στην Ευρώπη στις στατικές φάσεις. Στα πέντε κορυφαία πρωταθλήματα, δεν υπάρχει πιο αποτελεσματική ομάδα από τους «νερατζούρι» στον αέρα (59% κερδισμένες μονομαχίες), ενώ παράλληλα διαθέτει 9 παίκτες που ξεπερνούν σε ύψος το 1,85 μ., σε αντίθεση με μόλις τρεις της Παρί (Πάτσο, Μπεράλδο, Ρουίθ).
Ο σημαντικότερος κίνδυνος όμως που αντιμετωπίζει απόψε η γαλλική ομάδα είναι η προσαρμοστικότητα της έμπειρης Ιντερ και η δυνατότητά της να δημιουργεί ξεκάθαρες ευκαιρίες για γκολ μολονότι έχει λιγότερη μπάλα απ’ ό,τι η αντίπαλός της. Κάτι που απέδειξε σκοράροντας 7 γκολ σε βάρος της Μπαρτσελόνα, αν και είχε μόλις 29% κατοχή στους δύο ημιτελικούς…
ΣΙΜΟΝΕ ΙΝΤΖΑΓΚΙ
Ενας υποτιμημένος εργάτης
Ο Σιμόνε Ιντζάγκι μπαίνει σήμερα στο κλειστό κλαμπ των Ιταλών τεχνικών, με τουλάχιστον δύο συμμετοχές σε τελικό Τσάμπιονς Λιγκ/Κυπέλλου Πρωταθλητριών, όπου βρίσκονται φυσιογνωμίες όπως ο Κάρλο Αντσελότι, ο Αρίγκο Σάκι, ο Τζοβάνι Τραπατόνι, ο Φάμπιο Καπέλο… Ο 49χρονος πρώην επιθετικός έχει βρει στους πάγκους την επιτυχία που του στέρησαν ως παίκτη οι απανωτοί τραυματισμοί. Το 2023, η δική του Ιντερ έχασε στον τελικό της Κωνσταντινούπολης από τη Μάντσεστερ Σίτι (1-0). Ομως, ο αντίπαλός του εκείνο το βράδυ, ο Πεπ Γουαρδιόλα, είχε προβλέψει ότι «ο Σιμόνε θα επιστρέψει σε έναν τελικό». Και πριν από μερικές εβδομάδες, όταν η Ιντερ απέκλεισε την Μπαρτσελόνα, ο Καταλανός τεχνικός επανήλθε στο θέμα: «Ο Ιντζάγκι είναι εκπληκτικός προπονητής. Φαίνεται από την ομάδα του: πώς αμύνεται, τα transitions, η φυσική κατάσταση, η σωστή οργάνωση, η ψυχική δύναμη».
Οι «νερατζούρι» δείχνουν σχεδόν ανίκητοι, φτιαγμένοι από ξεχωριστό μέταλλο. Θα είχαν πανηγυρίσει νταμπλ στην Ιταλία, αν δεν έπαιζαν 14 παιχνίδια περισσότερα από τη Νάπολι και αν είχαν περισσότερες λύσεις στον πάγκο τους. Φέτος, στην Ευρώπη, σε σύνολο 14 αγώνων, η Ιντερ βρέθηκε πίσω στο σκορ μόλις για 10 λεπτά και 54 δευτερόλεπτα! «Αυτό είναι έργο του προπονητή μας», λέει ο Ντιμάρκο. «Μας δείχνει τον δρόμο, μας δίνει λύσεις στις δύσκολες στιγμές». Ο τεχνικός της Ιντερ είναι ένας από τους πλέον υποτιμημένους προπονητές στην Ευρώπη. Η δουλειά του στους «νερατζούρι» κάθε άλλο παρά εύκολη ήταν. Δεν είχε στη διάθεσή του τα μεγάλα κεφάλαια που διαθέτουν οι συνάδελφοί του στους κορυφαίους ευρωπαϊκούς συλλόγους. Το αντίθετο μάλιστα. Λίγο πριν καταφθάσει στον πάγκο της, η Ιντερ σταδιακά αποχωρίστηκε σημαντικές μονάδες, όπως τους Χακίμι, Λουκάκου, Σκρίνιαρ, Μπρόζοβιτς, Ονάνα, αλλά δεν σταμάτησε να αναπτύσσεται. Η διαχείριση του υλικού από τον Ιντζάγκι έκανε τη διαφορά.
