Το πρώτο στάδιο της νέας εποχής στην Εθνική Ελλάδας, με τον Ιβάν Γιοβάνοβιτς στην τεχνική ηγεσία της «γαλανόλευκης», ολοκληρώθηκε το βράδυ της Κυριακής στο Ελσίνκι.
Με μία άνετη νίκη επί της Φινλανδίας, η πρώτη που έγινε ποτέ σε έδαφος όπου δεν είχε γευτεί αυτή τη χαρά, η Ελλάδα έκανε το καθήκον της και ολοκλήρωσε την παρουσία της στο 2ο γκρουπ της Β’ κατηγορίας του Nations League στη δεύτερη θέση της κατάταξης. Ισόβαθμη, αλλά πίσω από το μεγαθήριο που λέγεται Αγγλία, στη διαφορά τερμάτων κι έχοντας κατακτήσει συνολικά 15 βαθμούς. Πέντε νίκες και μόλις μία ήττα.
Μεταξύ των νικών και ο ιστορικός θρίαμβος στο Γουέμπλεϊ απέναντι στους Αγγλους, σε μία από τις πιο επιβλητικές εμφανίσεις της Εθνικής Ελλάδας όλων των εποχών. Διότι ο τρόπος με τον οποίο αγωνίστηκε στον ναό του ποδοσφαίρου και ταπείνωσε ένα παγκόσμιο μεγαθήριο όπως η Αγγλία στο σπίτι της, θα μνημονεύεται για χρόνια. Μην έχετε καμία αμφιβολία έπ’ αυτού…
Σε αυτά τα έξι πρώτα ματς με τον Γιοβάνοβιτς στο τιμόνι, η Εθνική έδειξε πρωτίστως συνέπεια απέναντι σε ομάδες που θεωρητικά είναι κατώτερες (Ιρλανδία, Φινλανδία) αλλά και την ικανότητα να κοιτάξει στα μάτια υπερπλήρη σύνολα, όπως η Αγγλία, ασχέτως εάν στο ΟΑΚΑ δεν είχε την ανταγωνιστικότητα που απαιτούσαν οι περιστάσεις.
Η διάρκεια και η διαχρονικότητα είναι τα στοιχεία που εμπεριέχουν την ουσία και κάνουν τη διαφορά. Οχι ένα ματς μεμονωμένο, καλό ή κακό.
Οι Ελληνες διεθνείς δημιούργησαν την προσδοκία, με τις εξαιρετικές τους εμφανίσεις, με το «έπος» του Λονδίνου, με την κατάθεση ποιότητας που έκαναν στο χορτάρι σ’ αυτήν την πρώτη εξάδα των αγώνων.
Με το απόλυτο των νικών εκτός έδρας («τρία στα τρία», παρακαλώ), με ποδόσφαιρο πρωτοβουλίας, ελέγχου του ρυθμού και κατοχής της μπάλας, που κοιτάζει στα μάτια κάθε αντίπαλο. Οχι με «κλεφτοπόλεμο». Κι αυτός είναι ένας ακόμη λόγος που έκανε τους Ελληνες φίλους του ποδοσφαίρου να αγκαλιάσουν αυτή τη νέα προσπάθεια, με γεμάτα γήπεδα ανεξαρτήτως έδρας, είτε στο «Γ. Καραϊσκάκης» είτε στο ΟΑΚΑ. Ο κόσμος δεν είναι «τυφλός». Βλέπει την προοπτική και η Εθνική τον γεμίζει με αυτοπεποίθηση. Ενίοτε και με υπερηφάνεια.
Το πιο πρακτικό όφελος για την Εθνική που προέκυψε από την εξαιρετική της παρουσία στον όμιλο του Nations League είναι ότι κατάφερε να αναρριχηθεί στο δεύτερο γκρουπ δυναμικότητας των προκριματικών του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2026. Το σύνολο του Ιβάν Γιοβάνοβιτς θα έχει στον όμιλο των προκριματικών, για το μεγάλο στόχο της παρουσίας στο Μουντιάλ, μάξιμουμ ένα «μεγαθήριο». Εν ολίγοις, κατάφερε, με το σπαθί της και με τα αποτελέσματα που έφερε, να μοιάζει βατός ο στόχος κατάληψης μίας εκ των δύο πρώτων θέσεων.
Η Ελλάδα οφείλει να παραμείνει συνεπής απέναντι σε ομάδες που είναι θεωρητικά υποδεέστερες σε ταλέντο και με τον Γιοβάνοβιτς στο τιμόνι η λέξη «σοβαρότητα» είναι η μοναδική που δεν μπορεί να αμφισβητηθεί ούτε από τον χειρότερο εχθρό του. Οι πιθανότητες για να επιστρέψει σε ένα μεγάλο τουρνουά, έστω μέσω των μπαράζ, είναι αρκετές.
Το κλίμα στα αποδυτήρια της Εθνικής, επίσης, παραμένει ιδανικό. Κι αυτό διότι οι ποδοσφαιριστές αντιλαμβάνονται ότι υπάρχει δικαιοσύνη. Ο Γιοβάνοβιτς έχρισε βασικό και αναντικατάστατο τον Κουλιεράκη κι αυτός τον δικαιώνει εμφατικά, όπως και ο εντυπωσιακός Τζόλης, που δεν ήταν καν στις βασικές επιλογές του προκατόχου του, Γκουστάβο Πογέτ. Ο Δουβίκας, για παράδειγμα, δεν καλούνταν, παρότι διαπρέπει στο εξωτερικό και γενικότερα, αντί να γίνονται κλήσεις επιβράβευσης, όπως συνέβη λόγου χάρη με τον 17χρονο Μουζακίτη, που έγραψε Ιστορία στο Ελσίνκι ως ο νεότερος Ελληνας που συμμετείχε σε επίσημο ματς της Εθνικής, βλέπαμε πρόσωπα όπως ο Φούντας κι ο Γιακουμάκης, δίχως ίχνος υποτίμησης στους παραπάνω ποδοσφαιριστές.
Ο Γιοβάνοβιτς δεν κάνει «χάρες». Το δήλωσε για τον Μουζακίτη. Το εννοεί και το δείχνει εμπράκτως. Οι παίκτες είναι οι πρώτοι που το αντιλαμβάνονται.
Μόνο στη μισή ντουζίνα των αγώνων του Nations League η Ελλάδα κατέγραψε την πιο ραγδαία ανάβαση στην παγκόσμια κατάταξη. Από νούμερο 54, στο νούμερο 42. Και θα δούμε πού θα μας βρει η επόμενη έκδοση του ranking, που κοντοζυγώνει. Οπου και να μας βρει ακριβώς, μπροστά μας ανοίγεται πεδίον δόξης λαμπρόν.
