Ετσι όπως έχουν εξελιχθεί τα πράγματα στον Παναθηναϊκό, δεν υπάρχει η παραμικρή αμφιβολία ότι το κυριακάτικο ντέρμπι με τον Ολυμπιακό στο ΟΑΚΑ είναι υπαρξιακού χαρακτήρα. Οχι μόνο για τον Ντιέγκο Αλόνσο και το μέλλον του στον «πράσινο» πάγκο, αλλά και για τη φετινή προσπάθεια της ομάδας εν γένει, όσον αφορά τον μεγάλο στόχο: την ανάκτηση των εγχώριων σκήπτρων ύστερα από δεκατέσσερα χρόνια ανομβρίας. Το «τριφύλλι» βρίσκεται με την πλάτη στον τοίχο. Βαθμολογικά είναι στο -6, αγωνιστικά δεν πείθει και σίγουρα δεν έχει καταφέρει να αποδώσει ανάλογα με τα χρήματα που έχουν επενδυθεί.
Η πίεση προς πάσα κατεύθυνση μοιάζει αφόρητη και έχει ήδη προκαλέσει ζημιά στην αυτοπεποίθηση, νίκες δεν έρχονται ακόμη κι όταν ο Παναθηναϊκός το αξίζει, όπως στην προχθεσινή πρεμιέρα της league phase του Κόνφερενς με την Μπόρατς στη Βοσνία, και η… μέρα της κρίσης βρίσκεται προ των πυλών. Το κυριακάτικο ντέρμπι είναι «do or die» για τον Παναθηναϊκό. Είτε κερδίζει των «αιώνιο» αντίπαλό του στο ΟΑΚΑ στη «μητέρα των μαχών» του ελληνικού ποδοσφαίρου, είτε ξεκινάει η οδυνηρή πτώση της χιονοστιβάδας στα κεφάλια όλων, επί δικαίους και αδίκους. Διότι σε περίπτωση αρνητικού αποτελέσματος είναι πασιφανές ότι δεν θα βρεθεί στο στόχαστρο μόνο ο Αλόνσο, αλλά οι πάντες.
Ο Ουρουγουανός θα ψάξει να βρει την επόμενη πτήση για το Μοντεβιδέο, ο Παναθηναϊκός θα αναζητήσει τον τέταρτο προπονητή μέσα σε λιγότερο από δέκα μήνες (!) πληρώνοντας την ποδοσφαιρική αχαριστία της απόλυσης του Γιοβάνοβιτς και ο Αλαφούζος θα βιώσει έναν ακόμη εξευτελισμό, έχοντας βάλει ένα σκασμό εκατομμύρια.
