Από τη συνταγή που είδαμε να φέρνει θετικά αποτελέσματα και ελκυστικό ποδόσφαιρο στην έως τώρα ευρωπαϊκή πορεία του, ο ΠΑΟΚ κατέβηκε να αγωνιστεί στην πρεμιέρα των ομίλων του Europa League με την Γκαμπάλα στο Αζερμπαϊτζάν χωρίς δύο σημαντικά υλικά του: τον βασικό και αναντικατάστατο Κάτσε (λόγω ενοχλήσεων στο γόνατο έμεινε στη Θεσσαλονίκη) και τον Δημήτρη Κωνσταντινίδη που ο Τούντορ προτίμησε να τον αφήσει στον πάγκο για να χρησιμοποιήσει τον Ροντρίγκες.
Οι αντικαταστάτες τους (ο Σάμπο πήρε τη θέση του Αλβανού μέσου) δεν μπόρεσαν να καλύψουν τα κενά, κυρίως όμως αλλοίωσαν τη χημεία της ομάδας.
Ο υψηλόσωμος Σλοβάκος με το βαρύ κορμί δεν μπορούσε να συνεργαστεί με τον Τζιόλη, ενώ ο 25χρονος επιθετικός από το Πράσινο Ακρωτήρι έδειξε ότι δεν μπορεί να παίξει στα άκρα (ειδικά στο αριστερό με δεξί πόδι).
Αν κανείς προσθέσει και την πρώτη κακή βραδιά του Πέλκα στον ΠΑΟΚ, μπορεί εύκολα να καταλάβει γιατί ο «δικέφαλος» δεν μπορούσε να δημιουργήσει όπως σε άλλα παιχνίδια.
Ωστόσο, είχε τρεις μεγάλες ευκαιρίες στο 6΄ με τον Πέλκα και στα 19΄ και 90΄+4΄ με τον Μακ (έφυγε μόνος του απέναντι από τον τερματοφύλακα) για να σκοράρει, κανείς όμως δεν μπορεί να πει ότι τον αδικεί το σκορ, ειδικά από τη στιγμή που ο Ολσεν ήταν, χωρίς αμφιβολία, ο ήρωας του δεύτερου ημιχρόνου με την εκπληκτική διπλή επέμβαση στο 68΄.
Φυσικά, όλες αυτές τις ανισορροπίες (ευτυχώς πήγαν καλά οι Κόστα -ηγέτης στην άμυνα-, Βίτορ και Τζαβέλλας) δεν θα μπορούσε να τις διορθώσει από μόνη της η παρουσία του Μπερμπάτοφ. Ο Βούλγαρος προσπάθησε να αλλάξει πράγματα στην επίθεση, αλλά δεν βρήκε ανταπόκριση.
Κάπως έτσι ήρθε το τελικό 0-0, που ευτυχώς για τον ΠΑΟΚ δεν συνδυάστηκε με απώλεια της Ντόρτμουντ (κέρδισε στις καθυστερήσεις την Κράσνονταρ). Αυτό που μένει για μετά τον αγώνα είναι η λογική συζήτηση για τη διαχείριση του υλικού από τον Τούντορ. Οταν έχει ένα πολυάριθμο ρόστερ, αυτό θα είναι μόνιμα θέμα συζήτησης.
