Φύγε ’σύ, έλα ’σύ στη Βαυαρία…

Το περασμένο Σάββατο, η Μπάγερν Μονάχου κατέκτησε για 11η διαδοχική χρονιά -και 33η φορά συνολικά- την Μπουντεσλίγκα. Από μόνο του το επίτευγμα αυτό είναι μοναδικό και υπό κανονικές συνθήκες τα πανηγύρια δεν θα είχαν σταματήσει ακόμα στη Ζέμπενερ Στράσε της βαυαρικής πρωτεύουσας.

Η πραγματικότητα είναι διαφορετική. Κανείς δεν έχει ψευδαισθήσεις στον σύλλογο. Απαντες την περασμένη εβδομάδα είχαν προετοιμαστεί για μια θλιβερή τελευταία αγωνιστική, ξέροντας ότι η Ντόρτμουντ είχε τον τίτλο στην τσέπη της. Ο τίτλος κατακτήθηκε λόγω της ανικανότητας των Βεστφαλών να τον σφραγίσουν και όχι λόγω της ικανότητας της Μπάγερν στον αγωνιστικό χώρο.

Οι παίκτες πανηγύρισαν βέβαια έξαλλα το αναπάντεχο δώρο των αντιπάλων τους που έφεραν ισοπαλία με τη Μάιντς. Αλλά ο μηχανισμός άμεσης αντίδρασης στη μετριότατη σεζόν που προηγήθηκε είχε ήδη πάρει μπροστά.

Υπό τον πρόεδρο του συλλόγου Χέρμπερτ Χάινερ είχε συγκληθεί από την Παρασκευή το εποπτικό συμβούλιο της Μπάγερν. Πρόκειται για μια ομάδα 9 παραγόντων όπου μετέχουν μεταξύ άλλων οι CEOs των μετόχων και μεγάλων χορηγών του συλλόγου (Adidas, Audi, Allianz, UniCredit, Deutsche Telekom), όπως και ο πρώην πρόεδρος Ούλι Χένες. Ουσιαστικά είναι το όργανο που ελέγχει τη δουλειά του εκτελεστικού προεδρείου και των διαφόρων τομέων. Εκεί λοιπόν αποφασίστηκε ότι πρέπει να απομακρυνθεί από την καρέκλα του εκτελεστικού προέδρου (του CEO δηλαδή) ο Ολιβερ Καν και από αυτήν του αθλητικού διευθυντή ο Χασάν Σαλιχάμιντζιτς. Διάδοχος του πρώτου τοποθετήθηκε ο Γιαν-Κρίστιαν Ντρέεσεν, ο σούπερ επιτυχημένος επικεφαλής των οικονομικών υπηρεσιών της Μπάγερν την τελευταία δεκαετία που, ακόμα και την εποχή της πανδημίας, οδήγησε τον σύλλογο σε θετικούς ισολογισμούς – κάτι μοναδικό στην Ευρώπη…

Οι ριζικές αυτές αποφάσεις ανακοινώθηκαν το Σάββατο, μερικά λεπτά μετά την κατάκτηση του τίτλου. Το timing ήταν περίεργο μεν, όμως έπρεπε να εξηγηθεί το γιατί ο Καν δεν βρισκόταν στο γήπεδο της Κολονίας, ούτε μετείχε στη γιορτή για το 33ο πρωτάθλημα. Οπως είπε αργότερα ο Χάινερ, «ενώ ο Σαλιχάμιντζιτς κατανόησε την απόφαση, ο Καν ενήργησε πολύ συναισθηματικά». Μετάφραση: Ο Καν εξοργίστηκε και άρχισε να βρίζει τους πάντες, με αποτέλεσμα ο Χάινερ να του απαγορεύσει να μεταβεί με την ομάδα στην Κολονία για τον τελευταίο αγώνα της σεζόν. Γνωρίζοντας τον εκρηκτικό χαρακτήρα του, οι ιθύνοντες της Μπάγερν προσπάθησαν να προλάβουν πιθανή συνάντηση του Καν με τον διάδοχό του, τον Ντρέεσεν, στο αεροπλάνο ή στο πάλκο των επισήμων.

Η ανυπομονησία και οι εκρήξεις του Καν τον έφεραν στην πόρτα της εξόδου. Ηταν αυτός που, αναλαμβάνοντας το 2021, έφερε τον Γιούλιαν Νάγκελσμαν στην ομάδα (πληρώνοντας μάλιστα 20 εκατ. ευρώ για να τον αποδεσμεύσει από τη Λιψία) και υπέγραψε τη μεγαλύτερη επένδυση σε ποδοσφαιριστές στην ιστορία του συλλόγου. Το νεαρό της ηλικίας του προπονητή προκαλούσε αμφιβολίες στη… γεροντοκρατία του διοικητικού συμβουλίου και τα μέτρια αποτελέσματα δεν βοηθούσαν. Ο Καν όμως δεν μπόρεσε να υπερασπιστεί την επιλογή του.

Ηταν 24 Μαρτίου, όταν απολύθηκε ο Νάγκελσμαν και προσλήφθηκε στη θέση του ο Τόμας Τούχελ. Τότε η Μπάγερν βρισκόταν μέσα στους στόχους της: στην κορυφή της Μπουντεσλίγκα έστω και με ισχνή διαφορά, στα προημιτελικά του Κυπέλλου Γερμανίας και του Τσάμπιονς Λιγκ, έχοντας μάλιστα αποκλείσει την Παρί Σεν Ζερμέν. Λίγες μέρες αργότερα, η ομάδα είχε αποκλειστεί από την Ευρώπη και το Κύπελλο, ενώ στη Γερμανία δεν μπορούσε να πάρει διαφορά.

Είναι αλήθεια ότι ο χειρισμός της απόλυσης του Νάγκελσμαν έχει περάσει στη σφαίρα του μυστηρίου. Κανείς, ούτε το διοικητικό συμβούλιο ούτε το εποπτικό ούτε ο Καν ούτε ο Σαλιχάμιντζιτς, δεν αναλαμβάνει την πλήρη ευθύνη για την απομάκρυνση του ανθρώπου που θεωρούνταν πριν από λίγο καιρό ο κορυφαίος και πλέον υποσχόμενος Γερμανός προπονητής. Και χρεώνεται στον Νάγκελσμαν η αποτυχία ενός σχεδίου που συνέλαβαν οι Καν και Σαλιχάμιντζιτς και είχε βασικό πυλώνα την απόκτηση δύο ποδοσφαιριστών: του Χάρι Κέιν ως αντικαταστάτη του Λεβαντόφσκι και του Φρένκι ντε Γιονγκ για να αγωνίζεται στο πλευρό του Γιόσουα Κίμιχ και να τον «απελευθερώσει» δημιουργικά. Κανείς από τους δύο δεν ήρθε στο Μόναχο και η ομάδα προχώρησε με ημίμετρα και μεταγραφικές αστοχίες. Αποτέλεσμα; Κατέκτησε μόνο την Μπουντεσλίγκα – και αυτήν, ως εκ θαύματος!

Ο Καν εξακολουθεί να «γαβγίζει» για την απόλυσή του, όμως η Μπάγερν έχει ήδη περάσει στην επόμενη ημέρα επαναφέροντας σε συμβουλευτικό ρόλο το πολύ πετυχημένο δίδυμο των Ούλι Χένες και Καρλ-Χάιντς Ρουμενίγκε. Ο Χένες, που είχε ονομάσει τον Καν διάδοχό του, επιστρέφει στο προσκήνιο απογοητευμένος από τον βετεράνο τερματοφύλακα με την αυταρχική και κρύα συμπεριφορά που ποτέ δεν κέρδισε τους υπαλλήλους του συλλόγου. Και επιπλέον του χρεώνει το εξής: «Νόμιζα ότι θα μπορούσε να κάνει τη δουλειά μόνος του, λόγω της ευφυΐας του, όμως αυτός βασίστηκε σε συμβούλους που δεν τον καθοδήγησαν σωστά». Οσο για τον Καρλ-Χάιντς Ρουμενίγκε, με το τεράστιο δίκτυο γνωριμιών στο εξωτερικό, είναι πολύτιμος για τις διεθνείς επαφές και τις μεταγραφικές διαπραγματεύσεις όσο δεν υπάρχει ακόμα αθλητικός διευθυντής.

Το κενό στη συγκεκριμένη θέση ουσιαστικά αναβαθμίζει τον ρόλο του Τόμας Τούχελ τις προσεχείς εβδομάδες. Ο Γερμανός προπονητής πρέπει να ξεχάσει για λίγο τις διακοπές του ώστε να μετάσχει ενεργά στον καταρτισμό του ρόστερ για το 2023-24. Παράλληλα βέβαια οι Βαυαροί σκανάρουν την αγορά για αθλητικό διευθυντή. Θα προτιμούσαν τον Μαξ Εμπερλ, όμως αυτός ανέλαβε καθήκοντα μόλις πριν από πέντε μήνες στη Λιψία.

Τα θέματα που πρέπει να χειριστούν είναι πολλά. Προέχει η απόκτηση ενός σέντερ φορ και ενός αμυντικού μέσου. Οι Κολό-Μουανί και Οσίμχεν είναι οι βασικότεροι υποψήφιοι για την επίθεση, ενώ ο Ντέκλαν Ράις της Γουέστ Χαμ αποτελεί βασικό στόχο για το κέντρο. Πρέπει επίσης να αντικατασταθεί άμεσα ο Μπενζαμέν Παβάρ, που πιέζει για να φύγει. «Φευγάτος» δηλώνει και ο Αλφόνσο Ντέιβις, όμως η Μπάγερν θέλει να τον ανανεώσει πριν προλάβει να τον αρπάξει η Ρεάλ Μαδρίτης. Επείγει και η ανανέωση του Γιόσουα Κίμιχ, που είναι κομβικός παίκτης για τους Βαυαρούς. Ενδιαφέρει η απόκτηση του Ράφα Γκερέιρο και του Αντριέν Ραμπιό, ενώ πρέπει να ληφθεί απόφαση για την τύχη των Τόμας Μίλερ και Σαντιό Μανέ, αλλά και για το overbooking των τερματοφυλάκων (Νόιερ, Νούμπελ, Ζόμερ).

Ο χρόνος πιέζει και ο παραδοσιακά πιο σταθερός και οργανωμένος σύλλογος της Ευρώπης καλείται να πάρει πολλές και σοβαρές αποφάσεις για το μέλλον του…