Για ποιον χτυπάει απόψε η καμπάνα;

Στην τελική φάση του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2006, η Αργεντινή είχε κληρωθεί στον ίδιο όμιλο με τη Σερβία, ενώ η Κροατία είχε πέσει πάνω στη Βραζιλία. Ηταν απόλυτα φυσιολογικό λοιπόν να οργανωθεί ένα φιλικό μεταξύ της Κροατίας και της Αργεντινής, που αποζητούσαν αντιπάλους χαρακτηριστικών παρόμοιων με αυτά των ομάδων του ομίλου τους.

Την 1η Μαρτίου του 2006, λοιπόν, οι δύο ομάδες συναντήθηκαν στο «Ζανκτ Γιάκομπ Παρκ» της Βασιλείας, στην Ελβετία. Η αναμέτρηση ολοκληρώθηκε με νίκη 3-2 των Βαλκάνιων. Ομως πέρασε στην ιστορία για άλλο λόγο. Εκείνο το βράδυ ο 19χρονος Λιονέλ Μέσι πέτυχε το πρώτο γκολ του με τη φανέλα της «αλμπισελέστε», ενώ ο 21χρονος Λούκα Μόντριτς έκανε την παρθενική του εμφάνιση για την Εθνική Κροατίας.

Από τότε έχουν περάσει 16 χρόνια και 9 μήνες. Η Αργεντινή με την Κροατία βρίσκονται για άλλη μια φορά αντιμέτωπες -απόψε στην Ντόχα. Τώρα όμως το διακύβευμα είναι τεράστιο, καθώς όποια ομάδα κερδίσει θα περάσει στον τελικό του Παγκοσμίου Κυπέλλου. Και η ευθύνη πέφτει στους ώμους των δύο αρχηγών, που φορούν το Νο 10 στη φανέλα: του Λιονέλ Μέσι και του Λούκα Μόντριτς.

Ο Αργεντινός φορούσε το περιβραχιόνιο και το 2014, όταν οδήγησε την «αλμπισελέστε» στον τελικό. Ο ίδιος αναδείχθηκε κορυφαίος παίκτης του τουρνουά, αλλά η ομάδα του έχασε το Κύπελλο από τη Γερμανία. Το ίδιο ακριβώς συνέβη το 2018 στον ξανθομάλλη Κροάτη. Η ομάδα του έχασε από τη Γαλλία, ο ίδιος όμως βραβεύτηκε με τη Χρυσή Μπάλα του τουρνουά.

Δεν αγωνίζονται στην ίδια θέση και δεν είναι δόκιμη μια αναλυτική σύγκριση μεταξύ τους. Ομως έχουν παρόμοια στοιχεία: μικρόσωμοι, ευέλικτοι και πολύ γρήγοροι στην επινόηση, απόφαση και εκτέλεση στον αγωνιστικό χώρο. Οπως είχε χαρακτηριστικά δηλώσει σε συνέντευξή του ο Μόντριτς, «Οσο πιο γρήγορα κινείται το παιχνίδι, τόσο λιγότερο physical θα είναι. Οταν το παιχνίδι είναι γρήγορο, πρέπει να σκέφτεσαι γρήγορα. Οταν το παιχνίδι πάει αργά, τότε δίνεις την ευκαιρία στους λιγότερο τεχνικούς και πιο physical παίκτες να σε πλησιάσουν και να σε βγάλουν εκτός πορείας». Αυτή η γρήγορη επινόηση έχει «υπογράψει» υπέροχα γκολ και ασίστ τόσο του Μέσι όσο και του Μόντριτς.

Δεν έχει πολλά να ζηλέψει ο ένας από τον άλλο… Εζησαν από μέσα, ως πρωταγωνιστές, την κόντρα της Μπαρτσελόνα και της Ρεάλ Μαδρίτης για τα πρωτεία στην Ισπανία και την Ευρώπη. Ο Αργεντινός πανηγύρισε περισσότερα εγχώρια πρωταθλήματα, ο Κροάτης περισσότερα ευρωπαϊκά. Και οι δύο έχουν τη Χρυσή Μπάλα στις τροπαιοθήκες τους: ο Μέσι την κατέκτησε επτά φορές, ενώ ο Μόντριτς έγινε ο πρώτος που έσπασε το «δίπολο» Μέσι – Κριστιάνο το 2018, ύστερα από… τυραννία δέκα ετών.

Ως άνθρωποι μοιάζουν αρκετά. Οικογενειάρχες από μικροί, με τρία παιδιά έκαστος, ήρεμοι εκτός αγωνιστικών χώρων. Ο Μέσι ανέκαθεν θεωρούνταν ο πιο «Ευρωπαίος» από τους παίκτες της «αλμπισελέστε», καθώς δεν αγωνίστηκε ποτέ στη Λατινική Αμερική και από τα 13 του βρισκόταν στη Βαρκελώνη. Στο φετινό Παγκόσμιο Κύπελλο φαίνεται αλλαγμένος. Αναλαμβάνει την ευθύνη, κάνει το πρώτο γκολ ή την πρώτη κίνηση που ξεκλειδώνει το παιχνίδι για τους συμπαίκτες του, ενώ δείχνει παράλληλα πιο παθιασμένος και πιο… Αργεντίνος.

Ο Μόντριτς είναι γεννημένος ηγέτης- δεν χρειάζεται να φωνάξει για να φανεί. Εχοντας ζήσει εκ των έσω δεκάδες απίστευτες ανατροπές στα ποδοσφαιρικά γήπεδα (βλ. Ρεάλ Μαδρίτης), εμψυχώνει τους συμπαίκτες του έως το τέλος ξέροντας ότι τα πάντα είναι πιθανά -ακόμα και να αγωνιστεί σε δεύτερο σερί μουντιαλικό τελικό η Κροατία των 3,8 εκατ. κατοίκων. Και είναι ένας από τους κομβικούς εκείνους ποδοσφαιριστές που έχουν καταστήσει βαριά τη φανέλα της Κροατίας. Εκείνη της Αργεντινής ήταν ήδη βαριά πριν από την έλευση του Μέσι. Ισως γι’ αυτό άργησε να βρει τη θέση του και να ανταποκριθεί στις ευθύνες του.

Η ιστορία ήδη έχει προετοιμάσει ειδική θέση γι’ αυτούς στο ποδοσφαιρικό πάνθεον, μετά το τελευταίο Παγκόσμιο Κύπελλο της καριέρας τους. Για έναν από τους δύο πάντως, το ταξίδι θα σταματήσει απόψε -απλώς θα έχει τον διαδικαστικό μικρό τελικό του Σαββάτου για τον τυπικό αποχαιρετισμό στα μουντιαλικά γήπεδα. Ο άλλος θα βάλει στόχο την κορυφή. Και θα βρίσκεται 90 (ή 120 και κάτι) λεπτά μακριά από το πιο ονειρεμένο φινάλε που θα μπορούσε να φανταστεί: να γίνει αυτός που θα σηκώσει το χρυσό αγαλματίδιο πρώτος μεταξύ των συμπαικτών του. Είτε λέγεται Λιονέλ είτε Λούκα, θα έχει προσθέσει το υπέρτατο τρόπαιο σε ένα εκπληκτικό παλμαρέ.

Απόψε, ο ένας θα γελάσει, ο άλλος θα λυγίσει ή θα μαζέψει τα κομμάτια των συμπαικτών του, αποδεχόμενος ότι το τέλος της διεθνούς καριέρας του πλησιάζει.

Μέσι, Μόντριτς, αλλά και Κριστιάνο, Σουάρες, Λεβαντόφσκι, Ιμπραΐμοβιτς, Μπενζεμά… Μια εκπληκτική, θρυλική γενιά ποδοσφαιριστών κάνει τις τελευταίες παραστάσεις της. Και θα το συνειδητοποιήσουμε μόνο όταν θα ψάχνουμε ανάλογη ποιότητα στις διοργανώσεις του μέλλοντος.