Τα φώτα στο στρατόπεδο της Κροατίας έχουν πέσει απάνω στον Λούκα Μόντριτς. Μέχρι στιγμής, δεν δείχνει τόσο ζωηρός και αποδοτικός, όπως π.χ. στην περσινή πορεία της Ρεάλ προς το Τσάμπιονς Λιγκ, αλλά δεν παύει να είναι το σημείο αναφοράς για την ομάδα του Ντάλιτς. Και, επίσης, όλοι γνωρίζουμε ότι, σε περίπτωση ήττας, αυτό θα είναι το τελευταίο του ματς σε Μουντιάλ. Πιθανώς και με την ερυθρόλευκη καρό φανέλα.
Ομως, το μεγάλο στοίχημα για τους Κροάτες δεν είναι ο 37χρονος Μόντριτς, αλλά η αμυντική τους λειτουργία. Πώς θα μπορέσουν δηλαδή να σταματήσουν τα βραζιλιάνικα κύματα επίθεσης που αναμένονται.
Το ποδόσφαιρο είναι ομαδικό άθλημα, η άμυνα δουλειά όλης της ομάδας, αλλά δεν μπορεί να μην ξεχωρίσει κανείς τον Γιόσκο Γκβαρντιόλ. Οχι επειδή παίζει μασκοφόρος σε όλη τη διοργάνωση, αλλά για τις απίθανες εμφανίσεις του. Σε έναν μήνα θα κλείσει τα 21 του χρόνια, όμως παίζει σαν έμπειρος 30άρης. Και στη Λιψία τρίβουν τα χέρια τους, διότι, όταν αναγκαστούν να τον παραχωρήσουν σε μια μεγάλη ομάδα, αργά ή γρήγορα, θα τον μοσχοπουλήσουν.
Ο ίδιος ο Γκβαρντιόλ, πάντως, δεν θεωρεί εαυτόν κάτι ξεχωριστό: «Η άμυνά μας πηγαίνει πολύ καλά, αλλά την περισσότερη δουλειά την κάνουν οι μέσοι». Και δεν έχει άδικο. Τα εξτρέμ (ειδικά ο Πέρισιτς) γυρίζουν ευλαβικά να μαρκάρουν, ενώ στον άξονα όλοι κάνουν δουλειά. Ο Μόντριτς όσο αντέχει, ο Κόβατσιτς περισσότερο και ο Μπρόζοβιτς πιο πολύ απ’ όλους. Απέναντι στην Ιαπωνία έκανε 16,5 χιλιόμετρα, μαζί με την παράταση…
Και κάπως έτσι οι Κροάτες έχουν δεχτεί μόλις δύο γκολ στη διοργάνωση, μέσα σε 390 (επίσημα) λεπτά συν τις καθυστερήσεις. Και δύο τέρματα που δεν τους στοίχισαν καν.
«Παίζουμε με την καλύτερη ομάδα του Μουντιάλ, αλλά δεν σκοπεύουμε να παραδοθούμε», είπε χθες ο Ζλάτκο Ντάλιτς και συνέχισε: «Δεν είναι μόνο ο Νεϊμάρ ή ο Βινίσιους. Ολη η ομάδα τους μπορεί να μας κάνει ζημιά, όμως έχουμε κι εμείς καλή ομάδα και φιλοδοξίες και αισιοδοξούμε ότι θα πάρουμε την πρόκριση».
