Η χθεσινή βραδιά στην Μπουντεσλίγκα έφερε αντιμέτωπες τις ομάδες της κορυφαίας τετράδας: η πρώτη Ουνιόν με την τέταρτη Ντόρτμουντ και η δεύτερη Φράιμπουργκ με την τρίτη Μπάγερν Μονάχου. Οι Βαυαροί έκαναν εμφάνιση αντάξια του ονόματος και των τίτλων τους, διέλυσαν την ομάδα από τον Μέλανα Δρυμό με 5-0 και πέρασαν στη δεύτερη θέση. Ομως στην κορυφή, και σε απόσταση τεσσάρων βαθμών από την Μπάγερν, παραμένει η εκπληκτική φέτος Ουνιόν Βερολίνου, που τιμώρησε την Ντόρτμουντ με 2-0.
Η πρωτοπόρος της Μπουντεσλίγκα είναι μια ομάδα που, μέχρι και πριν από τρία χρόνια, δεν είχε αγωνιστεί ποτέ στην τοπ κατηγορία της (ενοποιημένης) Γερμανίας. Διαθέτει το μικρότερο γήπεδο μεταξύ των 18 και είναι ο μοναδικός σύλλογος του πρωταθλήματος που είχε μετάσχει στην πάλαι ποτέ Ομπερλίγκα, τη λίγκα της Ανατολικής Γερμανίας.
Το κλαμπ ανήκει στους οπαδούς του, κάτι συνηθισμένο στο γερμανικό ποδόσφαιρο. Το ασυνήθιστο όμως είναι ότι 2.400 από τους οπαδούς αυτούς με τα ίδια τα χέρια τους δούλεψαν στο γήπεδο –πάνω από 140.000 ώρες εργασίας…– για την ανακαίνισή του πριν από 13 χρόνια, τότε που έπρεπε να εκσυγχρονιστεί το στάδιο ενόψει της ανόδου της ομάδας στην Τσβάιτε-Λίγκα. Πέντε χρόνια νωρίτερα, η Ουνιόν ακόμα μετείχε στην 4η κατηγορία και έπνεε τα λοίσθια, καθώς χρειαζόταν 1,5 εκατ. ευρώ ώστε να μην εξαφανιστεί από τον χάρτη. Τότε, εκατοντάδες οπαδοί της έδωσαν το αίμα τους για τον σύλλογο – κυριολεκτικά. Οργάνωσαν μια μαζική αιμοδοσία (η οποία στη Γερμανία επιβραβεύεται με χρήμα) και έβαλαν τα ποσά που μάζεψαν στα ταμεία του συλλόγου.
Το 2004 η Ουνιόν, με έδρα το Κέπενικ, ένα προάστιο στη νοτιοανατολική πλευρά του Βερολίνου, διέθετε 5.000 μέλη και σήμερα ξεπερνάει τα 45.000. Θεωρείται η επαναστατική ομάδα της πρωτεύουσας, με τη Νίνα Χάγκεν, την ιέρεια της γερμανικής πανκ, να τραγουδά τον ύμνο της. Ιδρύθηκε από μεταλλεργάτες που έπαιζαν με μπλε φανέλες, το χρώμα των ρούχων εργασίας τους. Επί χρόνια, η Ουνιόν ήταν ο σύλλογος της αντίστασης κατά του απολυταρχικού καθεστώτος της Ανατολικής Γερμανίας και ειδικά κατά της Στάζι, της μυστικής υπηρεσίας. Οταν μάλιστα η ομάδα τους κέρδιζε φάουλ και οι αντίπαλοι έφτιαχναν τείχος, οι οπαδοί της Ουνιόν φώναζαν εν χορώ: «Το τείχος μπορεί να καταρρεύσει». Και ήταν από τους πρώτους που το φθινόπωρο του 1989 σκαρφάλωσαν στο Τείχος του Βερολίνου πανηγυρίζοντας την κατάρρευσή του.
Την άνοιξη του 1991, μαζί με τις υπόλοιπες ανατολικογερμανικές ομάδες, εντάχθηκε στο δυτικογερμανικό ποδοσφαιρικό σύστημα. Ξεκίνησε από τα τοπικά και σιγά σιγά βρήκε τον τρόπο να επιζεί, να προχωρά και, πλέον, να διακρίνεται!
