Θα χορέψει μαλίνκα με την μπάλα και πάλι στη Γαλλία;

Οι πολυποίκιλες ιδιότητες του ρεπορτάζ και βέβαια οι επιρροές του ποδοσφαίρου ως επιδραστικού κοινωνικού φαινομένου, αμφότερες συγκοινωνούντα δοχεία, μας συνεπήραν και πάλι… Δεν θα μπορούσε να είναι διαφορετική η αίσθησή μας. Ενα, μάλλον τυπικά διατυπωμένο, ερέθισμά μας προς τη διπλωματική αρχή της Γουινέας στην Ελλάδα, η απορία μας για τις δικές τους πληροφορίες σχετικά με την τύχη του Μαντί Καμαρά, μας οδήγησε, μέσω των ρυθμών της μαλίνκα, του παραδοσιακού χορού της και της αγωνίας να σταματήσει η ροή αίματος αθώων αλλά απλώς αντιφρονούντων πολιτών στη χώρα της Δυτικής Αφρικής, στις πληροφορίες για το αύριο του παίκτη που κλείνει τρία χρόνια στον Ολυμπιακό.

Από το Παρίσι απάντησε στις αναζητήσεις μας ο Μαμαντί Καντέ, στέλεχος στη διπλωματική αντιπροσωπεία της πατρίδας του Καμαρά εκεί, στη «μητέρα» Γαλλία. Σχήμα λόγου η προηγούμενη έκφραση, η Γαλλία πάτησε πόδι στη Γουινέα ως αποικιοκράτισσα «το 1890 και από τότε, όχι μόνο εις βάρος μας, άλλαξε η μοίρα της πατρίδας μας». Απόδειξη είναι και το δικό του όνομα, συνδυασμός τοπικής (Μαμαντί) και γαλλικής (Καντέ) ρίζας. Δεν ήταν… κρίση εθνικής συνείδησης η αναφορά του στο γαλλικό πέπλο που καλύπτει και τη δική του χώρα στη «μαύρη ήπειρο», αλλά αυτονόητος πρόλογος της πληροφορίας: «Η καλή απόδοση του Καμαρά με τη φανέλα του Ολυμπιακού είναι γνωστή σ’ εμάς, ο παίκτης θεωρείται από τις κεντρικές φυσιογνωμίες της εθνικής ομάδας και γνωρίζω, επειδή αγαπώ το ποδόσφαιρο και ενδιαφέρομαι για τους καλούς παίκτες μας, πως η Λιλ ενδιαφέρεται γι’ αυτόν! Και όχι μόνο αυτή. Διάβασα σε γαλλική εφημερίδα αλλά και ιστοσελίδα της Γουινέας πως και η Νις έχει τον παίκτη στα σχέδιά της. Μην απορείτε. Σήμερα στη Γαλλία, σε κάθε επίπεδο της δημόσιας ζωής, θα βρείτε ενσωματωμένους πολίτες γεννημένους στην περήφανη πατρίδα μας».

«Περήφανη»; Ο χαρακτηρισμός του για την αιματοβαμμένη γενέτειρά του προκάλεσε την…παρέμβασή μας ως αποτέλεσμα της γνώσης μας για τη σύγχρονη, επώδυνη, αλλαγή εξουσίας… Θυμηθήκαμε μαζί του: Το 2008, μετά τον θάνατο του πρόεδρου της Δημοκρατίας Λανσανά Κοντέ, ο στρατιωτικός (σ.σ.: προσέξτε το επώνυμό του) Μουσά Νταντίς Καμαρά υποκίνησε στρατιωτικό πραξικόπημα, χούντα κατέλαβε την εξουσία, αρχικά για έναν χρόνο… Από το 2010 νέα δημοκρατική κυβέρνηση ανέλαβε τα ηνία της χώρας αλλά, φέτος, τον Σεπτέμβριο και πάλι ο στρατός ανέκτησε τη διακυβέρνηση. «Πορεία αίματος» είπαμε, η σιγή αντί άλλης απάντησης ήταν εύλογη αντίδραση… Επικοινωνούσαμε, βλέπετε, με επίσημη αρχή της χώρας… Οσο για τον δικτάτορα Καμαρά, συνεπώνυμο του παίκτη, μήπως έχει συγγενική σχέση μ’ εκείνον που κατάφερε να γίνει αγαπημένος των οπαδών του Ολυμπιακού, από το καλοκαίρι του 2018 όταν οι Πειραιώτες τον απέκτησαν από την, επίσης γαλλική, Αζαξιό; Ασαφής (;) απάντηση: «Οι Καμαρά, με βαθιές πατρογονικές ρίζες και παραδόσεις, είναι πολυπληθής οικογένεια-φυλή στη Γουινέα».

Μνήμη – αντίσταση

Κάποιος, «φίλος» μας τον σύστησε, του πήρε το τηλέφωνο από το χέρι: «Η Γουινέα έχει βαθιές ρίζες που συντηρούν την παράδοση των προγόνων μας, ακόμη κι αν η Γαλλία επέβαλε την παρουσία της τον 19ο αιώνα! Η Γαλλία βοήθησε στον εκσυγχρονισμό της Γουινέας, δεν αλώθηκαν όμως οι τοπικές μνήμες».

Δυνατή η φωνή του, αστραπή. Αρνήθηκε να συστηθεί. Σκεφτήκαμε, αλλά δεν τους το είπαμε, πως οι ίδιες λέξεις έμοιαζαν με αντίσταση-ανάγκη νέας καθαίρεσης των στρατιωτικών, όσων κατέλαβαν την εξουσία τον Σεπτέμβριο. Τότε θυμηθήκαμε αυτό που είχαμε ακούσει από τα χείλη του Μαντί Καμαρά όταν (2018) έγινε κάτοικος Πειραιά: «Travail (Εργασία), Justice (Δικαιοσύνη), Solidarite (Αλληλεγγύη), είναι το εθνικό σύνθημα της Γουινέας». Μας το επιβεβαίωσαν από το Παρίσι, τόνισαν, εμμέσως πλην σαφώς για ευνόητους λόγους (χούντα ελέγχει την πατρίδα τους), πως το ίδιο αξιακό τρίπτυχο καραδοκεί για την επάνοδο. Ο,τι μόλις διαβάσατε βεβαιώνουμε πως δεν είναι αυθαίρετο δικό μας συμπέρασμα.

Ηχησε ανώδυνη η διατύπωση-αποχαιρετισμός, μα κρύβει προσμονή: «Ο εθνικός χορός μαλίνκα και τα λόγια των τραγουδιών που τον συνοδεύουν μιλούν μόνο για ελπίδα, αγάπη! Δώστε την αγάπη μας στον Μαντί Καμαρά, είναι από αυτούς που κάνουν περήφανη την πατρίδα μας».