Εχουν περάσει δέκα ολόκληρα χρόνια από την ημέρα που ο Γιάννης Αλαφούζος ανέλαβε την ευθύνη της καθοδήγησης του Παναθηναϊκού και τα αποτελέσματα είναι τραγικά. Παρά το ελαφρυντικό της δυσχερούς οικονομικής κατάστασης στην οποία βρισκόταν ο σύλλογος, ο Αλαφούζος έχει αποτύχει παταγωδώς σε όλους τους τομείς και έχει συρρικνώσει τον Παναθηναϊκό αλλοιώνοντας το DNA του συλλόγου. Ενός συλλόγου που επί των ημερών του έχει γίνει κομπάρσος από πρωταγωνιστής και έχει ξεχάσει τι θα πει Ευρώπη, ενώ υπήρξε ο απόλυτος πρεσβευτής της χώρας στα «σαλόνια».
Η παροιμιώδης ασυνέπειά του και οι αλλοπρόσαλλες αποφάσεις ανάλογα με τις εκάστοτε ορέξεις του, τη μία να τραβάει την πρίζα και να λέει «αποχωρώ» και την άλλη να γκρεμίζει ό,τι χτίζεται από το πουθενά, αποτελούν το σήμα κατατεθέν του και δεν θα μπορούσαν να φέρουν διαφορετικό αποτέλεσμα.
Υπό αυτήν την έννοια είναι μάλλον οξύμωρο να περιμένουμε από τον Παναθηναϊκό του Γιοβάνοβιτς να αποκτήσει ξανά το «μέταλλο» που υπήρχε στο παρελθόν. Μέσα σε τρεις μήνες και ενόσω είχε παραλάβει χάος. Και είναι μάλλον φυσιολογικό ο ΠΑΟΚ του Σαββίδη, ο Ολυμπιακός του Μαρινάκη και η ΑΕΚ του Μελισσανίδη να βγάζουν ισχυρότερο «χαρακτήρα» στο γήπεδο σε σχέση με τον Παναθηναϊκό.
Το «μέταλλο» είναι θέμα ιδιοκτησίας. Χωρίς να υπάρχουν το πρόσταγμα από τις διοικήσεις και η κατάλληλη θωράκιση, δεν γίνεται τίποτα. Πόσο μάλλον από τη μία μέρα στην άλλη, μέσα σε εννέα, δέκα ή δώδεκα αγωνιστικές. Δίχως να υπάρχουν σταθερότητα στις αποφάσεις, όραμα, προοπτική, συνέπεια και χρήματα σε σταθερή βάση, με πλάνο και υπομονή, άσπρη μέρα δεν θα έρθει.
Σε τελική ανάλυση το πρόβλημα του Παναθηναϊκού δεν είναι μία ήττα στις λεπτομέρειες από τον ΠΑΟΚ, έστω και μέσα στη Λεωφόρο. Είναι πρόβλημα αντιθέτως όταν χάνεις με ανατροπή από τον Αστέρα στην Τρίπολη, όταν μένεις στη λευκή ισοπαλία με τον ΟΦΗ και γνωρίζεις την ήττα στα Γιάννενα. Διότι από εκεί οφείλεις να ξεκινήσεις. Να σταθείς πρώτα στα πόδια σου για να ξανανέβεις έναν έναν τους ορόφους.
Ποδοσφαιρικά, ο Παναθηναϊκός είναι στα μπετά. Βρίσκεται για πολλοστή φορά σε φάση ανασύνταξης, μια διαδικασία επώδυνη που ποτέ και για καμία ομάδα στον πλανήτη δεν είναι εύκολη. Ο Ιβάν Γιοβάνοβιτς πρέπει να προβληματιστεί από το γεγονός ότι η ομάδα παρασύρθηκε σε έναν άναρχο και ξέφρενο τρόπο προσέγγισης μετά την ισοφάριση του Μαουρίσιο και όφειλε να βρει τρόπο για να ηρεμήσει και να ελέγξει το παιχνίδι.
Εκανε λάθος με την απόφαση συμμετοχής του Ιωαννίδη στο αρχικό σχήμα, που δεν ήταν σε θέση να πρεσάρει όπως απαιτούσαν οι περιστάσεις και δεν «γέμισε» την αντίπαλη περιοχή. Οφείλει να δώσει έναν συγκεκριμένο ρόλο, όχι πότε εξτρέμ, πότε επιθετικό, στον Παλάσιος, για να βοηθηθεί το στάδιο προσαρμογής του, και ίσως έχει έρθει η ώρα για να δούμε τον Βιτάλ ως «10άρι».
