ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ efsyn.gr , Κώστας Μανωλιουδάκης
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Δεν υπάρχει ασανσέρ στον ομαδικό αθλητισμό και δη στο ποδόσφαιρο για να ανεβαίνεις και να κατεβαίνεις… ορόφους με ένα κουμπί. Δεν επιστρέφεις στη φυσική σου θέση αναίμακτα, στη ζωή γενικότερα, όταν έρθει η στραβή.

Πέφτεις, επιβάλλεται να σηκωθείς, αλλά για να σταθείς ξανά στα πόδια σου θα χρειαστεί να πληρώσεις πρώτα το τίμημα. Βαρύ τίμημα.

Θα χρειαστεί να περάσεις από συμπληγάδες, να δεις εχθρούς και «φίλους» να σε χλευάζουν, να σε λοιδορούν, να σε αμφισβητούν και θα πρέπει να ‘χεις μεγάλη επιμονή και να παλέψεις σκληρά για να επιστρέψεις. Τίποτα δεν σου χαρίζεται. Ο Παναθηναϊκός δεν έγινε από απόλυτος πρωταγωνιστής κομπάρσος μέσα σε μια νύχτα.

Ούτε πρόκειται να ξαναγίνει πρωταγωνιστής και να επανέλθει σε μια υποτυπώδη έστω κανονικότητα από τη μια μέρα στην άλλη.

Ο δρόμος δεν θα είναι στρωμένος με ροδοπέταλα. Πώς γίνεται να έχεις χάσει τη δουλειά σου, την αίγλη σου, το «είναι» σου και να τα ανακτήσεις, άμεσα, δίχως να περάσεις δοκιμασίες;

Πώς περιμένουμε μέσα σε τρεις αγωνιστικές να αλλάξουν όλα στον Παναθηναϊκό και να γίνει υπερομάδα, όταν λίγους μήνες πριν ήταν μπου…λο;

Ο κόσμος έχει όλο το δίκιο με το μέρος του να οργίζεται, να σιχτιρίζει και να αγανακτεί. Δικαίωμά του είναι να μην αντέχει να κάνει άλλη υπομονή με τα μύρια όσα έχει τραβήξει εδώ και τόσα χρόνια. Είναι ο μόνος που δεν φταίει και δικαιούται να αξιώνει πράξεις εδώ και τώρα. Χθες…

Η ομάδα όμως δεν έχει το δικαίωμα να χάνει τον προσανατολισμό της. Ούτε έχει την πολυτέλεια για νέες διοικητικές παλινωδίες, για εν θερμώ κρίσεις, για να χτίζει μονίμως στην άμμο και να άγεται και να φέρεται από την πίεση και τις αντιδράσεις.

Εάν εξακολουθήσει να το πράττει, θα συνεχίσει να αλλάζει προπονητές, τεχνικούς διευθυντές και παίκτες σαν τα πουκάμισα και θα κάνει μονίμως μία τρύπα στο νερό, κρατώντας το κεφάλι της στον βυθό.

Ο Παναθηναϊκός πρέπει πρώτα να θυμίζει Παναθηναϊκό και μετά να ξαναγίνει Παναθηναϊκός.

Ακόμα δεν θυμίζει καν. Πρέπει να ανεβεί την ανηφοριά, για να βγει στην ευθεία και να αρχίσει να σπριντάρει.

Ποδοσφαιρικά τουλάχιστον υπάρχει βελτίωση στην εικόνα της ομάδας. Βλέπεις ότι προσπαθεί να βάλει αρχές στο παιχνίδι της, να ξαναπαίξει ως μεγάλος, να έχει τον έλεγχο, την κατοχή της μπάλας, να μοιάζει έστω με αφεντικό πριν ξαναγίνει.

Τα αποτελέσματα είναι κάκιστα και οι δύο απανωτές ήττες, μετά τη θριαμβευτική πρεμιέρα, έκατσαν στον λαιμό, ξενέρωσαν, απογοήτευσαν, έδωσαν την εντύπωση ότι χάθηκαν όλα και θα έχουμε πάλι μία απ’ τα ίδια χάλια.

Πώς να μιλήσεις για βελτίωση, όταν χάνεις στα Γιάννενα και στο Χαριλάου και να θες να σε πάρουν στα σοβαρά;

Πώς να εμφανιστείς αισιόδοξος, όταν μόνο σιγουριά δεν μπορείς να αισθάνεσαι απέναντι στον Βόλο και ενώ στο καπάκι ακολουθεί το ντέρμπι με τον Ολυμπιακό στο Φάληρο;

Βλέπεις ότι κάτι γίνεται, αλλά την ίδια στιγμή αντιλαμβάνεσαι ότι αυτό δεν είναι αρκετό. Τα αποτελέσματα είναι το οξυγόνο και η ομάδα πρέπει να δείξει χαρακτήρα και «μέταλλο». Πρέπει να εμφανιστεί πιο έτοιμη πνευματικά, να βάλει φούμο στο πρόσωπο και τη στολή του πολεμιστή. Χθες…