Εκλεισε αυτιά, βούλωσε στόματα

Σε όλες τις χώρες του κόσμου υπάρχουν οι προπονητές της εξέδρας που γράφουν την αποψάρα τους και μάλιστα βρίσκουν βήμα πια στα social media. Αυτό όμως είναι αναμενόμενο. Στην Αγγλία η κατάσταση είναι λίγο πιο αφόρητη. Η τρέλα για το ποδόσφαιρο οδηγεί σε μια διαχρονική σχέση αγάπης/μίσους με την εθνική ομάδα. Το τι ακούγεται και γράφεται σε κάθε διοργάνωση είναι γνωστό.

Μόνο που στη συγκεκριμένη χώρα υπάρχει ένα άλλο «καθεστώς». Εκεί οι παλαίμαχοι ποδοσφαιριστές δεν υπάρχουν μόνο για να λένε πού και πού την άποψή τους, αλλά είναι θεσμικοί. Τις τηλεοπτικές εκπομπές δεν τις παρουσιάζουν δημοσιογράφοι, αλλά πρώην παίκτες. Και κάθε μέσο που σέβεται τον εαυτό του έχει τουλάχιστον έναν παλιό ποδοσφαιριστή που λέει ή γράφει τη γνώμη του. Ολοι αυτοί επηρεάζουν τον κόσμο και παράλληλα δημιουργούν κλίμα μέσα στην εθνική ομάδα.

Ποιοι είναι δαύτοι; Πρώτος -και πιο γραφικός- απ’ όλους ο Γκάρι Νέβιλ, ο οποίος θεωρεί εαυτόν εξπέρ και έχει πάρει τα πάνω του μετά την υπόθεση της Super League, στην οποία είχε βγει σαν σημαιοφόρος αντίστασης. Μετά είναι ο Τζέιμι Κάραχερ, ο Ρίο Φέρντιναντ, ο Τζον Μπαρνς, ο Μάρτιν Κίον, όλοι τους με μηδαμινή ή ανύπαρκτη προπονητική πορεία. Βεβαίως εκφράζονται και πιο σοβαρές απόψεις σαν του Αλαν Σίρερ και του Γκάρι Λίνεκερ, αλλά αυτές δεν… πουλάνε τόσο.

Αν λοιπόν ο Γκάρεθ Σάουθγκεϊτ άκουγε όλους αυτούς στις συμβουλές, παρατηρήσεις, εντολές (!) που του… έδιναν δημόσια, τότε η Αγγλία δεν θα έφτανε ποτέ στα ημιτελικά του EURO.

Η αλήθεια είναι ότι τα «τρία λιοντάρια» δεν έχουν θέλξει με την απόδοσή τους, όμως η δουλειά έχει γίνει. Στα παιχνίδια του ομίλου οι Αγγλοι έπαιξαν τόσο όσο και πέρασαν ως πρώτοι. Με τη Γερμανία ήταν πιο κυνικοί και ουσιαστικά μόνο με την Ουκρανία κυριάρχησαν. Αλλά η ουσία είναι πως βρίσκονται στους 4 με συντελεστή τερμάτων 8-0 και έχουν τον ημιτελικό στο γήπεδό τους.

Πριν από κάθε (μα κάθε) παιχνίδι υπήρχε μια τεράστια γκρίνια για τις επιλογές του προπονητή. Και ήταν τόσες πολλές οι διαμαρτυρίες του καθενός, που δεν μπορούν να καταγραφούν εδώ.

Ενα σημαντικό θέμα ήταν ο Γκρίλις, που δεν έπαιζε βασικός. Ξεκίνησε μόνο με την Τσεχία και μπήκε αλλαγή με τη Γερμανία, όπου ήταν καταλυτικός. Οι φωνές των ειδημόνων έγιναν κραυγές, ώστε ο χαφ της Αστον Βίλα να ξεκινήσει με την Ουκρανία. Ο Σάουθγκεϊτ επανέφερε τον Μάουντ, ο Γκρίλις δεν αγωνίστηκε ούτε λεπτό και η ομάδα νίκησε με 4-0. Αλλο ένα μείζον θέμα ήταν η θέση του αμυντικού χαφ. Ο αρχηγός της Λίβερπουλ, Τζόρνταν Χέντερσον, προέρχεται από τραυματισμό και επανήλθε ως αλλαγή στο παιχνίδι με την Τσεχία.

Ολοι θεώρησαν ότι πρέπει να ξεκινήσει κόντρα στους Γερμανούς, αφού ο Ράις «δεν βοηθά επιθετικά». Ο προπονητής επέμεινε στον Ράις, ο οποίος ήταν από τους κορυφαίους σε εκείνο τον αγώνα και συνεχίζει να τον προτιμά από τον Χέντερσον. Τρίτο μεγάλο θέμα συζήτησης, ο Χάρι Κέιν. Μετά τους πρώτους δύο αγώνες όλοι τον ήθελαν εκτός. Σύμφωνοι, ο φορ της Τότεναμ δεν δείχνει στην καλύτερη κατάσταση, δεν είναι στο 100%. Ομως ο Σάουθγκεϊτ έκανε υπομονή και τον περίμενε να… ξεμπουκώσει. Σκόραρε με τη Γερμανία, έβαλε δύο γκολ προχθές, παραλίγο να κάνει και χατ τρικ, και τώρα ετοιμάζεται φορτσάτος για τη Δανία.

Κύμα διαμαρτυρίας είχαμε και πριν από το παιχνίδι με τους Γερμανούς για το σύστημα. Ο κόουτς άλλαξε (για μία και μοναδική φορά) το 4-3-3 σε 3-4-3 και τον έβριζαν όλοι. Τώρα τον αποθεώνουν και θα τον κάνουν σερ αν η Αγγλία πάρει το EURO. Αν πάλι δεν τα καταφέρει, θα ξέρει ότι έχασε με τους δικούς του όρους. Οπως κάνει πάντα, δημιουργεί το δικό του «My Way» χάσει-κερδίσει…