Κάτι παραπάνω από ένα παιχνίδι

Το Ηνωμένο Βασίλειο δεν είναι και τόσο… ενωμένο, όπως θα ήθελαν να το παρουσιάσουν κάποιοι, ειδικά σε μια μέρα όπως η σημερινή. Η Αγγλία υποδέχεται τη Σκοτία για τη δεύτερη αγωνιστική του EURO και ένα ολόκληρο νησί ζει και αναπνέει γι’ αυτή την αναμέτρηση.

Πρόκειται για το πρώτο ντέρμπι στην ιστορία του ποδοσφαίρου, αυτό που γέννησε μια αντιπαλότητα που κρατά μέχρι σήμερα και ταυτόχρονα άνοιξε τον δρόμο σε όλο τον πλανήτη, εισάγοντας την έννοια του ντέρμπι.

Οι μισοί Σκοτσέζοι, οι Προτεστάντες, είναι αυτοί που δεν έχουν πρόβλημα να βρίσκονται υπό την αγγλική ομπρέλα. Οι υπόλοιποι, οι Καθολικοί, είναι φιλο-Ιρλανδοί, είναι οι επαναστάτες της Σκοτίας, τα ελευθέρια πνεύματα. Ολοι αυτοί βέβαια, σήμερα θα είναι ενωμένοι αφού ο… εχθρός είναι απέναντι. Οι συντηρητικοί Σκοτσέζοι θα προτάξουν τον πατριωτισμό, οι άλλοι, το μίσος προς την Αγγλία.

Από τη μεριά τους, οι Αγγλοι είναι αυτοί που πάντοτε βλέπουν υποτιμητικά τους βόρειους φίλους τους. Το έχει πει γλαφυρά ο τενίστας Αντι Μάρεϊ. «Οταν νικάω με αποκαλούν Βρετανό. Οταν χάνω είμαι ο Σκοτσέζος αθλητής»…

Το ποδόσφαιρο γεννήθηκε στα μέσα του 19ου αιώνα στην Αγγλία και το 1863 απέκτησε υπόσταση, με κανονισμούς κ.λπ. Οι Σκοτσέζοι δεν θα μπορούσαν να μείνουν αμέτοχοι, ξεκινώντας να παίζουν κι αυτοί μπάλα λίγα χρόνια μετά. Δημιούργησαν τη δική τους ομοσπονδία και σύντομα άρχισαν να τσιγκλάνε τους Αγγλους για να παίξουν αντίπαλοι. Εγιναν πέντε αγώνες από το 1870 μέχρι το 1872, όμως δεν αναγνωρίζονται από τη FIFA. Το πρώτο ματς που καταγράφεται ιστορικά διεξήχθη στις 30/11/1872, έγινε στη Γλασκόβη μπροστά σε 4.000 κόσμο και έληξε 0-0. Τότε ήταν η εποχή που οι δυο χώρες πρέσβευαν διαφορετικούς τρόπους παιχνιδιού. Οι Αγγλοι ήταν αυτοί που έδιναν βάρος στην ταχύτητα και τη δύναμη, ενώ η Σκοτία έπαιζε πιο τεχνικά και έξυπνα με πολλές πάσες. Σήμερα αυτό ακούγεται σαν ανέκδοτο…

Από τότε καθιερώθηκε οι δυο ομάδες να δίνουν ένα φιλικό παιχνίδι κάθε άνοιξη. Η παράδοση αυτή κράτησε μέχρι το 1989, με διάλειμμα στις χρονιές των δυο Παγκοσμίων Πολέμων. Συμπτωματικά οι δυο χώρες δεν έτυχε ποτέ να συναντηθούν σε επίσημη διοργάνωση όλα αυτά τα χρόνια. Αυτό συνέβη στη συνέχεια. Καταρχάς το 1996, σε μια περίσταση σαν τη σημερινή. Στο EURO που φιλοξένησε η Αγγλία, πάλι στη δεύτερη αγωνιστική των ομίλων και ξανά στο Γουέμπλεϊ. Οι γηπεδούχοι επικράτησαν με 2-0, ενώ πανηγύρισαν και λίγα χρόνια αργότερα. Οταν οι δυο τους πάλεψαν μέσω των πλέι οφ για μια θέση στο EURO 2000. Η Αγγλία επικράτησε με 2-0 μέσα στη Γλασκόβη, έχασε με 1-0 στο Λονδίνο, αλλά πήρε το εισιτήριο.

Το 2013, τα 150 χρόνια της αγγλικής ομοσπονδίας γιορτάστηκαν με φιλικό κόντρα στη Σκοτία, ενώ έναν χρόνο μετά δόθηκε και ένα παιχνίδι στη Γλασκόβη. Τελευταία τους συνάντηση, στα προκριματικά του περασμένου Μουντιάλ. Η Αγγλία νίκησε με 3-0 εντός και έφερε 2-2 εκτός. Ολα τα ματς χαρακτηρίζονται από πάθος και δύναμη μέσα στον αγωνιστικό χώρο, αλλά και ένταση στις κερκίδες.

Ενα μεγάλο θέμα συζήτησης στη Σκοτία είναι αν πρέπει να υποστηρίζουν την εθνική Αγγλίας ή όχι στις μεγάλες διοργανώσεις. Επειδή πάντοτε γίνονται τέτοια γκάλοπ, συνήθως ένα 25-30% είναι υπέρ των Αγγλων, ενώ αρκετοί είναι αυτοί που δηλώνουν αδιάφοροι.

Αντίθετα, όπως προαναφέρθηκε, οι Αγγλοι δεν δίνουν μεγάλη σημασία στους Σκοτσέζους ή τουλάχιστον έτσι διατείνονται. Τους θεωρούν τους φτωχούς συγγενείς, ενώ πολλές φορές ξεπερνούν τα όρια, ειδικά όταν φωνάζουν το (ρατσιστικό) σύνθημα «Καλύτερα Πακιστανός παρά Σκοτσέζος».

Πάντως, δεν έδειξαν την ίδια αλαζονεία το 2014 όταν διεξήχθη το δημοψήφισμα για την ανεξαρτησία της Σκοτίας. Ολα τα βρετανικά ΜΜΕ είχαν ταχθεί αναφανδόν με το «ΟΧΙ», που σήμαινε παραμονή της χώρας στη Βρετανία, δείχνοντας τον δρόμο στην πλειονότητα των δικών μας Μέσων στο δημοψήφισμα του 2015. Εκεί, η προπαγάνδα πέτυχε και με… σκορ 55-45 η Σκοτία παρέμεινε στο Ηνωμένο Βασίλειο. Εκείνη την εποχή οι Σκοτσέζοι έγιναν υπολογίσιμοι. Κράτησε λίγο όλο αυτό.