Η πιο μεγάλη ήταν η τελευταία βραδιά της φετινής σεζόν για τον ΠΑΟΚ με την κατάκτηση του όγδοου Κυπέλλου στην ιστορία του συλλόγου, τέταρτου την τελευταία πενταετία. Η ομάδα του Πάμπλο Γκαρσία πέτυχε έναν θρίαμβο έναντι του Ολυμπιακού που για πολλούς έμοιαζε πολύ δύσκολος πριν από την έναρξη του τελικού του ΟΑΚΑ. Μάλλον, όμως, αυτό ήταν και το μεγάλο όπλο του Ουρουγουανού τεχνικού και των παικτών του που εμφανίστηκαν απόλυτα ρεαλιστές για το ποιοι είναι και το πώς μπορούν να πάρουν το τρόπαιο από τον Ολυμπιακό, φτιασιδώνοντας τις αδυναμίες τους και εκμεταλλευόμενοι τα δικά τους δυνατά σημεία.
Από την ανακοίνωση των ενδεκάδων των δύο ομάδων έγινε απόλυτα αντιληπτό ότι ο κόουτς του ΠΑΟΚ είχε καταστρώσει ένα πολύ καθαρό πλάνο για τον αγώνα, σεβόμενος και τους κανόνες του ποδοσφαίρου. Ο βασικότερος; Δεν χρησιμοποιείς σε ένα τόσο κρίσιμο παιχνίδι παίκτη που δεν είναι 100% έτοιμος. Το κοντράστ με τη διαχείριση των ανέτοιμων Παπασταθόπουλου (έπαιξε και αποσύρθηκε νωρίς νωρίς) και Ελ Καντουρί (ο Γκαρσία τον περίμενε μέχρι την τελευταία στιγμή, πείστηκε όμως ότι δεν είναι απόλυτα ετοιμοπόλεμος και δεν ρίσκαρε) ήταν ένα από τα κομβικά σημεία του παιχνιδιού.
Το άλλο ήταν η διάθεση του ΠΑΟΚ να «ψάξει» τη νίκη στον αγώνα και όχι απλά να πάει συντηρητικά για να μη δεχτεί γκολ. Η διπλή αλλαγή με Τσιγγάρα – Κρμέντσικ αντί των Ουάρντα – Σφιντέρσκι στο 80’ και η μετατροπή του 3-4-3 σε 3-5-2 ήταν οι κινήσεις που ξεκλείδωσαν την τελική νίκη για τον «δικέφαλο του Βορρά». Κι αυτό είναι που πιστώθηκε περισσότερο από οτιδήποτε άλλο ο Πάμπλο Γκαρσία σε σύγκριση με τον Μαρτίνς, παρότι το οπλοστάσιό του ήταν σαφώς πιο περιορισμένο σε σχέση με αυτό του Πορτογάλου.
Θα έλεγε κανείς ότι η όλη διαχείριση που έχει κάνει ο 44χρονος τεχνικός, με δεξί του χέρι τον Βιεϊρίνια, από την ώρα που άρχισαν τα πλέι οφ, έδειξε προς τον Ιβάν Σαββίδη ότι μέτρησε σωστά το ρόστερ της ομάδας και κατάφερε να «κλειδώσει» τους δύο στόχους που είχαν απομείνει, τη δεύτερη θέση και το Κύπελλο.
Αυτόν τον ρεαλισμό ο ΠΑΟΚ τον έδειξε στον τρόπο που έστησε την άμυνά του. Βιεϊρίνια (ως λίμπερο), Κρέσπο και Βαρέλα βιολογικά δεν θα άντεχαν να αμυνθούν ψηλά γιατί έτσι ο Ολυμπιακός θα έβρισκε τους κενούς χώρους να χτυπήσει με την ταχύτητα ορισμένων παικτών του, γι’ αυτό και έμειναν αρκετά πίσω. Εχοντας πίσω τους και έναν Πασχαλάκη σε εξαιρετική βραδιά (την αφύπνισή του την πιστώνεται περισσότερο από οτιδήποτε άλλο ο Γκαρσία) κράτησαν όσο μπορούσαν τον Ολυμπιακό μετά το 1-1 και αυτό αποδείχτηκε καταλυτικό.
Ωστόσο, χωρίς ποιότητα δεν γίνεται τίποτα και υπό αυτό το πρίσμα ο παίκτης που έκανε τη διαφορά ήταν ο Αντριγια Ζίβκοβιτς με το απίστευτο τακουνάκι-πάσα στον Κρμέντσικ («ήξερα ότι είναι πίσω μου», δήλωσε μετά το ματς) στη φάση τού 2-1.
Αυτή η κούπα απέναντι σε έναν πολύ δυνατό φέτος Ολυμπιακό δείχνει ότι η πραγματική διαφορά των δύο ομάδων δεν είναι οι 26 βαθμοί που αποτυπώθηκαν στη βαθμολογία του πρωταθλήματος και δημιουργεί την υποχρέωση στον Σαββίδη να κάνει έναν σωστό και χωρίς χρονοτριβή σχεδιασμό για τη νέα αγωνιστική περίοδο.
Ολα τα δεδομένα δείχνουν παραμονή του Πάμπλο Γκαρσία στο πόστο του προπονητή (άλλωστε η πορεία στο Κύπελλο αντιμετωπιζόταν ως το μεγαλύτερο κριτήριο) και μένει πλέον να ξεκαθαριστεί ποιος θα είναι ο τεχνικός διευθυντής που θα κληθεί μαζί με τον Ουρουγουανό τεχνικό να πάρει τις αποφάσεις για το ρόστερ.
Ολυμπιακός (Π. Μαρτίνς): Σα, Εμβιλά, Παπασταθόπουλος (25’ Ρέαμπτσουκ), Σεμέδο, Χολέμπας, Καμαρά, Μπουχαλάκης, Ανδρούτσος, Μασούρας (86’ Χασάν), Μπρούμα (46’ Φορτούνης), Ελ Αραμπί.
ΠΑΟΚ (Π. Γκαρσία): Πασχαλάκης, Κρέσπο, Βαρέλα, Βιεϊρίνια, Μπάμπα (95’ Μιχάι), Ροντρίγκο, Σβαμπ, Αουγκούστο, Α. Ζίβκοβιτς, Ουάρντα (80’ Τσιγγάρας), Σφιντέρσκι (80’ Κρμέμνσικ).
Σκόρερ: 36’ Βιεϊρίνια (πέν.), 90’ Κρμέντσικ – 50’ Εμβιλά.
Διαιτητής: Μακέλι (Ολλανδία).
Κίτρνη: 46’ Αουγκούστο, 92’ Σβαμπ.
Κόκκινη: –
