Οπως έγραψε κάποιος πολύ εύστοχα, αυτή η Σούπερ Λιγκ έζησε λιγότερο κι από ανοιγμένο μπουκάλι γάλα στο ψυγείο. Στη μία μετά τα μεσάνυχτα της Δευτέρας -ώρα Ελλάδας- ανακοινώθηκε η έναρξη αυτής της διοργάνωσης, την Τετάρτη το μεσημέρι αποφασίστηκε πως το project «παγώνει». Δηλαδή διαλύεται…
Και πώς θα μπορούσε να γίνει διαφορετικά, αφού αυτή τη στιγμή, στη θεωρία και μόνο, η Σούπερ Λιγκ αριθμεί τρία (3) μέλη. Η Μάντσεστερ Σίτι έκανε την αρχή φεύγοντας πρώτη, ακολούθησαν μαζικά τα ξημερώματα οι υπόλοιπες πέντε αγγλικές ομάδες, ενώ χθες το μεσημέρι αποχώρησαν οι Ατλέτικο Μαδρίτης, Ιντερ, Μίλαν. Ετσι απέμειναν η πρωτεργάτρια Ρεάλ Μαδρίτης, η Γιουβέντους και η Μπαρτσελόνα, η οποία περίμενε τα εκατομμύρια για να σώσει τα ταμεία της και έμεινε «μπουκάλα».
«Δεν νομίζω ότι αυτό το εγχείρημα μπορεί να συνεχιστεί στην παρούσα φάση» δήλωσε ο Αντρέα Ανιέλι ρίχνοντας ουσιαστικά τους τίτλους τέλους. Από τη Ρεάλ ακόμη περιμένουμε αντίδραση. Ο πρόεδρός της Φλορεντίνο Πέρεθ ήταν λαλίστατος τις τελευταίες μέρες
. Δευτέρα βράδυ μίλησε στην ισπανική τηλεόραση, Τρίτη απόγευμα έδωσε συνέντευξη στη γαλλική L’ Equipe και προχθές το βράδυ ήταν να μιλήσει και σε ραδιόφωνο της Μαδρίτης. Δεν εμφανίστηκε ποτέ κι από τότε παραμένει σιωπηλός.
Από τη μεριά της Μπαρτσελόνα τοποθετήθηκε χθες ο προπονητής Ρόναλντ Κούμαν, ο οποίος τα έχωσε στην UEFA: «Δεν μπορώ να σχολιάσω τη συμμετοχή του συλλόγου στη Σούπερ Λιγκ. Αυτό είναι θέμα του προέδρου. Ομως έχω τη δική μου άποψη. Οι παίκτες δίνουν κάθε χρόνο υπερβολικά πολλούς αγώνες. Κι αυτό το αγνοεί η UEFA, γιατί τη νοιάζουν μόνο τα χρήματα».
Το ποδόσφαιρο έζησε μια πρωτοφανή κατάσταση τις τελευταίες μέρες. Πώς όμως η Σούπερ Λιγκ αποδείχτηκε «φούσκα» μέσα σε λίγα 24ωρα; Ολη τη δουλειά την έκαναν οι Αγγλοι. Η κοινή γνώμη αναγνωρίζει ότι οι οπαδοί ήταν αυτοί που έφεραν τους συλλόγους προ των ευθυνών τους. Η εφημερίδα «Guardian» θεωρεί ότι η κυβέρνηση θορύβησε τις ομάδες από το «Νησί» και τις ώθησε σε άτακτη υποχώρηση. Η αλήθεια είναι κάπου στη μέση.
Ασφαλώς και οι κινητοποιήσεις -διαδικτυακές και μη- των Αγγλων φιλάθλων ήταν εντυπωσιακές. Καμία σχέση με αυτές των Ισπανών/Ιταλών που ουσιαστικά δεν έδειχναν μεγάλη ενόχληση απέναντι στη Σούπερ Λιγκ. Η κυβέρνηση της Αγγλίας αφουγκράστηκε το κοινό, ανέβηκε στο κύμα των αντιδράσεων και άρχισε να πιέζει -μαζί με όλους τους εμπλεκόμενους φορείς- τους 6 της Πρέμιερ Λιγκ. Και η νίκη ήταν πανηγυρική.
Πάντως στις ανακοινώσεις των Βρετανών μόνο η Αρσεναλ ήταν αυτή που ζήτησε «συγγνώμη» από τους οπαδούς της. Αλγεινή εντύπωση προκάλεσαν οι τοποθετήσεις των Λίβερπουλ και Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, που άφησαν εντελώς εκτός «κάδρου» τις αντιδράσεις του κόσμου.
Η κατάσταση άλλαξε χθες το απόγευμα, όταν οι Αμερικανοί ιδιοκτήτες (πρώτα ο Χένρι της Λίβερπουλ και μετά ο Γκλέιζερ της Γιουνάιτεντ) ζήτησαν προσωπική και δημόσια συγγνώμη από τον κόσμο.
Μετά τον πόλεμο των 60 ωρών ήρθε η ώρα να δούμε την επόμενη μέρα. Ολα δείχνουν ότι μέχρι το 2024 δεν θα αλλάξουν πολλά πράγματα. Η UEFA θα προχωρήσει με το Τσάμπιονς Λιγκ όπως το ξέρουμε, με το πιο μαζεμένο πια Γιουρόπα και με τη νέα διοργάνωση, το Κόνφερανς Λιγκ.
Το τοπίο μπορεί να μεταβληθεί από το 2024 κι έπειτα. Ετσι κι αλλιώς έχουν ανακοινωθεί από τη Δευτέρα οι αλλαγές στο Τσάμπιονς Λιγκ, με την UEFA να υπόσχεται περισσότερα χρήματα. Κυκλοφορεί μια φήμη -που πρωτοδημοσίευσε το σάιτ του Bloomberg- ότι η Ευρωπαϊκή Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία έχει συμφωνήσει με την εταιρεία Centricus να λάβει ένα ποσό 6-7 δισεκατομμυρίων, που θα το διοχετεύσει στις διοργανώσεις της την τριετία 2024-27. Δηλαδή κάτι σαν τη «χορηγία» που θα έκανε η JP Morgan για τη Σούπερ Λιγκ.
Κάτι τέτοιο δεν έχει επιβεβαιωθεί από πουθενά, όμως αν ισχύσει, ίσως ξεδιαλύνει και τον γρίφο της γρήγορης διάλυσης της SL. Πάντως πολλές ζυμώσεις θα γίνουν τα επόμενα χρόνια, αφού τα ακριβή οικονομικά δεδομένα για την μεθεπόμενη τριετία θα γνωστοποιηθούν σε 2-2,5 χρόνια από τώρα.
Η ουσία είναι ότι η UEFA έχει πια και το καρπούζι και το μαχαίρι. Ο Αντρέα Ανιέλι άφησε να εννοηθεί ότι η Σούπερ Λιγκ παραμένει (ως ιδέα έστω) και δεν αποκλείει μελλοντική ενεργοποίησή της. Μετά τα πεπραγμένα των τελευταίων ημερών όμως, ακόμη κι αν θελήσουν κάποιοι «μεγάλοι» να απειλήσουν ξανά με μια νέα διοργάνωση, γνωρίζουν πλέον ότι το παιχνίδι το έχουν χαμένο.
Σαφέστατα θα επιχειρήσουν να πιέσουν με κάθε τρόπο και να ζητήσουν οτιδήποτε περισσότερο μπορούν, όμως τα πάντα πια εξαρτώνται από τις ορέξεις του UEFA. Οι 12 μεγάλοι του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου έπαιξαν κι έχασαν.
Κι αυτό που θα έπρεπε να τους ανησυχεί είναι ποιο θα είναι πια το status τους μέσα στους κόλπους της Ομοσπονδίας. Διότι παραμένουν πανίσχυροι, με εκατομμύρια κόσμο πίσω τους, αλλά είναι πια αμφίβολο αν η γνώμη τους θα μετράει τόσο πολύ. Διότι -επειδή τείνουμε να το ξεχάσουμε εσχάτως- η UEFA δεν είναι η… Αγία Ομοσπονδία. Και δεν αποκλείεται να αναζητήσει τρόπους για να εκδικηθεί…
