«Επιβίωση απ’ το υστέρημα» καλεί προαιώνιες ασθένειες

«Θέλω η ΕΠΟ να εκφράζει όλες τις τάσεις». Πρόκειται για τη δήλωση-σημαία του Θοδωρή Ζαγοράκη από την ημέρα γνωστοποίησης της υποψηφιότητάς του ώς τη σημερινή ημέρα των εκλογών… Λες;

Ανεξάρτητα απ’ όσα καθησυχαστικά ακούει από το κομματικό περιβάλλον του ώστε κάποιοι να αποσπάσουν την εύνοιά του, αν όπως όλα δείχνουν εκλεγεί ο αρχηγός της αξέχαστης εθνικής ομάδας, δεν θα είναι εύκολο να γίνει, όπως διακηρύττει, οικουμενικός. Ακόμα κι αν εννοεί τα λόγια του θα εμποδιστεί, λοιπόν, σε πεδίο διαχρονικής αντανάκλασης της κοινοβουλευτικής κομματικής αντιπαράθεσης, αυτό, με εξόφθαλμο ή έμμεσο πλην σαφέστατο τρόπο συνιστά, δεκάδες χρόνια τώρα, -και- η ΕΠΟ. Αυτή είναι δεύτερη(;) φύση της ΕΠΟ. Ανάπτυξη, οργανωτική ετοιμότητα ως προϋποθέσεις απτής προόδου μόνο κατ’ εξαίρεση είναι χαρακτηριστικά της. Και όχι τόσο επειδή από την ημέρα θέσπισης του επαγγελματικού ποδοσφαίρου η οργανωτική ευθύνη του κορυφαίου πρωταθλήματος έφυγε από τα χέρια της και πέρασε σ’ εκείνα της ΕΠΑΕ και μετά στη Λίγκα.

Η ίδια η αλλαγή δικαιοδοσίας της διοργάνωσης χρησίμευσε από την εκάστοτε προεδρία της ΕΠΟ και ως πρόφαση της ουσιαστικής ανεπάρκειάς τους. Κι αυτό επειδή η ΕΠΟ έχει ευρύτερο τομέα ευθύνης της τις τοπικές ποδοσφαιρικές κοινωνίες της χώρας, δηλαδή κυψέλες ικανές να θρέψουν την ανάπτυξη. Και οι κατά τόπους ποδοσφαιρικές οικογένειες βοούν σε όλες τις εποχές, αν όχι για εγκατάλειψή τους από την ΕΠΟ, τότε για ανάγκη ενίσχυσής τους σε καίριους, θεμελιώδεις τομείς.

Εθνική ομάδα, η άλλη ευθύνη-αυτοσκοπός της ΕΠΟ. Θα συνεχίσει να χρειάζεται υψωμένη κάθετα-απαγορευτικά παλάμη όπως εκείνη του Ρεχάγκελ που μήνυσε «όλοι έξω από τα αποδυτήρια, εδώ είναι χώρος μόνο για μένα και τους παίκτες» ώστε να γίνεται σπορά διακρίσεων; Ή οι γόνιμες, αυτονόητες συνθήκες θα γίνουν πάγια πραγματικότητα; Διαρκούσε ο αντίλαλος των ξέφρενων πανηγυρισμών μας για την επιτυχία του 2004 όταν η ΕΠΟ άλλαζε… κάθε μήνα προπονητή της Εθνικής προ της άφιξης του Φαν Σιπ. Αν εννοεί τα λόγια του ο Θοδωρής Ζαγοράκης, ο εμφανιζόμενος ως πιθανότερος νέος ένοικος της προεδρικής καρέκλας, είναι ευκαιρία. Επειδή, απλά θα το διατυπώσουμε, ο ίδιος γνωρίζει ως βίωμα εντός γηπέδου όσα άλλοι πρόεδροι της ΕΠΟ επιχειρούσαν να συμπεράνουν από εισηγήσεις, ίσως καλοπροαίρετες, συνηθέστερα ιδιοτελείς, όπως αποδείκνυαν ατελέσφορες προσπάθειες-αποφάσεις.

«Λιγοστεύουμε»

Αναθέσαμε στον Θωμά Κάρτσακλα, πρόεδρο της Ενωσης Ποδοσφαιρικών Σωματείων Πρέβεζας-Λευκάδας, να… μιλήσει στον νικητή των σημερινών εκλογών της ΕΠΟ:

«Η ΕΠΟ, επιτέλους, να σκύψει στα προβλήματα των Ενώσεων Ποδοσφαιρικών Σωματείων κάθε νομού. Προτείνω, και ξέρω πως εκφράζω και άλλους προέδρους τοπικών Ενώσεων, η νέα διοίκηση της ΕΠΟ να έχει δύο διοικητικές ομάδες, δύο πυρήνες. Ο ένας να ασχολείται με τα γενικότερα θέματα, ο άλλος με το ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο. Στο έλεος έχει αφεθεί το ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο. Από το υστέρημά μας επιβιώνουμε, κάθε χρόνο και λιγότερες ομάδες δηλώνουν συμμετοχή στα τοπικά πρωταθλήματα.

Δεν απλώνουμε το χέρι χωρίς να σκεπτόμαστε τη γενικότερη δυσκολία της εποχής για όλη την κοινωνία μας. Ζητάμε καταμερισμό της οικονομικής ενίσχυσης, σωστό μοίρασμα των χρημάτων μετά από έλεγχο των πραγματικών αναγκών και στο ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο. Και μετά έλεγχο αν τα χρήματα που δόθηκαν πήγαν στον προορισμό τους».

• Χρήματα στις Ενώσεις ή κατευθείαν στις ομάδες;

«Σωστή ερώτηση. Είμαι πρόεδρος Ενωσης αλλά προτείνω η οικονομική ενίσχυση από την ΕΠΟ, ναι, να πηγαίνει κατευθείαν στις ομάδες και όχι στις Ενώσεις Ποδοσφαιρικών Σωματείων. Επίσης η νέα διοίκηση της ΕΠΟ να πιέσει το υπουργείο ώστε να μπουν περισσότερες ομάδες στο μητρώο, αυτό είναι ένα ακόμα καθολικό αίτημα. Αν τελικά εκλεγεί ο Ζαγοράκης πρέπει να σκεφτεί έτσι επειδή και ως παίκτης ξεκίνησε από χαμηλά και ξέρει…».