Πριν ακόμη ξεκινήσει ο κυριακάτικος τελικός του Τσάμπιονς Λιγκ, είναι δεδομένο ότι θα καταγραφεί ως ιστορικός. Γιατί πρόκειται για τον τελικό του κορονοϊού. Η Παρί Σεν Ζερμέν με την Μπάγερν Μονάχου θα κατέβουν στο «Ντα Λουζ» της Λισαβόνας αύριο βράδυ (22.00) δίχως καν να παραταχθούν δίπλα δίπλα στον αγωνιστικό χώρο.
Σε έναν τελικό ευρωπαϊκής διοργάνωσης, οι δύο αντίπαλοι θα μπουν -για λόγους ασφαλείας και καλά- άναρχα και ξεχωριστά μέσα στο γήπεδο. Κανένας οπαδός ή φίλαθλος δεν θα είναι εκεί για να τους χειροκροτήσει. Μόνο κάποιες ηχογραφημένες ιαχές θα ακουστούν, όπως συμβαίνει σε όλο τον κόσμο τους τελευταίους μήνες. Ούτε καν κάποιο υποτυπώδες τελετουργικό δεν θα υπάρξει πριν αρχίσει ο αγώνας.
Ο πλανήτης δοκιμάζεται και το ποδόσφαιρο δεν θα μπορούσε να μείνει στην απέξω. Βλέποντας τα ματς από την τηλεόραση, μερικές φορές ο φίλαθλος ξεγελιέται ακούγοντας τα μαγνητοφωνημένα συνθήματα. Προκαλούν μια επίφαση κανονικότητας. Ομως, για τους παίκτες και τους προπονητές είναι ακόμα χειρότερο. Προσπαθούν να δώσουν τον καλύτερο εαυτό τους σε ένα άδειο, αχανές γήπεδο. Και οι πραγματικές φωνές στο γκολ τους προέρχονται από 20-30 άτομα και όχι από 30-50-80 χιλιάδες.
Ζευγάρι-έκπληξη
Κάτω απ’ αυτές τις συνθήκες, η Παρί Σεν Ζερμέν καλείται να δώσει το πιο σημαντικό παιχνίδι στην ιστορία της. Για πρώτη φορά έφτασε σε τελικό Τσάμπιονς Λιγκ και θέλει φυσικά να το πάρει. Οπως και η Μπάγερν, που κυνηγά το έκτο τρόπαιό της, σε μια σεζόν όπου έχει μόνο νίκες στη διοργάνωση και θεωρείται πριν καν από τη διακοπή και το lockdown το μεγάλο φαβορί. Τον Οκτώβριο σίγουρα ουδείς περίμενε τους Βαυαρούς να φτάνουν ώς το τέλος του δρόμου και μάλιστα με τόσο μεγάλη άνεση.
Στην Ευρώπη έπαιρναν δύσκολες νίκες, στην Μπουντεσλίγκα έφτασαν ακόμα και στη συντριβή με 5-1 από την Αϊντραχτ. Ο προπονητής Νίκο Κόβατς αντικαταστάθηκε από τον Χάνσι Φλικ και μέσα σε λίγους μήνες άλλαξε όλη η εικόνα του συλλόγου. Οι παίκτες έγιναν μια «γροθιά», από εκεί που έπαιζαν γροθιές στις προπονήσεις. Και το 1-5 από την Αϊντραχτ έγινε 8-2 επί της Μπαρτσελόνα.
Την Παρί δεν την περίμενε κανείς έτσι κι αλλιώς στον τελικό. Είναι αυτή η παράδοση που είχε δημιουργήσει να αποκλείεται με κάθε πιθανό κι απίθανο τρόπο. Απ’ όλες τις «σφαλιάρες» των τελευταίων ετών στα νοκ άουτ παιχνίδια (πάντα πριν από τα ημιτελικά) ξεχωρίζουν το 6-1 από την Μπαρτσελόνα -έπειτα από νίκη της 4-0 στο Παρίσι- και το περσινό από τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ: μετά από διπλό στο «Ολντ Τράφορντ» με 2-0, εντός έδρας ήττα με 3-1!
Η κατάσταση που δημιουργήθηκε με τα μονά παιχνίδια βοήθησε τελικά τους Γάλλους. Αλλά πρώτα απέκλεισαν μετά δυσκολίας την Ντόρτμουντ στη φάση των «16» και μάλιστα με χάντικαπ. Εχασαν 2-1 στο πρώτο παιχνίδι και νίκησαν με 2-0 στη ρεβάνς, με το «Παρκ Ντε Πρενς» να είναι άδειο λόγω κορονοϊού ήδη.
Στη συνέχεια του δρόμου, η κληρωτίδα δεν τους έφερε μεγαθήρια, αλλά την Αταλάντα και τη Λιψία. Οι Παριζιάνοι λίγο κόντεψε να μείνουν έξω από τους Ιταλούς, όμως μετά την ανατροπή (που τους έδωσε και ψυχολογία), το να περάσουν τους άπειρους Γερμανούς ήταν παιχνιδάκι.
Η ιδέα της UEFA
Oπως διαμορφώθηκε η κατάσταση με το lockdown και το πιεσμένο πρόγραμμα, η UEFA αναγκάστηκε να διοργανώσει την τελική φάση του Τσάμπιονς Λιγκ, αλλά και του Γιουρόπα, σε μία πόλη (ή χώρα). Με μονούς αγώνες από τα προημιτελικά και μετά, ένα Φάιναλ 8 δηλαδή, αντιγράφοντας αναγκαστικά το μπάσκετ.
Η αλήθεια είναι ότι στους περισσότερους άρεσε αυτό το format. Αγώνες μια κι έξω σε ουδέτερο γήπεδο, ανάγκασαν τις ομάδες να μην παίξουν με σκοπιμότητα. Να μην έχουν το «μαξιλαράκι» ενός επαναληπτικού. Αυτή η αναγκαστική λύση θα μπορούσε να γίνει πράξη τα επόμενα χρόνια. Αν όχι με οκτώ, με τέσσερις ομάδες. Δηλαδή τα ημιτελικά να είναι μονά και να γίνονται στην πόλη του τελικού. Ενα φάιναλ φορ σαν αυτό που έχει προγραμματιστεί για το επόμενο EURO. Με τους τρεις αγώνες να διεξάγονται στο «Γουέμπλεϊ». Κάθε τριετία η UEFA κάνει όσες αλλαγές πιστεύει στο format των διοργανώσεών της, πουλώντας παράλληλα και το τηλεοπτικό πακέτο σε κάθε χώρα. Το 2021 ξεκινά η καινούργια… παρτίδα και ίσως να υπάρχει χώρος για μια τέτοια ρηξικέλευθη αλλαγή. Το φετινό αναγκαστικό πείραμα κρίνεται πετυχημένο.
Ο Αύγουστος με την περισσότερη μπάλα που ζήσαμε ποτέ, ολοκληρώνεται αύριο βράδυ. Η Παρί έχει το δικό της ραντεβού με την ιστορία και η Μπάγερν αναζητά τον τίτλο που θα εδραιώσει τη φετινή της κυριαρχία και θα της δώσει το «τρεμπλ» μετά το πρωτάθλημα και το Κύπελλο Γερμανίας.
Κι όμως, σε Παρίσι και Μόναχο υπάρχουν κάποιοι που πονοκεφαλιάζουν. Είναι οι δήμαρχοι, είναι οι αστυνομικοί, είναι όλοι αυτοί που σε περίπτωση κατάκτησης του τροπαίου θα δουν χιλιάδες κόσμου να γιορτάζουν στους δρόμους. Στη Γερμανία ίσως τα πράγματα είναι πιο χαλαρά. Εκεί οι άνθρωποι είναι πιο πειθαρχημένοι. Αλλά στην πρωτεύουσα της Γαλλίας αναμένεται συνωστισμός. Ηδη μετά το 3-0 του ημιτελικού, μερικές χιλιάδες βγήκαν στους δρόμους. Τώρα ο αριθμός θα είναι πολύ μεγαλύτερος.
Είπαμε, ζούμε πρωτόγνωρες καταστάσεις που ακόμα και η δημόσια έκφραση χαράς μπορεί να… ποινικοποιηθεί.
Τιάγκο Σίλβα: Το κύκνειο άσμα του αρχηγού
Στον τελικό Τσάμπιονς Λιγκ, ο Τιάγκο Σίλβα θα φορέσει τη φανέλα της Παρί Σεν Ζερμέν για 314η και τελευταία φορά. Το συμβόλαιο του 36χρονου αμυντικού ολοκληρώθηκε και ο σύλλογος αποφάσισε να μην το ανανεώσει. Ο Τιάγκο το αποδέχτηκε με κατανόηση και από βδομάδα θα ψάξει να βρει την επόμενη ομάδα του. Ο υψηλόσωμος στόπερ βρήκε στο Παρίσι την Ιθάκη του. Η Μίλαν ήταν αυτή που του έσωσε την καριέρα, η Παρί ήταν αυτή που την κράτησε σε υψηλό επίπεδο. Οκτώ χρόνια έμεινε εκεί και δεν αποκλείεται να ξαναγυρίσει όταν κρεμάσει τα παπούτσια του. Διότι από πέρυσι έχει πάρει γαλλική υπηκοότητα. Οχι μόνο αυτός, αλλά και όλη του η οικογένεια.
Ο Τιάγκο Σίλβα, αν και έμαθε ότι θα φύγει στο τέλος της σεζόν, δεν… λιποτάκτησε. Είπε ότι θα μείνει μέχρι το φινάλε της πορείας στο Τσάμπιονς Λιγκ, κράτησε τον λόγο του και φυσικά τη θέση του στην αρχική ενδεκάδα. Αποζημιώθηκε με την πρώτη του συμμετοχή σε τελικό Τσάμπιονς Λιγκ.
Με τη στάση του έδωσε το καλό παράδειγμα, αφού θα μπορούσε να φύγει από τις 30 Ιουνίου. Το έκανε ο Εντινσον Καβάνι, ο οποίος δεν πίστεψε στο όραμα του Τσάμπιονς Λιγκ και ζήτησε να αποχωρήσει ώστε να βρει τη νέα του ομάδα. Μέχρι αυτή τη στιγμή, ο Ουρουγουανός δεν έχει υπογράψει με κάποιον σύλλογο. Αυτό θα συμβεί την επόμενη εβδομάδα, αφού θα πάει στην Μπενφίκα. Θα μπορούσε κάλλιστα να μείνει στην Παρί, να παίξει (έστω και ως αλλαγή) στον τελικό και κατόπιν να φύγει. Φοβήθηκε μη χάσει ένα καλό συμβόλαιο και δεν το έκανε. Αρα θα πατήσει στον αγωνιστικό χώρο του «Ντα Λουζ», αλλά με μερικές μέρες καθυστέρηση. Εκεί που την Κυριακή θα μπει ως αρχηγός ο Τιάγκο Σίλβα. Διαφορά κλάσης…
Μαρκίνιος: Ο μαθητής του Τιάγκο Σίλβα
Στα 18 του είχε κατακτήσει το Κόπα Λιμπερταδόρες, το Τσάμπιονς Λιγκ των Λατίνων, με την Κορίνθιανς. Στα 19 του είχε ήδη συμπληρώσει μία σεζόν στη Ρόμα και έπαιρνε μεταγραφή για την Παρί Σεν Ζερμέν, η οποία έδωσε 31,4 εκατ. ευρώ, τα περισσότερα εκείνη την εποχή για έναν παίκτη κάτω των 20.
Η πορεία του στο Παρίσι πέρασε από πολλά κύματα. Ενώ ξεκίνησε βασικός, σύντομα έμεινε στον πάγκο, αφού τη θέση του στο κέντρο της άμυνας πήρε ο συμπατριώτης του, Νταβίντ Λουίς. Ενας τρίτος Βραζιλιάνος, ο αρχηγός Τιάγκο Σίλβα, ανέλαβε δράση, δηλώνοντας δημόσια: «Εχουμε δύο στόπερ με τον ίδιο ατζέντη και παίζει ο ένας. Αυτό είναι ντροπή», τόνισε ο πιο έμπειρος αμυντικός για τους παρτενέρ του και ο Λουίς έφυγε για την Τσέλσι. Η αγγλική ομάδα ήθελε τον Μαρκίνιος, το ίδιο και η Μπαρτσελόνα.
Ο πιτσιρικάς πείστηκε να μείνει και δικαιώθηκε. Αρχικά επανέκτησε τη θέση του στην ενδεκάδα, έμαθε πολλά από τον (δέκα χρόνια μεγαλύτερο) μέντορά του και εν συνεχεία προωθήθηκε. Ο Τούχελ είδε τα τεχνικά του στοιχεία και πολλές φορές τον βάζει στη μεσαία γραμμή ως «κόφτη». Στην άμυνα παίζει μόνο όταν υπάρχουν απουσίες. Μπορεί να κυκλοφορήσει την μπάλα, να τη μοιράσει και ταυτόχρονα να μαρκάρει αποτελεσματικά. Εσχάτως μαθαίνει και να σκοράρει.
Πριν από τη διακοπή πέτυχε δύο γκολ στο 4-3 επί της Μπορντό, ενώ στο Τσάμπιονς Λιγκ βρήκε δίχτυα και στα δύο ματς της Λισαβόνας. Ισοφάρισε στο 90’ την Αταλάντα, έκανε και το 3-0 επί της Λιψίας.
Από Δευτέρα θα είναι… μόνος στην Παρί, χωρίς τον Τιάγκο Σίλβα. Θα πάρει στα 26 του το περιβραχιόνιο του αρχηγού. Το έχει ξαναφορέσει και στο παρελθόν, ήταν ο δεύτερος στη σειρά. Καθάρισε ο Τιάγκο (και) γι’ αυτό…
Τόμας Τούχελ: Ο «λαβωμένος» χαλίφης
Το γερμανικό χρώμα θα είναι έντονο στον φετινό τελικό. Πέρα από την παρουσία της Μπάγερν, η Παρί έχει δύο παίκτες στο ρόστερ της (Κέρερ, Ντράξλερ) και φυσικά Γερμανό προπονητή.
Ο Τόμας Τούχελ είναι ο άνθρωπος που ακολούθησε τα βήματα του Γιούργκεν Κλοπ. Πιο βιαστικά, όχι τόσο πετυχημένα, αλλά το έκανε. Και αύριο μπορεί να τον… ισοφαρίσει.
Ο Κλοπ έμεινε επτά χρόνια στη Μάιντς, άλλα τόσα στην Ντόρτμουντ και ήδη μετράει 4,5 στη Λίβερπουλ. Ο Τούχελ έγινε πρώτος προπονητής σε αντρική ομάδα στη Μάιντς, έπειτα από μια πενταετία εκεί μετακόμισε στην Ντόρτμουντ για δύο μόλις σεζόν, πριν κάνει το 2017 το μεγάλο βήμα για το εξωτερικό και την Παρί Σεν Ζερμέν.
Στην Ντόρτμουντ πήρε ένα Κύπελλο και όχι πρωτάθλημα ή συμμετοχή σε τελικό Τσάμπιονς Λιγκ όπως ο Κλοπ. Στην Παρί έχει έξι τίτλους ήδη, αλλά λίγο έλειψε να απολυθεί μετά τον περσινό αποκλεισμό από τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ. Ουδείς τον συγκρίνει με τον Κλοπ -η διαφορά είναι χαώδης- όμως σε λίγες ώρες ο Τούχελ μπορεί να διαδεχτεί τον προκάτοχό του στην κορυφή της Ευρώπης. Η Λίβερπουλ παραδίδει το ευρωπαϊκό στέμμα και ο Τούχελ μπορεί να το αρπάξει! Ποιος να το περίμενε αυτό πριν από μερικούς μήνες…
Ο 47χρονος, πάντως, θα έχει μια δυσκολία για να εκφραστεί όπως θέλει και να πανηγυρίσει σε περίπτωση κατάκτησης του τροπαίου. Βλέπετε, πριν από 15 μέρες έσπασε το πόδι του, κάθεται στον πάγκο με ορθοπεδική μπότα και κυκλοφορεί με πατερίτσες…
Ανχελ Ντι Μαρία: Ο άνθρωπος των ειδικών αποστολών
Κάθε προπονητής στον κόσμο θα ήθελε στην ομάδα του τον Ανχελ Ντι Μαρία. Δεν είναι ο λαοφιλής παίκτης που θα λατρευτεί από τον κόσμο. Δεν είναι αυτός που θα βάλει 40-50 γκολ τη χρονιά για να αποθεωθεί. Πιθανότατα δεν θα μπορούσε να σταθεί ποτέ σε μια μεγάλη ομάδα σαν πρώτο βιολί. Ομως, είναι ο άνθρωπος για όλες τις δουλειές, αυτός που στα δύσκολα δεν θα φοβηθεί ποτέ.
Το αριστερό του πόδι δεν είναι ξακουστό όπως άλλων ποδοσφαιριστών, όμως είναι ένα από τα καλύτερα που πέρασαν ποτέ από τα γήπεδα του κόσμου. Πιο πρόσφατο παράδειγμα: Η Παρί Σεν Ζερμέν νίκησε την Αταλάντα με 2-1 στο τέλος, κάνοντας μια ανατροπή από το 90’ και μετά. Ο Ντι Μαρία ήταν στην εξέδρα τιμωρημένος και ανήμπορος να βοηθήσει. Κόντρα στη Λιψία που ξεκίνησε βασικός, έκανε τα… συνηθισμένα όταν καίει η μπάλα. Με δύο ασίστ και ένα γκολ, με το αριστερό φυσικά, καθάρισε εύκολα για λογαριασμό των Γάλλων. Το 3-0 κόντρα στους Γερμανούς ήταν δική του υπόθεση. Φαίνεται ότι το «Ντα Λουζ» τού πηγαίνει σαν γήπεδο. Βασικά πρέπει να είναι το αγαπημένο του. Εκεί μεγαλούργησε τρία χρόνια με τη φανέλα της Μπενφίκα, πριν πάρει τη μεταγραφή για τη Ρεάλ Μαδρίτης. Εκεί έκανε το καλύτερο ματς της καριέρας του, εκεί ήταν ο MVP την Τρίτη, εκεί θα παίξει την Κυριακή τον δεύτερο τελικό Τσάμπιονς Λιγκ της ζωής του. Οπως έγινε και με τον πρώτο.
Προ εξαετίας, η Ρεάλ έπαιξε με την Ατλέτικο. Μέχρι την ισοφάριση του Ράμος στο 93’ ήταν ο μόνος που πάλευε. Ο Μπέιλ εκτός τόπου και χρόνου, ο Ρονάλντο μακριά από τον καλό του εαυτό, ο Μπενζεμά καλά κλεισμένος. Ο Ντι Μαρία έπαιζε μόνος του την Ατλέτικο. Και ξεκλείδωσε τη νίκη, όταν στο 110’ πέρασε τρεις αντιπάλους και πλάσαρε. Το γκολ δεν μπήκε, αλλά ο Μπέιλ με κεφαλιά-ριμπάουντ έκανε το 2-1, πριν ο δείκτης ανέβει στο τελικό 4-1.
Εκείνο το βράδυ δεν σκόραρε, μήτε έβγαλε κάποια ασίστ. Αλλά αναδείχτηκε MVP του τελικού. Δίκαια και ομόφωνα για 120 λεπτά ασταμάτητης δράσης και υψηλής απόδοσης.
Ηταν ο αφανής ήρωας της Decima για τους Μαδριλένους και αυτοί όχι μόνο δεν τον επιβράβευσαν, αλλά του άνοιξαν την πόρτα της εξόδου. Στο ρόστερ προστέθηκε ο Τόνι Κρόος ύστερα από εντολή του προέδρου Φλορεντίνο Πέρεθ, ο οποίος διαμήνυσε στον προπονητή Κάρλο Αντσελότι ότι ο Ντι Μαρία είναι προς πώληση. Οταν ο Ιταλός ρώτησε το «γιατί» πήρε την απάντηση, «διότι δεν είναι εμφανίσιμος»!
Η Ρεάλ των… μοντέλων ήταν κακή την επόμενη σεζόν, αλλά στη συνέχεια βρήκε τον δρόμο της και χωρίς τον Ντι Μαρία. Ο Αργεντινός πήγε στη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, όμως στη μετά Φέργκιουσον εποχή τα πράγματα δεν ήταν τόσο καλά στους «κόκκινους διάβολους». Κι ακόμη δεν είναι εδώ που τα λέμε… Το 2015, ο Ντι Μαρία πήγε στην Παρί, περνώντας ήδη μια πενταετία εκεί με καλές και κακές στιγμές. Τώρα, στα 32 του, έχει ακόμη μια ευκαιρία να στεφθεί πρωταθλητής Ευρώπης στο αγαπημένο του «Ντα Λουζ». Απ’ αυτόν θα περάσουν οι περισσότερες επιθέσεις της Παρί απέναντι στην Μπάγερν. Και ελπίδα είναι να αβγατίσουν τα 142 γκολ και οι 216 ασίστ που έχει στην επαγγελματική του καριέρα. Ολα σχεδόν από το αριστερό του πόδι…
Νεϊμάρ: Ο τελικός της λύτρωσης
Ο Νεϊμάρ ντα Σίλβα Τζούνιορ έχει ξαναπάρει Τσάμπιονς Λιγκ στη ζωή του. Το 2015 με τη φανέλα της Μπαρτσελόνα. Ομως, την Κυριακή το βράδυ τα πράγματα γι’ αυτόν θα είναι διαφορετικά. Διότι αν η Παρί Σεν Ζερμέν νικήσει την Μπάγερν και σηκώσει την κούπα, αυτή θα ανήκει σε μεγάλο βαθμό στον Βραζιλιάνο σταρ.
Ο Νεϊμάρ είναι σταρ, είναι μπαλαδόρος, είναι ένας από τους μεγαλύτερους εν ενεργεία ποδοσφαιριστές και ο ηγέτης των Γάλλων. Επ’ ουδενί, όμως, δεν συγκρίνεται αυτή τη στιγμή με τον Μέσι ή τον Ρονάλντο. Η αλήθεια είναι ότι ο 28χρονος πια μεσοεπιθετικός αδίκησε τον εαυτό του σε αρκετές περιπτώσεις. Σε κάποιες άλλες αδικήθηκε ο ίδιος.
Το 2015 στο Βερολίνο, σκόραρε στο 3-1 της Μπάρτσα επί της Γιουβέντους. Ηταν γενικά από τους κορυφαίους, αλλά MVP του αγώνα αναδείχθηκε ο Μέσι. Μικρό το κακό για τον «Νέι», που τότε δεν τον ένοιαζαν τέτοια πράγματα. Ηταν η δεύτερη μόλις σεζόν του στην Ευρώπη, είχε συμπαίκτες φτασμένους αστέρες και κατά βάθος ένιωθε τυχερός, όταν βγήκε ουσιαστικά αλώβητος από το δολοφονικό χτύπημα του Χιλιανού Σούνιγκα, που τον βρήκε στην πλάτη. Δύο εκατοστά πιο δίπλα να ήταν η γονατιά στο τέλος του προημιτελικού του Μουντιάλ 2014, ο Νεϊμάρ θα έμενε ανάπηρος.
Το καλοκαίρι του 2017, τα πράγματα ήταν αλλιώς στο μυαλό του. Είχε ήδη ξοδέψει τέσσερα χρόνια στη Βαρκελώνη, είχε βάλει 105 γκολ, όμως στη συνείδηση του κόσμου ήταν απλά ένας συμπληρωματικός του Μέσι. Ούτε καν ισάξιός του. Η βραδιά που του γύρισε το μυαλό, ήταν εκείνη του μυθικού 6-1 των «μπλαουγκράνα» απέναντι στην Παρί Σεν Ζερμέν. Αυτή η ανατροπή κόντρα στη σημερινή του ομάδα. Ο Βραζιλιάνος πέτυχε τέσσερα γκολ, έβγαλε μία ασίστ, όμως στο φινάλε του αγώνα 90.000 άνθρωποι αποθέωναν τον Μέσι! Μάλιστα κάποιοι τον σήκωσαν και στους ώμους τους… Αυτή την αδικία δεν μπόρεσε να την αντέξει, οπότε έφυγε για το Παρίσι όπου θα ήταν (και είναι) ο σταρ.
Μέχρι στιγμής εκεί, μπορεί να έχει σαρώσει τα εγχώρια τρόπαια, αλλά στην Ευρώπη ξέρουμε όλοι τη μοίρα της Παρί. Απανωτές «σφαλιάρες», με τον Νεϊμάρ πολλές φορές να μη συμμετέχει καν. Είχε τραυματισμούς όλα αυτά τα χρόνια, αν και αρκετοί ισχυρίζονται ότι τα πράγματα δεν ήταν τόσο σοβαρά, απλά στο Ρίο είχε καρναβάλι…
Αυτές οι φήμες μαζί με άλλα περιστατικά έχουν χαμηλώσει το brand name του Νεϊμάρ στα μάτια του πολύ κόσμου. Στο Μουντιάλ του 2018 όλος ο πλανήτης εκνευρίστηκε όταν τον έβλεπε να σφαδάζει με το παραμικρό ακούμπημα του αντιπάλου. Να… κουτρουβουλάει στο χορτάρι με ένα απλό φάουλ. Η κοινή γνώμη επηρεάστηκε και στη Γαλλία, με τους οπαδούς να του χρεώνουν μεγάλο μερίδιο των ευρωπαϊκών αποτυχιών. Γι’ αυτό και πέρυσι το καλοκαίρι δεν εμφανίστηκε στην προετοιμασία ζητώντας μεταγραφή στην… Μπαρτσελόνα! Ευτυχώς για τον ίδιο, το deal δεν ολοκληρώθηκε ποτέ. Κατά πάσα πιθανότητα τώρα θα ήταν ένας από τους ταπεινωμένους της συντριβής από την Μπάγερν, ο κόσμος θα τον έβριζε για την αλλαγή ρότας μέσα σε δύο χρόνια και σίγουρα δεν θα βρισκόταν στον τελικό της Λισαβόνας.
Εν τέλει, όχι μόνο έμεινε στο Παρίσι, αλλά σοβαρεύτηκε κιόλας. Εφτιαξε τις σχέσεις με τους συμπαίκτες του και όλοι μαζί έφεραν την Παρί στον τελικό, αρνούμενοι να υποστούν κι άλλον ευρωπαϊκό εξευτελισμό.
Ρόμπερτ Λεβαντόφσκι: Ασταμάτητος και ανελέητος
Σε αντίθεση με την υπόλοιπη Μπάγερν Μονάχου, που πραγματοποίησε θεαματικό άλμα προς τα επάνω από την ημέρα που την ανέλαβε ο Χάνζι Φλικ, ο Ρόμπερτ Λεβαντόφσκι είχε ήδη ξεκινήσει από νωρίς τις… πτήσεις του.
Ο Πολωνός σέντερ φορ, που χθες γιόρτασε τα 32α γενέθλιά του, πέτυχε τα 34 γκολ από τα 100 της Μπάγερν στη φετινή Μπουντεσλίγκα – ήτοι ένα τέρμα ανά 81 λεπτά παιχνιδιού! Συνολικά έχει σημειώσει 55 γκολ σε 46 ματς φέτος, τα 15 εκ των οποίων στο Τσάμπιονς Λιγκ – βρίσκεται μόλις δύο πίσω από το ρεκόρ των 17 γκολ του Κριστιάνο Ρονάλντο σε μία σεζόν.
Η Μπάγερν ίσως γίνει η πρώτη ομάδα στην ιστορία του Τσάμπιονς Λιγκ που σηκώνει το τρόπαιο έχοντας κερδίσει όλα της τα παιχνίδια. Και σε μεγάλο βαθμό θα το χρωστάει στον «Λέβα», που κάθε χρόνο γίνεται πιο killer μπροστά στο τέρμα, ενισχύοντας τη θέση του ως ένας από τους πληρέστερους σκόρερ όλων των εποχών. Με σωστές τοποθετήσεις, απλές κινήσεις, χωρίς περιττή επιδειξιομανία, απόλυτα ψύχραιμος και -όπως οι κορυφαίοι γκολτζήδες διαχρονικά- αχόρταγος μπροστά στο τέρμα.
Το παιχνίδι της Μπάγερν, εξάλλου, με την ασταμάτητη πίεση στις αντίπαλες άμυνες και τις απανωτές σέντρες –ψηλά ή χαμηλά- προς την περιοχή, τον τροφοδοτεί διαρκώς με ευκαιρίες για γκολ. Ενα διαβολικό κοκτέιλ, που έχει φέρει τους Βαυαρούς σε απόσταση αναπνοής από ένα εντυπωσιακό τρεμπλ με αριθμούς-ρεκόρ.
Αμυνα: Πρόσκληση για… πάρτι
Η επίθεση της Μπάγερν Μονάχου είναι καταιγιστική και μετράει 158 γκολ σε 51 αγώνες. Αντίστοιχα εντυπωσιακή, καθώς διαθέτει Νεϊμάρ, Μπαπέ και Ντι Μαρία, είναι η εμπροσθοφυλακή της Παρί Σεν Ζερμέν. Οπότε το πιθανότερο είναι πως ο αυριανός τελικός του Τσάμπιονς Λιγκ θα κριθεί στο ποια άμυνα λειτουργεί καλύτερα.
Η άμυνα της Μπάγερν δεν είναι το δυνατότερο σημείο της. Δεν θα μπορούσε άλλωστε, όταν τόσοι παίκτες της (τουλάχιστον οκτώ!) συμμετέχουν ενεργά στο επιθετικό παιχνίδι της. Ακόμα και στο 2-8, η Μπαρτσελόνα είχε ευκαιρίες να εκμεταλλευτεί τα κενά στην πλάτη της βαυαρικής άμυνας, που πρεσάρει ψηλά. Ακόμα πιο κραυγαλέες ευκαιρίες είχε η Λιόν στον ημιτελικό, αλλά δεν κατάφερε να σκοράρει. Αυτό σημαίνει πως η Μπάγερν αφήνει χώρους για αντεπιθέσεις, κάτι που στην Παρί συνήθως εκλαμβάνεται ως… ευκαιρία για πάρτι!
Τα ρεπορτάζ από το στρατόπεδο της Μπάγερν μιλούν για ίδια ενδεκάδα του Φλικ ενόψει τελικού. Οχι ότι δεν έχει όπλα για να αντιμετωπίσει τις αντεπιθέσεις των Γάλλων και για πιο αμυντικό σετ-απ από το 4-2-3-1 που παρατάσσει τώρα. Το πιθανότερο όμως είναι να μην αλλάξει μια συνταγή που του έχει βγει 100% φέτος. Καμία ομάδα στην Ευρώπη δεν πιέζει τόσο πολύ και τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα όσο η δική του. Αποτέλεσμα; Στο τέλος τα ερωτήματα τίθενται για την άμυνα των αντιπάλων, όχι τη δική του, όταν στο κάθε γκολ που δέχεται η Μπάγερν, απαντάει με δύο και τρία. Οπως έλεγε και το τραγούδι: «Ο,τι κάνεις εσύ, εγώ το κάνω καλύτερα»…
Χάνζι Φλικ: Η τέλεια λύση βρέθηκε έτσι απλά
Οταν ολοκληρωθεί το φετινό Τσάμπιονς Λιγκ, όποιο κι αν είναι το αποτέλεσμα του τελικού, το όνομα του Χάνζι Φλικ θα εξακολουθήσει να συζητιέται. Αγνωστος στο ευρύ κοινό, χωρίς προπονητικές δάφνες, ήταν βοηθός του Νίκο Κόβατς όταν ανέλαβε ως υπηρεσιακός προπονητής την Μπάγερν Μονάχου μετά την αποπομπή του Κροάτη τεχνικού. Η διοίκηση κατάλαβε μέσα σε λίγες εβδομάδες ότι είχε βρει φλέβα χρυσού. Σταδιακά σταμάτησε το… κάστινγκ για προπονητές και στη διάρκεια της διακοπής λόγω κορονοϊού ανακοινώθηκε ότι ο 55χρονος Φλικ υπέγραψε συμβόλαιο έως το 2023.
Ηταν απλές αλλά σημαντικές οι διορθωτικές κινήσεις του σε μια ομάδα που είχε χάσει την ταυτότητά της, αναγκασμένη να παίζει με αντεπιθέσεις. Ο Μίλερ επέστρεψε στην ενδεκάδα σε ελεύθερο ρόλο πίσω από τον Λεβαντόφσκι, ο Αλάμπα πέρασε ως αριστερός στόπερ, ο νεαρός Αλφόνσο Ντέιβις έγινε το αφεντικό της αριστερής πλευράς, ενώ ο Κίμιχ ξαναβρέθηκε στο κέντρο, με τον Παβάρ στο δεξί άκρο της άμυνας. Σταμάτησαν οι πειραματισμοί και οι αλχημείες. Ο Φλικ προσάρμοσε το παιχνίδι στα δυνατά σημεία των παικτών του και πλέον κωπηλατούν όλοι προς την ίδια κατεύθυνση.
Ο Τόμας Μίλερ έδωσε πρόσφατα την πιο πετυχημένη απάντηση στο ερώτημα «τι διαφοροποιεί τον Φλικ από τον Κόβατς;»: «Οταν η γυναίκα σου σε στέλνει για ψώνια και σου δίνει λίστα, τότε ξέρεις ακριβώς τι πρέπει να κάνεις. Πήγαινε όμως για ψώνια με μοναδική οδηγία να φροντίσεις για ένα ωραίο δείπνο! Τότε στέκεσαι μπροστά στα ράφια και είναι πολύ μεγάλο το ρίσκο να είναι αποτυχία το δείπνο!».
Τόμας Μίλερ: Ο «μεταφραστής» του χώρου
Στα μέσα του περασμένου Οκτωβρίου ο Τόμας Μίλερ είχε ξεκινήσει μόλις σε τρία ματς της Μπουντεσλίγκα. Δεν είχε σημειώσει γκολ και σκεφτόταν σοβαρά να φύγει από την Μπάγερν Μονάχου. Ο Νίκο Κόβατς προτιμούσε άλλες επιθετικές λύσεις, ενώ είχε προηγηθεί και η απόφαση του ομοσπονδιακού τεχνικού της Γερμανίας, Γιόαχιμ Λεβ, να μην ξανακαλέσει τον παίκτη στη Νατσιοναλμάνσαφτ. Το ηθικό του Μίλερ ήταν στο ναδίρ. Μόλις 30 χρόνων και είχαν βαλθεί να του τελειώσουν την καριέρα…
Η ήττα με 5-1 στη Φρανκφούρτη από την Αϊντραχτ έφερε την αποπομπή του Κόβατς. Τα ηνία ανέλαβε ο Χάνζι Φλικ που επανέφερε άμεσα τον Γερμανό επιθετικό στην ενδεκάδα. Αυτό που ακολούθησε ήταν μια σεζόν ρεκόρ για τον παίκτη και την Μπάγερν. Τελείωσε τη φετινή Μπουντεσλίγκα με 8 γκολ και 21 ασίστ, ρεκόρ για το γερμανικό πρωτάθλημα. Και στο Τσάμπιονς Λιγκ συνέχισε με τον ίδιο ρυθμό.
Ο Φλικ δεν θα μπορούσε να φανταστεί το παιχνίδι της Μπάγερν χωρίς αυτόν. Στην απαίτησή του για διαρκή πίεση στον αντίπαλο, ο Μίλερ είναι αυτός που εξασφαλίζει το τι γίνεται με την μπάλα όταν ανακτηθεί έξω από την περιοχή. Δεν διαθέτει χάρη στις κινήσεις του και είναι λίγο ατσούμπαλος, έχει μεγάλα άκρα, δεν είναι ο καλύτερος ντριμπλέρ, ούτε ο θεαματικότερος σουτέρ, ούτε ιδιαίτερα ταχύς, ούτε ιδιαίτερα δυνατός. Τι διαθέτει όμως που τον κάνει ξεχωριστό και απόλυτο πρωταγωνιστή στις επιτυχίες της Μπάγερν και της Γερμανίας την τελευταία δεκαετία; Ο τρόπος που διαβάζει το παιχνίδι και το ένστικτό του για το πού θα εμφανιστούν χώροι και ευκαιρίες δράσης.
Ο γερμανικός Τύπος, ο οποίος εδώ και χρόνια προσπαθεί να ερμηνεύσει τον ρόλο του Μίλερ στο γήπεδο, κατάλαβε ότι δεν πρόκειται για έναν απλό επιθετικό μέσο ή δεύτερο επιθετικό ή ενίοτε και εξτρέμ. Τελικά οι Γερμανοί συνάδελφοι κατέληξαν στον χαρακτηρισμό Raumdeuter (προφέρεται «ραουμντόιτερ»), που σημαίνει «μεταφραστής του χώρου»: ένας παίκτης που δεν έχει συγκεκριμένη θέση, αλλά είναι τόσο οξυδερκής ώστε κινείται ανάμεσα στις γραμμές και δημιουργεί για τον εαυτό του ή τους συμπαίκτες του τις προϋποθέσεις για γκολ ή ασίστ. Το σημαντικότερο; Είναι ευφυέστατος και προσαρμοστικός ανάλογα με το στιλ των συμπαικτών του στην επίθεση, οπότε μέσα σε έναν αγώνα μπορεί να παίξει έως και τέσσερις θέσεις αλλάζοντας διαρκώς ρόλους… Και να μην ξεχάσουμε την αμυντική του αφοσίωση όταν η ομάδα του δεν έχει την μπάλα.
Στην καριέρα του στην Μπάγερν ο Μίλερ έχει πετύχει 192 γκολ και 197 ασίστ. Στην πρόσφατη «αποδόμηση» της Μπαρτσελόνα πέτυχε δύο γκολ και σέρβιρε μία ασίστ. Ακόμα όμως και όταν δεν καταγράφεται επίσημα συμμετοχή του στα γκολ της ομάδας, όπως στο 3-0 επί της Λιόν στον ημιτελικό, αρκεί η προσεκτική ανάλυση των φάσεων για να δει κανείς ότι είναι μέσα και στα τρία γκολ. Η δική του κίνηση στην περιοχή παρέσυρε τον Μαρσάλ που άφησε χώρο στον Γκνάμπρι για να ξεφύγει. Και στο δεύτερο γκολ πήγε στο πρώτο δοκάρι, παρασύροντας ξανά τον Μαρσάλ που άφησε τον Λεβαντόφσκι ελεύθερο για το σουτ. Κατόπιν ήταν αυτός που, έχοντας ανακτήσει την κατοχή της μπάλας ψηλά, κέρδισε το φάουλ που οδήγησε στο τρίτο γκολ των Βαυαρών.
Μετά τη φετινή επανέναρξη της καριέρας του, χάρη στην επέμβαση του Φλικ, ο Μίλερ δείχνει καλύτερος και πιο ώριμος από ποτέ. Είναι πάλι ο τέλειος εκφραστής της… απληστίας της Μπάγερν στον αγωνιστικό χώρο. Οπως οι Βαυαροί, έτσι κι αυτός θέλει πάντα περισσότερα και δεν φρενάρει πουθενά και για κανέναν.
Τιάγκο Αλκάνταρα: Master of the game
Μπορεί το θέαμα της Μπαρτσελόνα στο 2-8 από την Μπάγερν Μονάχου να ήταν οδυνηρό για τους οπαδούς της, αλλά υπήρχαν και άλλες εικόνες που τους βύθισαν περισσότερο στη θλίψη. Οπως αυτή του Φιλίπε Κοουτίνιο, που σκόραρε δις σε βάρος της ομάδας που τον πληρώνει. Αλλά, κυρίως, η εικόνα του καλύτερου μέσου στον αγωνιστικό χώρο, του Τιάγκο Αλκάνταρα. Το πιο ταλαντούχο «προϊόν» της Λα Μασία την τελευταία δεκαετία φορούσε τη φανέλα της Μπάγερν Μονάχου. Αυτός που κάλλιστα θα μπορούσε τώρα να είναι ο διάδοχος του Τσάβι στο «Καμπ Νόου» κρατούσε την μπαγκέτα για τους Βαυαρούς, διευθυντής της δικής τους ορχήστρας.
Οταν ο Πεπ Γουαρδιόλα ανέλαβε την Μπάγερν το 2013 δεν το σκέφτηκε στιγμή. Πήρε αμέσως μαζί του τον Τιάγκο, ξέροντας ότι θα ήταν η επέκτασή του μέσα στο γήπεδο. Και ο Ισπανοβραζιλιάνος, γιος του Μαζίνιο, απέδειξε την αξία του μέσα στην επταετία που έχει κυλήσει. Η εξαιρετική του τεχνική και η ευκολία με την οποία έβγαζε στον κενό χώρο τους επιθετικούς εκτιμήθηκαν δεόντως από τους προπονητές του, ακόμα κι όταν έφυγε ο Γουαρδιόλα και ήρθαν οι Αντσελότι, Χάινκες, Κόβατς και τώρα ο Φλικ. Προσφέρει κάτι το διαφορετικό, αλλά βελτιώνεται διαρκώς, έχοντας εντάξει στο παιχνίδι του και τη γερμανική αποτελεσματικότητα: «Εχανα περισσότερες μπάλες απ’ όσες έπρεπε, ρίσκαρα περισσότερο. Τώρα επιλέγω την πιο απλή οδό σε κάθε περίπτωση, ώστε να κάνω ευκολότερη τη ζωή των συμπαικτών μου», είχε πει σε συνέντευξή του στη βρετανική The Telegraph, για να προσθέσει: «Πλέον απολαμβάνω το ποδόσφαιρο με υπευθυνότητα. Θα κάνω ντρίμπλα, αλλά όχι μέσα ή κοντά στη δική μας περιοχή. Με τον καιρό, οι αποφάσεις μου βελτιώνονται».
Ο Τιάγκο Αλκάνταρα χαίρει ελευθερίας στη θέση του, με τον Φλικ να του ζητάει να γυρίζει σαν τρίτος στόπερ πίσω για να ξεκινήσει ο ίδιος το παιχνίδι από την άμυνα, με τις «τηλεκατευθυνόμενες» πάσες του και τις διαρκείς αλλαγές κατεύθυνσης. Ο πρώην επιθετικός της Μπάγερν Τζιοβάνε Ελμπερ δηλώνει εντυπωσιασμένος: «Ολοι γνωρίζαμε την ποιότητά του. Ομως έχει προσαρμοστεί απόλυτα στον νέο του ρόλο που του δίνει την άδεια να δημιουργεί έχοντας περισσότερο γήπεδο μπροστά του».
Δεν τον σταμάτησαν ούτε οι σοβαροί τραυματισμοί που αντιμετώπισε. Ρήξη συνδέσμων στον αστράγαλο στο τέλος της πρώτης του σεζόν στο Μόναχο, κατόπιν ρήξη συνδέσμων στο γόνατο. Συνολικά έμεινε έναν χρόνο εκτός δράσης. Ομως έμαθε από την εμπειρία αυτή και πλέον κάνει ακόμα πιο σοβαρή δουλειά στη φυσική του κατάσταση και την πρόληψη τραυματισμών. Πάντα με διπλές προπονήσεις, μία με τους συμπαίκτες του και μία στο σπίτι!
Το ταλέντο και η εργασιακή ηθική του τον έχουν στείλει στην κορυφή της λίστας του Γιούργκεν Κλοπ για την αυριανή Λίβερπουλ. Ολα δείχνουν ότι και ο Τιάγκο, το συμβόλαιο του οποίου λήγει το 2021, θέλει πλέον να αλλάξει παραστάσεις και να μετακομίσει σε ένα πρωτάθλημα όπου ποδοσφαιριστές όπως ο ίδιος σπανίζουν και εκτιμώνται ιδιαίτερα. Η Μπάγερν το έχει πάρει μάλλον απόφαση πως δεν θα μπορέσει να τον σταματήσει και δεν θα βάλει εμπόδια. Ισως γιατί έχει έτοιμη και την… επόμενη μέρα. Είναι καιρός να μπει στη βασική ενδεκάδα το next best thing του γαλλικού ποδοσφαίρου, ο Μικαέλ Κουισάνς…
