Aχανής έκταση, εμπνευσμένος πολιτισμός, συσσωρευμένος πληθυσμός. Ο λαός του Μεξικού «ξέρει να θρηνεί όπως πρέπει να είναι ο θρήνος, δηλαδή σπονδή», όπως αναφέρει στην τελευταία ποιητική συλλογή της η Σουσάνα Τσάβες (1974-2011). «Ισως γι’ αυτό εκτιμάμε την αξία κάθε στιγμής, ακόμη και σε σκληρές εποχές όπως η τωρινή που ζει ακόμη ο πλανήτης», είπε ο 36χρονος ποδοσφαιριστής Ορίμπε Περάλτα Μορόνες. Θαρρείς πως συμπλήρωσε την ποιητική αύρα της στραγγαλισμένης, μόλις στα 27 χρόνια της, ποιήτριας. Τη στιγμιαία σιγή που επακολούθησε στη μικρή αίθουσα της πρωτεύουσας Πόλης του Μεξικού, την προηγούμενη Δευτέρα σε «εκδήλωση αγάπης» για τους 2.961 νεκρούς από την πανδημία, διέκοψε σαν μαχαιριά η φωνή μιας γιαγιάς: «Και γι’ αυτό αψηφούμε τον θάνατο».
Στιγμές αλήθειας, προσαρμοσμένες στις ιδιαίτερες συνθήκες της ζωής, άρα και της κοσμοθεωρίας των λαών υπό το κράτος της παρατεινόμενης απειλής. Στο βήμα της ίδιας εκδήλωσης, επενδυμένης από μικτό πρόγραμμα θρηνητικών για το χθες και ελπιδοφόρων για το αύριο τοπικών τραγουδιών, κλήθηκε και ο Περάλτα για ευνόητους -μόνο για τους Μεξικανούς που τον γνωρίζουν καλά- λόγους. Ποτέ στις νίκες της ομάδας του και της Εθνικής δεν πανηγύρισε με ακραίο τρόπο αλλά, ακόμη κι όταν χαίρεται δίπλα στους συμπαίκτες του, πάντα λέει «απέδωσε η αγάπη γι’ αυτό που κάνουμε».
Οσο για τις ήττες ζητά από τον εαυτό του να καταλάβει πως «η ήττα είναι ευκαιρία για αυτοκριτική, ας την κάνουμε λοιπόν…» ακούσαμε από τον Αντόνιο Πέντα, Μεξικανό καθηγητή ισπανικής γλώσσας σε φροντιστήριο της Αθήνας. Γνωρίζει τις αντιδράσεις του παίκτη ως οπαδός της ομάδας Σάντος Λαγούνα, προηγούμενης ομάδας του Περάλτα πριν μεταγραφεί στην Κλουμπ Αμέρικα ύστερα από μακροχρόνιες διαπραγματεύσεις. Κι αυτό επειδή ο Περάλτα, ως «βαθιά φιλοσοφημένος» όπως έχει τη φήμη στην πατρίδα του, θεωρεί αμοιβή ισότιμης αξίας με τα χρήματα τις συνθήκες εργασίας-διαβίωσης σε κάθε ομάδα όπου έχει αγωνιστεί. Διαπραγματεύτηκε λοιπόν σε άλλη βάση, ιδού η αιτία της αυξημένης χρονικής διάρκειας που απαίτησε η μετακίνησή του στην Κλουμπ Αμέρικα…
Ησυχάστε
Αρα δεν υπάρχει λόγος απορίας γιατί κλήθηκε να μιλήσει στην ίδια εκδήλωση. Κι αν πρέπει να… στοιχειοθετήσουμε τη στάση των Μεξικανών στην πρώτη καμπή της άφιξης του ιού και την -ίδια εκτός συγκλονιστικού απροόπτου- μορφή που θα λάβει στην, «αναμενόμενη» σύμφωνα με τους γιατρούς, δεύτερη επέλαση του Οκτωβρίου, ας… ακούσουμε(σ.σ.: και όχι απλώς διαβάσουμε) τα λόγια τού, αριστερών πεποιθήσεων, προέδρου της χώρας Αντρές Μανουέλ Λόπεζ: «Θα πρέπει να πείσουμε τους πολίτες μας να μείνουν σπίτι και όχι να τους υποχρεώσουμε, να τους αναγκάσουμε» όπως είπε στις μέρες της αναγκαίας παλλαϊκής οδηγίας, γνωστής πλέον ως «Μένουμε Σπίτι».
Ο πληθυσμός του Μεξικού; Αγγίζει τα 125 εκατομμύρια. Προτείνουμε να μην παραβάλουμε το πληθυσμιακό μέγεθος με τον αριθμό των νεκρών (2.961 στη μέση της εβδομάδας) για να συμπεράνουμε ορθολογιστικά αν οι απόγονοι των Αζτέκων είναι γενναίοι ή, αντίθετα, θύματα της αυθυποβολής τους. Κάτι τέτοιο θα ήταν άστοχο, αν όχι χυδαίο, με επιχείρημα την αγωνία για επιβίωση. Απλά ας αφουγκραστούμε την κλήση τους «ελάτε να σας διδάξουμε αγάπη». Ανθρωπιά κατά το κοινώς λεγόμενο…
