Πάνω σε δυο βασικούς άξονες κινήθηκε η χθεσινή διάσκεψη της Ευρωλίγκας, η οποία μπορεί να μην πήρε κάποια τελεσίδικη απόφαση, αλλά εξέφρασε τις βασικές τάσεις που επικρατούν στις τάξεις του συνεταιρισμού.
Ο πρώτος άξονας αφορά τη δεδομένη επιθυμία της διοργανώτριας αρχής να ολοκληρωθεί η φετινή σεζόν, εξαντλώντας κάθε περιθώριο που προσφέρει η κατάσταση που επικρατεί λόγω κορονοϊού.
Ο δεύτερος άξονας απηχεί τη διάθεση των σωματείων να πετύχουν μείωση των αποδοχών των παικτών και των προπονητών, μετακυλίοντας σε αυτούς ένα ποσοστό από τις οικονομικές απώλειες που έχουν προκληθεί από τις σχέσεις με τους χορηγούς, την απώλεια των εισπράξεων από τα εισιτήρια αλλά και τα τηλεοπτικά συμβόλαια.
Είναι, λοιπόν, προφανές ότι ο Μπερτομέου και οι ομάδες δεν θέλουν να σκέφτονται το ενδεχόμενο διακοπής. Με δεδομένο ότι η διοργάνωση ακουμπά σε πολλές χώρες που δεν ακολουθούν κοινό πρόγραμμα αντιμετώπισης της πανδημίας, προτιμούν να περιμένουν όσο περισσότερο γίνεται για να την αποφύγουν.
Σύμμαχός τους προς την κατεύθυνση αυτή είναι η μετάθεση για το 2021 των Ολυμπιακών Αγώνων του Τόκιο, άρα και των Προολυμπιακών τουρνουά, που διευρύνει τον χρονικό ορίζοντα που έχουν στη διάθεσή τους για να ολοκληρώσουν το πρόγραμμα.
Μάλιστα έχουν ήδη αρχίσει να επεξεργάζονται και σενάρια για φινάλε-εξπρές σε περίπτωση που οι αγώνες δεν μπορούν να ξεκινήσουν πριν από τα μέσα Ιουνίου. Αυτή τη στιγμή, ως ένα από τα επικρατέστερα σενάρια που προβάλλουν είναι: να διεξαχθούν οι 6 αγωνιστικές που απομένουν για να κλείσει η κανονική περίοδος σε τρεις (διαβολο)βδομάδες διπλών αγώνων, να παρακαμφθούν τα πλέι-οφ και να κριθεί ο τίτλος σε ένα φάιναλ 8 το οποίο θα φιλοξενηθεί για μία εβδομάδα (στα πρότυπα του ισπανικού κυπέλλου) στην Κολονία.
Σε αυτό το πρόγραμμα πέντε εβδομάδων προσθέτουν και έναν μήνα που θα χρειαστούν οι ομάδες για να κάνουν μια νέα προετοιμασία, αφού η συντριπτική πλειονότητά τους, αν εξαιρέσουμε τις δυο ρωσικές (ΤΣΣΚΑ, Χίμκι), έχουν αναστείλει τις προπονήσεις. Κάτι ανάλογο αναμένεται να συμβεί με το Eurocup, που όμως είναι στη φάση των «8».
Από εκεί και πέρα, το βασικότερο «αγκάθι» θα έχει να κάνει με την επιθυμία για περικοπές στις αμοιβές των παικτών και των προπονητών. Προαναγγέλθηκε επαφή με τον σύνδεσμο των παικτών αλλά και των προπονητών της Ευρωλίγκας ώστε να γίνει προσπάθεια να καταλήξουν σε μια κοινά αποδεκτή λύση. Πάντως, ήδη οι παίκτες διά του προέδρου τους, Μπόστιαν Νάχμπαρ, εξέφρασαν την αίσθηση ότι «αυτή τη στιγμή είμαστε πιο κοντά στη διακοπή». Ισως και για να προειδοποιήσουν ότι θα είναι σκληροί διαπραγματευτές στο οικονομικό σκέλος.
Γ. ΝΤΕΝΤΟΠΟΥΛΟΣ
«Ευκαιρία παγκόσμιας συνεννόησης…»
Δεν επιχειρήσαμε βέβαια να συγκρίνουμε τον βαθμό δυσκολίας των πέντε πέναλτι, όσα ο ίδιος απέκρουσε στο παιχνίδι γερμανικού κυπέλλου της Ζααρμπρίγκεν με τη Φορτούνα Ντίσελντορφ (3/3), με τη δίνη που ζει ο πλανήτης. Αν είναι δυνατόν… Απλώς εντοπίσαμε τον Ντάνιελ Μπατζ (καθισμένο όχι κάτω από τα δοκάρια αλλά μπροστά στον υπολογιστή του) επειδή, ατμοσφαιρικά, μας ταίριαζε να επικοινωνήσουμε για την παγκόσμια απειλή της εποχής μας με κάποιον που έφερε σε πέρας δύσκολη αποστολή. Εννοούμε τις λέξεις στη σωστή διάστασή τους. Σε μέρες που μας υποχρεώνουν να εννοούμε λόγια και πράξεις μας, ό,τι μόλις διαβάσατε συνιστά αναγκαία διευκρίνιση.
Η ταπεινή Ζααρμπρίγκεν, ομάδα τέταρτης κατηγορίας, βρέθηκε, με θύμα την… κοσμική Φορτούνα Ντίσελντορφ, στην ημιτελική φάση. Την οδήγησε με τα χέρια του ο Μπατζ. Εκείνα εξουδετέρωσαν ένα πέναλτι στην κανονική διάρκεια και τέσσερα(!) στη διαδικασία χωρίς αύριο μετά την παράταση. Αγωνιστικό επίτευγμα! Η φιλοδοξία του, πρώτη που στάθηκε μπροστά μας, φαντάζει εξήγηση της αποφασιστικότητάς του σε δύσκολες στιγμές, τέτοια είναι και το πέναλτι:
«Αν αντικρίσεις τον παίκτη που είναι έτοιμος να σουτάρει απέναντί σου, τότε έχεις πιθανότητα να τον υποβάλεις, να τον επηρεάσεις, να… κλέψεις τη σκέψη του! Αυτό το πέτυχα στα δυο πρώτα πέναλτι, έτσι απέκτησα αυτοπεποίθηση και στα επόμενα μίλησε το ένστικτό μου και παγίδευσα τους αντιπάλους μου».
Οσο για τον ύπουλο αντίπαλο των ημερών μας, «μετά το τέλος του κακού, μακάρι να γίνει αφορμή παγκόσμιας συνεννόησης και σε ειρηνικούς καιρούς. Πρόκειται για ευκαιρία με κακή αφορμή».
Λόγια που ηχούν σαν προσευχή για την επόμενη μέρα…
Κανένα νόημα προς το παρόν
Στις αρχές της ερχόμενης εβδομάδας, μάλλον τη Δευτέρα, θα συνεδριάσει μέσω τηλεδιάσκεψης το Δ.Σ. της Super League για να εξετάσει το ενδεχόμενο αν μπορεί να υπάρξει μια ημερομηνία μέσα στον Μάιο που να οριστεί έστω θεωρητικά ως στόχος για την επανέναρξη του πρωταθλήματος. Λέγεται πως αυτή μπορεί να είναι η 16η Μαΐου. Καταλαβαίνει κανείς βέβαια πως είτε οριστεί μια τέτοια ημερομηνία είτε όχι δεν έχει μεγάλη σημασία. Να σημειωθεί δε πως αναμένεται τις επόμενες μέρες να υπάρξει και ανακοίνωση παράτασης στην απαγόρευση λειτουργίας των προπονητικών εγκαταστάσεων.
Στην πραγματικότητα, οι διεργασίες διερεύνησης δυνατοτήτων για να ολοκληρωθεί κανονικά η σεζόν θα αποκτήσουν ενδιαφέρον όταν η UEFA δώσει νέα ημερομηνία για την ολοκλήρωσή της. Κάτι που αναμένεται τις αμέσως επόμενες μέρες. Κάποιες πληροφορίες κάνουν λόγο για παράταση της σεζόν ώς τις 31 Ιουλίου. Εφόσον αυτό επισημοποιηθεί, που έτσι φαίνεται, τότε δίνονται πολλές δυνατότητες, που θα επανεξεταστούν από τους φορείς κάθε χώρας. Στην πραγματικότητα δίνεται η δυνατότητα οι σεζόν να ολοκληρωθούν Ιούνιο και Ιούλιο.
Εφορία
Σημαντική ανάσα ενόψει της επικείμενης οικονομικής ασφυξίας των ΠΑΕ αποτελεί η απόφαση της πολιτείας για τρίμηνη αναστολή των φορολογικών υποχρεώσεών τους, όπως ανακοινώθηκε από την πολιτεία στο πρόγραμμα «Διαύγεια». Ειδικά στην περίπτωση του Παναθηναϊκού, είναι πολύ σημαντική η εξέλιξη, μια και το «τριφύλλι» δεν έχει μόνο την υποχρέωση των υπαρχόντων παικτών αλλά και αρκετές ρυθμισμένες/διακανονισμένες οφειλές από το παρελθόν, που είναι υποχρεωμένο να τηρεί.
ΣΠΥΡΟΣ ΛΟΥΗΣ
Το τέλος ενός θρύλου
Συμπληρώνονται σήμερα 80 χρόνια από τις 26 Μαρτίου 1940, ημέρα που «έσβησε» ο Σπύρος Λούης. Ο νικητής του Μαραθωνίου δρόμου στην αναβίωση των Ολυμπιακών Αγώνων το 1896 είναι ταυτόχρονα και ο πρώτος αθλητικός θρύλος της νεότερης Ελλάδας.
Γεννήθηκε το 1872 στο Μαρούσι σε φτωχή οικογένεια και, μικρός, βοηθούσε τον πατέρα του που ήταν νερουλάς. Στη διάρκεια της στρατιωτικής του θητείας εξέπληξε με την αντοχή του τους ανωτέρους του και ειδικότερα τον ταγματάρχη Παπαδιαμαντόπουλο που ήταν και αθλητικός κριτής. Αυτός παραίνεσε τον 24χρονο Σπύρο να πάρει μέρος στους Αγώνες και τα υπόλοιπα είναι ιστορία. Τερμάτισε πρώτος στο Καλλιμάρμαρο, επευφημούμενος από 80.000 θεατές και ο θρύλος του παρέμεινε αναλλοίωτος.
Δεν ξανάτρεξε ποτέ και έζησε ήρεμα στο Μαρούσι. Από καιρού εις καιρόν εμφανιζόταν ως επίτιμος προσκεκλημένος σε διάφορους αγώνες- φορούσε τη φουστανέλα του και το χρυσό μετάλλιο στο στήθος. Με την αμφίεση αυτή βρέθηκε και στο Βερολίνο τον Αύγουστο του 1936 (φωτ.), στην τελετή έναρξης των Ολυμπιακών Αγώνων, και προσέφερε στον Αδόλφο Χίτλερ ένα κλαδί ελιάς. Οι υπόλοιποι χαιρέτησαν τον Φίρερ ναζιστικά –όχι όμως ο Λούης.
Τέσσερα χρόνια αργότερα, πάμφτωχος, θα έφευγε από τη ζωή…
