Το τελικό 1-0 το Σάββατο το βράδυ στο Ηράκλειο δεν πρέπει να μας παραπλανά. Ηταν η πιο εύκολη φετινή νίκη του ΟΦΗ αυτή απέναντι στην ΑΕΚ. Η επιφύλαξη που σου βγαίνει φυσιολογικά όταν είσαι ΟΦΗ και έχεις απέναντί σου τις φανέλες της ΑΕΚ είναι ο μόνος λόγος που η ομάδα του Γιώργου Σίμου δεν έκανε πάρτι. Θα μπορούσαν εύκολα, όπως φαινόταν σε κάθε περίπτωση που αποφάσιζαν να παίξουν πιο ελεύθερα μπροστά και τους έβγαιναν οι καλά δουλεμένοι αυτοματισμοί.
Για την Ενωση δεν αξίζει τον κόπο να μιλάει κάποιος σοβαρά πλέον. Τι σοβαρό να πεις για μια ομάδα που αφήνεται να αυτο-διαλύεται αρνούμενη να πάρει προπονητή. Αντ’ αυτού, στην ΑΕΚ προτιμούν κάθε αγωνιστική να απαξιώνεται το δυναμικό της ομάδας, να χαρακτηρίζονται άχρηστοι και ανεύθυνοι οι ποδοσφαιριστές και η ζωή συνεχίζεται… Θα έλεγε κανείς πως πλέον επιδιώκει η ίδια η ΑΕΚ να φαίνεται ανίκανο το δυναμικό της.
Ο λόγος για τον οποίο συμβαίνει αυτό δεν είναι εύκολο να βρεθεί. Για να διευκολύνει ενδεχομένως μια διαδικασία εκκαθάρισης; Με ποιο τρόπο; Να σημειώσουμε εδώ πως προβληματισμό προκαλεί και η διαχείριση από πλευράς του Ιλια Iβιτς, που είναι τρεις μήνες τεχνικός διευθυντής και δεν έχει καταφέρει να έχει την παραμικρή επίδραση στην εσωτερική λειτουργία της ομάδας. Επιπλέον παρατείνει το δράμα με τον προπονητή, με το αφηρημένο επιχείρημα πως θέλει να είναι απόλυτα σίγουρος πριν επιλέξει για πρώτη φορά ο ίδιος νέο τεχνικό.
Αφήνεται στο μεταξύ η εντύπωση πως η ΑΕΚ περιμένει κάτι συγκεκριμένο, είτε μιλάμε για τον Μιλόγεβιτς είτε για τον Γιοβάνοβιτς. Κατηγορηματικά λέμε, βάσει ρεπορτάζ, πως τα πάντα είναι σε επίπεδο αόριστο. Η ΑΕΚ ψάχνει χρόνο και αυτο-διαλύεται, χωρίς να υπάρχει κάτι συγκεκριμένο που να περιμένει.
Μόνο υποθέσεις, επαφές και σενάρια για το πώς μπορούν να έρθουν τα πράγματα στην καλύτερη περίπτωση. Ηδη από χθες το πρωί έχουν έρθει στο προσκήνιο κι άλλες περιπτώσεις προπονητών, δείγμα τού ό,τι όλα όσα αφήνονται έντεχνα να φαίνονται περί αναμονής για τον Μιλόγεβιτς, για παράδειγμα, είναι… στον αέρα.
Το Σάββατο η ΑΕΚ ήταν ανύπαρκτη από την αρχή μέχρι το τέλος, ενώ πλέον η διαχείριση από τον πάγκο θυμίζει… «Muppet Show». Οι παίκτες έμοιαζαν σαν σακιά με κόκαλα που περιφέρονταν στο γήπεδο, ο δε Κωστένογλου, μια τραγική μορφή πλέον στον πάγκο της ομάδας, έκανε αλλαγές προσώπων και διατάξεων συνέχεια στο δεύτερο ημίχρονο και σε κάποιες περιπτώσεις ξέχναγε να ειδοποιήσει τους παίκτες του γι’ αυτές.
Δεν είναι πλάκα. Συνέβη χθες σε τουλάχιστον δύο περιπτώσεις, με ποδοσφαιριστές σε απόγνωση να ρωτούν τι ακριβώς συμβαίνει και τι πρέπει να κάνουν μετά από αλλαγές. Ο Καβαλιώτης παλαίμαχος άσος της ΑΕΚ είδε μεταξύ άλλων και την ομάδα του καλή στο πρώτο ημίχρονο και επιπλέον μίλησε και για ευκαιρίες για γκολ που κανείς άλλος δεν είδε.
Αλλά ας αφήσουμε την ΑΕΚ. Απέναντί της είχε μια ομάδα στρωμένη από τον προπονητή που την προηγούμενη διετία ήταν τεχνικός στην Κ20 της Ενωσης, τον Γιώργο Σίμο. Ο ΟΦΗ πέρασε ένα δύσκολο διάστημα με την απώλεια του Μεγιάδο κι ακόμα δεν έχει ξεπεράσει απόλυτα το πρόβλημα. Εδειξε σημάδια ανάκαμψης στο δεύτερο ημίχρονο με τον Ατρόμητο στο Περιστέρι, αλλά έχασε το ματς με… ωμό τρόπο στο τέλος.
Απέναντι στην ανύπαρκτη ΑΕΚ δεν μπορούσε να χάσει την ευκαιρία. Ωστόσο φρόντισε να είναι προσεκτικός, να κάνει ακριβώς τόσα όσα έπρεπε για να διασφαλίσει τη νίκη και να μην αφήσει να συμβεί κάτι απρόοπτο. Που πάντα υπάρχει ως ενδεχόμενο, όσο «νεκρός» και να είναι ο αντίπαλος.
● ΟΦΗ (Γ. Σίμος): Σωτηρίου, Γιαννούλης, Κοροβέσης, Μαρινάκης (90+3΄ Νάστος), Μπράουν, Σακόρ, Νέιρα, Σεμέντο, Ναμπί (80΄ Κουτρουμπής), Τσιλιανίδης, Μάνος (59΄ Φιγκειρέδο).
● ΑΕΚ (Ν. Κωστένογλου): Μπάρκας, Μπακάκης, Βράνιες, Οικονόμου, Γαλανόπουλος, Κρίστιτσιτς (78΄ Γιακουμάκης), Μάνταλος, Ολιβέιρα, Λιβάγια, Λόπες (83΄ Ντέλετιτς), Παουλίνιο (61΄ Αλμπάνης).
● Σκόρερ: 52΄ Σεμέντο.
● Διαιτητής: Παπαπέτρου (Αθήνα).
● Κίτρινη: 63’ Τσιλιανίδης, 78΄ Μαρινάκης – 24΄ Παουλίνιο, 60΄ Κρίστιτσιτς, 69΄ Λιβάγια.
● Κόκκινη: Βράνιες
-320x213.jpg)
