Οταν ο Λιονέλ Μέσι λέει «ως Αργεντινή δεν είμαστε φαβορί για το Κόπα Αμέρικα όπως άλλες φορές, γιατί βρισκόμαστε σε μεταβατικό στάδιο», τότε καταλαβαίνει κανείς πόσο «ανοιχτή» σε προγνωστικά είναι η φετινή διοργάνωση.
Εχουν γίνει πολλές αλλαγές στα ρόστερ, αλλά και στους πάγκους, με τα έξι από τα 10 συγκροτήματα να έχουν νέους προπονητές, ενώ και οι παραδοσιακές «υπερδυνάμεις» παρουσιάζονται με ερωτηματικά.
Ολα αυτά όμως προσθέτουν επιπλέον σασπένς και ενδιαφέρον στην ποδοσφαιρική γιορτή της Νότιας Αμερικής που ξεκινάει απόψε (ξημερώματα Σαββάτου για την Ελλάδα) στη Βραζιλία, με το θρυλικό «Μαρακανά» να φιλοξενεί τον τελικό της 7ης Ιουλίου.
Οσο κι αν είναι παρακινδυνευμένες οι προβλέψεις, τα φαβορί είναι πέντε, άλλα λιγότερο, άλλα περισσότερο…
Βραζιλία:
Ο Τίτε έχει στη διάθεσή του μια πολύ ταλαντούχα, αλλά και έμπειρη ταυτόχρονα ομάδα. Ο Νεϊμάρ δεν βρίσκεται στην αποστολή λόγω τραυματισμού, αλλά αυτό ίσως αποδειχθεί και πλεονέκτημα. Αρκεί ο Γκαμπριέλ Ζεσούς να μην έχει πάλι μηδενική συγκομιδή σε γκολ, όπως στο Μουντιάλ της Ρωσίας, και ο Ρομπέρτο Φιρμίνο να επιστρέψει στις καλές –προ τραυματισμού- εμφανίσεις που είχε με τη Λίβερπουλ. Οσο για κίνητρο; Η διοργάνωση διεξάγεται στην πατρίδα της «Σελεσάο», μπροστά στο απαιτητικό της κοινό που δεν έχει ακόμα ξεχάσει την… κρυάδα του 2014. Ούτε ξεχνάει ότι η τελευταία φορά που η Βραζιλία κατέκτησε κάποιον τίτλο χρονολογείται το 2007, δώδεκα χρόνια πίσω, όταν πανηγύρισε το Κόπα Αμέρικα.
Αργεντινή:
Αποτελεί ασφαλώς ένα από τα φαβορί της διοργάνωσης, μολονότι έχει να πανηγυρίσει με τη συγκεκριμένη κούπα στα χέρια της από το 1993… Τότε ο Λιονέλ Μέσι ήταν 6 χρόνων. Στη διάρκεια της φετινής διοργάνωσης ο αστέρας της Μπαρτσελόνα θα γιορτάσει τα 32α γενέθλιά του και ελπίζει να «σπάσει το ρόδι» και να κατακτήσει τίτλο με την εθνική του ομάδα –διάκριση που λείπει από το τόσο πλούσιο σε συλλογικές και ατομικές διακρίσεις παλμαρέ του. Η φετινή Αργεντινή βρίσκεται σε μεταβατικό στάδιο υπό τις οδηγίες του υπηρεσιακού τεχνικού Λιονέλ Σκαλόνι. Στην επίθεση διαθέτει τους Μέσι, Αγουέρο και Ντι Μαρία μεν, στο κέντρο έχουν κάνει θετική εντύπωση οι Λο Σέλσο και Παρέδες, αλλά το μεγάλο πρόβλημα έγκειται στην άμυνα, με ένδεια σε κεντρικούς αμυντικούς και ερωτηματικό για τη θέση του τερματοφύλακα: σε 8 φιλικά ο Σκαλόνι δοκίμασε επτά διαφορετικούς γκολκίπερ…
Ουρουγουάη:
Η χώρα θεωρεί «δικό της» το Κόπα Αμέρικα, καθώς έχει πανηγυρίσει 15 φορές το τρόπαιο. Η τελευταία ήταν το 2011 όμως –και για τα στάνταρ των Ουρουγουανών είναι μεγάλο το διάστημα… Διαθέτουν ένα από τα καλύτερα επιθετικά δίδυμα της διοργάνωσης, τους Λουίς Σουάρες και Εντινσον Καβάνι. Οι δύο επιθετικοί βαδίζουν προς τα 33 χρόνια τους και δεν θα έχουν πλέον πολλές ευκαιρίες για διακρίσεις με την εθνική τους ομάδα. Στα συν της «σελέστε» είναι η εξαιρετική δουλειά που κάνει εδώ και 13 χρόνια στο τιμόνι της ο Οσκαρ Ταμπάρες. Χρησιμοποιεί τις ομάδες νέων για να ετοιμάσει αυτή των ανδρών –κάτι που φάνηκε και πέρσι, όταν έβαλε στα «βαθιά» στο Μουντιάλ τούς Μπεντανκούρ, Τορέιρα και Βαλβέρδε και πλέον έχει έτοιμους και έμπειρους διεθνείς μέσους για το Κόπα Αμέρικα.
Κολομβία:
Οι «καφετέρος» δεν τα έχουν πάει καλά στα τελευταία Κόπα Αμέρικα και ο μοναδικός τους τίτλος στη διοργάνωση ήρθε το 2001. Διαθέτουν όμως αυτοπεποίθηση μετά τις καλές εμφανίσεις τους στα Μουντιάλ 2014 και 2018. Πρόσφατα ανέλαβε την τεχνική τους ηγεσία ένας πολύπειρος προπονητής, ο Κάρλος Κεϊρόζ που –αν μη τι άλλο- ξέρει να παίρνει το μάξιμουμ από το έμψυχο δυναμικό που έχει στα χέρια του. Είναι πλήγμα η απουσία του τραυματία Κιντέρο, που πέρσι έλαμψε στα γήπεδα της Ρωσίας. Ομως, σε αντίθεση με πέρυσι, ο Χάμες Ροδρίγες είναι υγιής και έτοιμος να ηγηθεί της Κολομβίας.
Χιλή:
Το 2015 έσπασε την κακοδαιμονία 99 χρόνων και κατέκτησε το πρώτο της Κόπα Αμέρικα. Την επόμενη χρονιά, στα γήπεδα των Ηνωμένων Πολιτειών, διατήρησε τον τίτλο της. Ομως απέτυχε να προκριθεί στο Μουντιάλ της Ρωσίας. Αυτή τη χαμένη αυτοπεποίθηση προσπαθεί να δώσει πάλι στους παίκτες της Χιλής ο Κολομβιανός τεχνικός της, Ρεϊνάλντο Ρουέδα. Το κακό είναι ότι η «χρυσή γενιά» της χώρας, αποτελούμενη από τους Βιδάλ, Σάντσες, Ισλα, Χάρα, Μεδέλ κ.ά., προέρχεται από την ομάδα κάτω των 20 ετών του 2007. Πλέον έχουν όλοι περάσει τα 30, δεν είναι τόσο δυνατοί όσο παλιά, ενώ η νέα φουρνιά δεν έχει τόσα και εντυπωσιακά ταλέντα. Ομως η μαχητικότητα είναι δεδομένη όπως και το κίνητρο να διατηρήσουν τα σκήπτρα τους στη Νότια Αμερική.
Στον α’ όμιλο η Βραζιλία έτυχε ευνοϊκής κλήρωσης, καθώς μαζί της βρίσκονται η Βολιβία, η Βενεζουέλα και το Περού. Στον β’ όμιλο θα διασταυρώσουν τα ξίφη τους η Αργεντινή και η Κολομβία, με γκεστ σταρ την (παρηκμασμένη) Παραγουάη και το Κατάρ. Στον γ’ όμιλο, Χιλή και Ουρουγουάη έχουν τον πρώτο λόγο για πρόκριση, με τον Ισημερινό και την Ιαπωνία να μην υπόσχονται πολλά.
Κατάρ – Ιαπωνία: Η ασιατική νότα
Ισως κάνει εντύπωση η παρουσία του Κατάρ και της Ιαπωνίας, δύο ασιατικών ομάδων, στη νοτιοαμερικανική διοργάνωση. Η εξήγηση είναι απλή.
Οι χώρες της Νότιας Αμερικής είναι γεωγραφικά 12. Ομως το Σουρινάμ και η Γουιάνα, λόγω πολύ χαμηλής δυναμικότητας, ανήκουν ποδοσφαιρικά στη συνομοσπονδία της Concacaf, καθώς υπολογίζονται ως χώρες της Καραϊβικής. Για την Conmebol λοιπόν απομένουν 10 χώρες. Στο Κόπα Αμέρικα όμως χρειάζονται τουλάχιστον 2 χώρες ακόμα, ώστε να φτάσουν τον αριθμό 12 και να μπορούν να δημιουργηθούν τρεις όμιλοι των 4 ομάδων –είναι οργανωτικοί οι λόγοι δηλαδή.
Σε προηγούμενες διοργανώσεις καλούνταν συνήθως ομάδες από την Κεντρική Αμερική, όπως το Μεξικό, η Κόστα Ρίκα, το Ελ Σαλβαδόρ… Φέτος όμως διεξάγονται ταυτόχρονα το Gold Cup (η αντίστοιχη διοργάνωση της Concacaf), αλλά και το Κύπελλο Εθνών της Αφρικής. Οπότε απέμενε μόνο η ασιατική ήπειρος με ελεύθερο καλαντάρι.
Ετσι η Conmebol προσκάλεσε τις δύο φιναλίστ του πρόσφατου Asian Cup, το Κατάρ και την Ιαπωνία. Αμφότερες δέχτηκαν με ενθουσιασμό, η καθεμία για τους δικούς της λόγους. Το Κατάρ διοργανώνει το Μουντιάλ του 2022 και θέλει να παρουσιάσει ανταγωνιστική ομάδα. Το ίδιο επιθυμεί και η Ιαπωνία που φτιάχνει ομάδα για τους Ολυμπιακούς Αγώνες που διοργανώνει του χρόνου το Τόκιο!
