Ανάμεσα στην ακατάσχετη παπαρολογία που ειπώθηκε στη χθεσινή σύσκεψη για τον τελικό Κυπέλλου, μοναδική φωνή λογικής μοιάζει ο Πετρ Φούσεκ. Ο Τσέχος επιτετραμμένος της FIFA στην Ελλάδα, ο άνθρωπος που έχει τον ρόλο του παρατηρητή σε όσα συμβαίνουν στο δύσμοιρο ελληνικό ποδόσφαιρο.
Ο Φούσεκ άκουγε και δεν είπε πολλά, δύο πράγματα μόνο: ότι αφού γίνεται κουβέντα για ματς κεκλεισμένων των θυρών κάτι δεν πάει καλά και πως δεν είναι δυνατόν μια τέτοια συζήτηση να διεξάγεται οκτώ μέρες πριν από το ματς.
Εδώ είναι και η ουσία του θέματος. Η ανικανότητα όλων να διοργανώσουν ένα ματς με τα στοιχειώδη και να κάθονται να το συζητάνε λίγες ώρες πριν από τη σέντρα. Οι πληροφορίες λένε πως ο Βασιλειάδης θα αποφασίσει τη Δευτέρα για τους όρους του ματς, που είναι ορισμένο να γίνει το Σάββατο! Αυτά δεν γίνονται πουθενά στον κόσμο, ούτε στην πιο υπανάπτυκτη χώρα.
Η κλήρωση των ημιτελικών του Κυπέλλου έγινε στις 8 Μαρτίου, δηλαδή δύο μήνες νωρίτερα. Ολα έδειχναν πως ΑΕΚ και ΠΑΟΚ θα πάνε στον τελικό, όπερ και εγένετο. Ομως κανείς δεν κάθισε να εκπονήσει ένα σοβαρό ή έστω σοβαροφανές σχέδιο.
Από την ΕΠΟ δεν είχαμε απαιτήσεις, ουδέποτε είχαμε, ανεξαρτήτως διοίκησης. Οι άνθρωποι έχει αποδειχτεί πως «δεν το έχουν». Ούτε από την αστυνομία υπάρχουν απαιτήσεις. Οι δυνάμεις «καταστολής» στη χώρα είναι ίδιες κι απαράλλακτες εδώ και δεκαετίες. Ληγμένα δακρυγόνα, ξύλο κατά δικαίων και αδίκων και γενικά μια κατάσταση που την πληρώνουν οι πολλοί για τους λίγους.
Οι ομάδες –όχι μόνο οι δύο συγκεκριμένες μα όλες οι «μεγάλες»- δεν δείχνουν να βοηθούν την κατάσταση. Οπως για παράδειγμα στον τελικό του 2016, μεταξύ Ολυμπιακού και ΑΕΚ στο ΟΑΚΑ, όπου κάθε ομάδα είχε πάρει μερικές προσκλήσεις. Τόσο οι μεν όσο και οι δε έδωσαν δικαίωμα εισόδου σε χουλιγκάνους και μπράβους, που ήταν οι υποτιθέμενοι «επίσημοί» τους.
Τότε νομίσαμε ότι βιώσαμε τον απόλυτο πάτο, με έναν τελικό χωρίς κόσμο. Το κατανοήσαμε, βλέποντας πως ο Κοντονής δεν είχε ουσιαστικά άλλη επιλογή. Δεν περιμέναμε όμως να το ξαναδούμε τρία χρόνια μετά.
Βέβαια, έχοντας μεσολαβήσει τα αίσχη του Βόλου το 2017 και τα επεισόδια διαρκείας πέρυσι στην Αθήνα, ένα ματς σε άδειες εξέδρες μοιάζει μια λύση ασφαλείας. Το ζήτημα είναι βέβαια γιατί τίποτα δεν διορθώθηκε στο μεσοδιάστημα.
Από τις ευθύνες δεν μπορούμε να βγάλουμε έξω ούτε την Πολιτεία. Υφυπουργείο Αθλητισμού και υπουργείο Δημόσιας Τάξης, αν ήθελαν, θα είχαν βγάλει άκρη. Μήπως όμως δεν είναι θέμα θέλησης και απλά δεν μπορούν; Κρίμα τα ωραία λόγια τους…
