Η παραμονή του Ζοζέ Σα και η επέκταση της συνεργασίας με τον Κώστα Φορτούνη, που κάνει μεγάλη σεζόν, είναι οι βασικοί στόχοι της διοίκησης του Ολυμπιακού, με δεδομένο ότι έχει πλέον σχηματιστεί ένας βασικός άξονας πάνω στον οποίο θα βασιστεί η αντεπίθεση της επόμενης σεζόν, η οποία θα ξεκινήσει με την προσπάθεια για πρόκριση στους ομίλους του Τσάμπιονς Λιγκ και θα συνεχιστεί με στόχο την ανάκτηση των πρωτείων στην Ελλάδα.
Ο Πορτογάλος γκολκίπερ, με τη σταθερότητά του, αποτελεί εγγύηση και εμπνέει εμπιστοσύνη κάτω από τα γκολπόστ, κάτι που αποδεικνύει διαρκώς με την απόδοσή του, επιβεβαιώνοντας ότι ο συμπατριώτης του τεχνικός δεν του έκανε χάρη όταν ξαφνικά τον πέρασε πρώτο, μπροστά από τον Γιαννιώτη, ο οποίος δεν ήταν κακός, αν εξαιρέσει κανείς το οδυνηρό λάθος του στο εντός έδρας ματς με τον ΠΑΟΚ. Οι συζητήσεις με την Πόρτο είναι προχωρημένες και οι πιθανότητες οι Πειραιώτες να καταβάλουν τη ρήτρα είναι πλέον πολύ αυξημένες, ώστε να έχει αίσιο τέλος το σίριαλ.
Με τον Φορτούνη τα πράγματα είναι ξεκάθαρα. Και ο Ολυμπιακός θέλει να επεκτείνει το συμβόλαιό του, που λήγει το 2020, και ο ίδιος θέλει να μείνει, παρότι οι σειρήνες του εξωτερικού ηχούν στ’ αυτιά του. Ακόμη κι αν έρθει, κάποια στιγμή, η ώρα που θα συζητηθεί το ενδεχόμενο παραχώρησής του, εφόσον έρθει μια πρόταση που είναι δύσκολο να αρνηθεί κανείς, είναι σημαντικό να βγουν κερδισμένες και οι δύο πλευρές. Και βραχυπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα.
Από εκεί και πέρα, φέτος ο Ολυμπιακός πρόσθεσε στο ρόστερ του τρεις παίκτες πάνω στους οποίους μπορεί να βασιστεί για να αναβαθμίσει την ποιότητά του και σε επίπεδο νοοτροπίας αλλά και ποδοσφαιρικής ποιότητας.
Ο ένας είναι ο Πορτογάλος Ντανιέλ Ποντένσε, ο οποίος κάνει φοβερές εμφανίσεις και παράλληλα ξεσηκώνει την εξέδρα με το σύγχρονο ποδοσφαιρικό του προφίλ που συνδυάζει ταχύτητα, ένας εναντίον ενός και ακρίβεια στην πάσα. Δεν είναι τυχαίο ότι τον μικρόσωμο επιθετικό τον ψάχνουν όλοι οι συμπαίκτες του και ειδικά ο Φορτούνης γιατί του έχουν εμπιστοσύνη ότι κάτι καλό θα προκύψει από τα πόδια του.
Ο δεύτερος είναι ο Γκιγέρμε, ο οποίος αποτελεί ένα συνεπές κεντρικό χαφ που εκπέμπει σοβαρότητα και σταθερότητα. Και η αξία του φαίνεται κάθε φορά που λείπει. Εχει την ικανότητα να κινείται από τη μια περιοχή στην άλλη (box to box) και να καλύπτει τους συμπαίκτες του στην άμυνα ή να τους συμπληρώνει στην επίθεση, όπως έκανε στο γκολ της ισοφάρισης με τον Ατρόμητο.
Ο τρίτος είναι ο Μαντί Καμαρά, ο οποίος ήρθε άγνωστος και μοίρασε υποσχέσεις, αναγκάζοντας πολλά ευρωπαϊκά κλαμπ να τον βάλουν στο μικροσκόπιο. Φρέσκος, δυναμικός, σκληρός, με γερά πνευμόνια, καλύπτει χώρους και χιλιόμετρα. Επιπλέον, αποτελεί μια επένδυση που μπορεί να φέρει και πολλά χρήματα όταν (και αν) έρθει η ώρα να πουληθεί.
Αν σε αυτούς προσθέσουμε τα πλάγια μπακ (Ομάρ, Κούτρη, Τσιμίκα) που βοηθούν και επιθετικά με τις προωθήσεις τους, είναι φανερό ότι ο φετινός Ολυμπιακός έχει δημιουργήσει μια γερή βάση πάνω στην οποία, με κάποιες βελτιώσεις, μπορεί να στηριχτεί για να εμφανιστεί καλύτερος και λιγότερο επιπόλαιος (αμυντικά και επιθετικά)τη νέα σεζόν. Του λείπουν κεντρικοί αμυντικοί και τουλάχιστον ένας σέντερ φορ που να έχει τον τρόπο του να μετουσιώνει τις πολλές ευκαιρίες που δημιουργούνται σε γκολ. Γιατί, αν αναλύσει κανείς πώς χάθηκαν οι φετινοί στόχοι, θα διαπιστώσει ότι την πάτησε σε ματς που είχε την υπεροχή, είχε τις ευκαιρίες, αλλά δέχτηκε φτηνά γκολ. Σε όλα αυτά να προσθέσουμε το λαϊκό έρεισμα που απέκτησε ένας προπονητής που δεν πήρε κανέναν τίτλο, πράγμα ιδιαίτερα σπάνιο.
