O «νόμος του Μέρφι» και πάλι σε ένα από τα πιο προσφιλή πεδία εφαρμογής του. Την ΑΕΚ. Μετά τον αποκλεισμό με δραματικό τρόπο, τη διακοπή και την τιμωρία που την περιμένει, η ομάδα χάνει για το υπόλοιπο της σεζόν και τον Πέτρο Μάνταλο. Ρήξη χιαστού, χειρουργείο χθες και άμεσα η διαδικασία αποκατάστασης, με στόχο να προλάβει τουλάχιστον μέρος της προετοιμασίας της επόμενης σεζόν. Ποιος είπε πως μπορούσε να γίνει χειρότερο;
Ετσι λοιπόν η ΑΕΚ, που μέχρι λίγο πριν από τις οκτώμισι το βράδυ της Τετάρτης ζούσε στιγμές μεγαλείου με 70 χιλιάδες κόσμο στο ΟΑΚΑ και ήταν μια ανάσα από μια τεράστια πρόκριση, το πρωί της Πέμπτης δεν ήξερε από πού να αρχίσει στην αντιμετώπιση των προβλημάτων που παρουσιάστηκαν.
Ξεκίνησε καλά πάντως με μια ανακοίνωση αποδοχής ευθύνης για τα γεγονότα που οδήγησαν στη διακοπή, χωρίς να παραλείπονται οι αναφορές στις προκλήσεις και στο γνωστό παρασκήνιο, αλλά με σαφέστατα εκφρασμένη τη «συναίνεση» της ΠΑΕ που ζητάει μόνη της να εφαρμοστούν οι κανονισμοί και να τιμωρηθεί με οποιαδήποτε ποινή.
Το «οποιαδήποτε» ίσως να μην το έβαλαν και τυχαία. Κι αυτό γιατί υπάρχουν αρκετές και διαφορετικές προβλέψεις στις οποίες εμπίπτουν αυτά που έγιναν χθες. Κάποιες στον ΚΑΠ, κάποιες στον Πειθαρχικό Κώδικα.
Ο στόχος της ΑΕΚ είναι σαφέστατα να γλιτώσει την αφαίρεση βαθμών την επόμενη σεζόν. Υπάρχει περιθώριο για κάτι τέτοιο. Να περιορίσει το κακό στη φετινή, που δεν θα είναι και πολύ μεγάλο, δεδομένης της διαφοράς που έχει ήδη στη βαθμολογία. Στην χειρότερη θα έχει απώλεια ενός ή δύο βαθμών στην κατάταξη των play offs.
Αλλά το βασικό ζητούμενο είναι να επανέλθει σε όλα τα επίπεδα από την αναταραχή που δημιούργησε αυτό το ματς, το οποίο από μεγάλη ευκαιρία για υπέρβαση και γιορτή εξελίχθηκε στην απόλυτη καταστροφή.
Σε διοικητικό επίπεδο, η ανακοίνωση της ΠΑΕ ναι μεν είναι αξιοσημείωτη, ωστόσο το περιεχόμενό της είναι και δεσμευτικό στην κατεύθυνση του να γίνει επιτέλους κάτι με αυτή τη λαίλαπα που έχει πέσει πάνω στην ΑΕΚ εδώ και χρόνια και όχι μόνο στο ποδόσφαιρο. Η πολιτεία έχει μεγάλο μέρος της ευθύνης για το τι γίνεται επί τόπου, εκεί που εκδηλώνονται τα φαινόμενα. Η ΑΕΚ έχει όμως την ευθύνη κάποια στιγμή να αποφασίσει να αντιμετωπίσει στη ρίζα του το πρόβλημα που έχει γιγαντωθεί εντός της.
Η προσπάθεια να μη γίνει αυτό που έγινε ήταν ειλικρινής ως προς την πρόθεση. Στην πράξη όμως πρέπει να ξεπεραστούν πολλές εσωτερικές αγκυλώσεις για να απελευθερωθεί η ομάδα από τον βραχνά, ώστε οι προθέσεις να μη μένουν προθέσεις. Κι αν δεν επιχειρήσει σοβαρά να το κάνει με μια ισχυρή διοίκηση σαν τη σημερινή, τότε δεν θα το καταφέρει ποτέ.
Στα καθαρά αγωνιστικά το κλίμα εντός της ομάδας, που εδώ και ενάμιση χρόνο θυμίζει «πλοίο της χαράς», περνάει την πρώτη του σοβαρή δοκιμασία. Δεν δημιουργεί εσωτερικά προβλήματα ο τρόπος που ήρθε ο αποκλεισμός, αλλά θέτει ζήτημα διαχείρισης ενός ψυχολογικού σκαμπανεβάσματος από αυτά που στην ΑΕΚ έχουν ξεχάσει πως είναι από το καλοκαίρι του 2013 και μετά.
Και βέβαια… ο Μάνταλος. Αποδείχτηκε πολύ πάνω από τις δυνατότητες της σημερινής ΑΕΚ να αντιμετωπίσει την απώλειά του σε ένα ματς με τον Ολυμπιακό. Γιατί στην πραγματικότητα από το σημείο που χτύπησε ο Μάνταλος και μετά χάλασε η δουλειά για την «Ενωση». Ωστόσο στο πρωτάθλημα της Β΄ Εθνικής σίγουρα θα χάσει στοιχεία από τον αγωνιστικό της χαρακτήρα, αλλά μπορεί να το αντιμετωπίσει χωρίς απώλειες. Θα είναι όμως πρόβλημα.
Κατά τα άλλα οι δύο αναμετρήσεις με τον Ολυμπιακό, ειδικά η δεύτερη, «φωτίζει» και πολλά από τα σημεία που η ΑΕΚ χρειάζεται βελτιώσεις, αν θέλει του χρόνου να επιβεβαιώσει το μήνυμα που έστειλε στη δοκιμασία του Κυπέλλου.
Πρέπει όλοι να δουν δηλαδή πως η λογική η οποία έχει επικρατήσει ώς τώρα, ότι δηλαδή χρειάζονται έναν σέντερ φορ, ένα δεξί εξτρέμ και έναν στόπερ για να είναι εντάξει σε γενικές γραμμές για του χρόνου, είναι μακριά από την πραγματικότητα. Σε αυτές τις τρεις κινήσεις είναι εύκολο να δει κανείς πως θα πρέπει να προστεθούν ένας τερματοφύλακας, ένα αριστερό μπακ, ένα αριστερό εξτρέμ, αφού ο Μπαρμπόσα δεν λέει να δείξει κάτι από αυτά που περίμεναν, και μια κάλυψη για τον Μπακάκη στο δεξί άκρο της άμυνας.
Η «Ενωση» στο δεύτερο ημίχρονο την Τετάρτη βρέθηκε να αγωνίζεται με πέντε παίκτες από την περσινή προβληματική ομάδα της Γ’ Εθνικής, από τους οποίους σοβαρή προοπτική έχει μόνο ο Τζανετόπουλος. Ο Ανάκογλου είναι η αποθέωση της στασιμότητας, ο Πλατέλλας όχι για κάτι παραπάνω από μια κατά περίσταση καλή εναλλακτική λύση στη Σούπερ Λίγκα, ενώ οι Ρόβας και Ντούνης απλά δεν μπορούν να υπολογίζονται ούτε σαν τέτοιες.
