Μπροστά τα γκολ, πίσω η μαύρη τρύπα

Ολα τα καλά και τα κακά που κουβαλά από την αρχή της περιόδου εμφάνισε χθες το βράδυ στη Λεωφόρο Αλεξάνδρας ο ΠΑΟΚ, υποβάλλοντας τους οπαδούς του σε σκοτσέζικο ντους, όπως δείχνει και το τελικό 4-3 από τον Παναθηναϊκό.

Αρχικά και για περίπου 35 λεπτά οι φίλοι της ομάδας είδαν από τις τηλεοράσεις τους μια ομάδα παθητική και φοβισμένη στην αγωνιστική συμπεριφορά της. Οταν ο Παναθηναϊκός έκανε επίθεση, αμυνόταν με επτά και οκτώ παίκτες, χωρίς όμως να μπορεί να κάνει ούτε αυτό με επιτυχία, αφού από κυκλοφορία μπάλας… ούτε λόγος. Με τρία στόπερ, ο «δικέφαλος» κατάφερε να φάει γκολ μέσα από την καρδιά της περιοχής, εκεί όπου έμενε σχεδόν πάντα μόνος – αμαρκάριστος ο Μπεργκ, ο οποίος στο τέλος έκανε και χατ τρικ.

Η αλλαγή διάταξης σε 4-3-3 και η προώθηση του Παπαγιαννόπουλου στα χαφ έφεραν ισορροπία στον αγωνιστικό χώρο. Οι φιλοξενούμενοι θυμήθηκαν τα όπλα τους. Πίεση ψηλά, παιχνίδι από τα άκρα με Μακ και Σκόνδρα, φάσεις με τον Κλάους στον χώρο δράσης του, μέσα στην περιοχή.

Ετσι ήρθαν δύο γκολ, με τον Αθανασιάδη στο 42΄ και τον Σκόνδρα στο 60΄, αλλάζοντας άρδην τα συναισθήματα των οπαδών του ΠΑΟΚ.

Η συνέχεια δεν ήταν ανάλογη. Ο Παναθηναϊκός με τις αλλαγές του Καρέλη και του Ατζαγκούν έπιασε στον ύπνο τον αντίπαλο πάγκο και βρήκε τον τρόπο να εκθέσει ξανά το αργό κεντρικό δίδυμο της ομάδας που το αποτελούσαν ο Βίτορ και ο Κόστα.

Τα γκολ των Καρέλη και Μπεργκ ήρθαν μέσα σε ένα δεκάλεπτο για να ανατρέψουν και πάλι τα δεδομένα.

Ολα όσα αναλύουμε, περιγράφουν σχεδόν στο απόλυτο τον φετινό ΠΑΟΚ. Υπάρχει, όμως, και κάτι ακόμη που πρέπει να προσθέσουμε. Αυτό είναι το βάθος πάγκου. Ο Παναθηναϊκός είχε τη δυνατότητα να πάρει πράγματα από τους παγκίτες του, όπως φάνηκε με τη χρησιμοποίηση Καρέλη και Ατζαγκούν.

Αντίθετα, ο Αναστασιάδης είχε δίπλα του στον πάγκο τον Σαλπιγγίδη, τον ρολίστα Κίτσιου και τέσσερις πιτσιρικάδες με ελάχιστη εμπειρία από μεγάλα ματς (Κουλούρης, Κωνσταντινίδης, Δεληγιαννίδης, Πούγγουρας). Δεν μπορούσε να περιμένει πολλά πράγματα.

Συμπερασματικά, ο φετινός ΠΑΟΚ είναι μια ομάδα που έχει κάποιες αρετές. Αυτές που απέκτησε με τη δουλειά που έγινε το καλοκαίρι. Παράλληλα, όμως, έχει και πολλές αδυναμίες που δεν έχει καταφέρει να τις διορθώσει ούτε με την πάροδο του χρόνου ούτε με την ευκαιρία που του έδωσε η μεταγραφική περίοδος του Γενάρη. Ο Κόστα μπορεί να είναι ένας πολύ ποιοτικός αμυντικός, όμως σε καμία περίπτωση δεν είναι ο ετοιμοπόλεμος γρήγορος παίκτης που είχε ανάγκη σ’ αυτήν τη θέση και μέχρι το τέλος της σεζόν ο «δικέφαλος».

Το παρήγορο είναι ότι ο έτερος παίκτης που αποκτήθηκε τον Γενάρη, ο Νομπόα, προσθέτει ποιοτικά στοιχεία που δεν μπορεί άλλος παίκτης στο ρόστερ του ΠΑΟΚ να προσθέσει. Και φρόντισε να στείλει το μήνυμα με το πολύ όμορφο γκολ που σημείωσε στο φινάλε.