H κλιμάκωση των αντιδράσεων στην θέα των ξένων διαιτητών του ντέρμπι ΑΕΚ-Ολυμπιακός συνιστά ουσιαστική παρατήρηση… Οσο, λοιπόν, κι αν ήξερες πως θα δεις Δανούς διαιτητές την Κυριακή ή, διαφορετικής εθνικότητας σε άλλα παιχνίδια, η αρχική θέα τους ξενίζει, ενοχλεί…
«Μα ήταν ανάγκη; Αφου έχουμε και ικανούς διαιτητές, δεν είναι όλοι οι Έλληνες ηθικά διάτρητοι ή, αγωνιστικά, ανεπαρκείς, γιατί δεν τους αναδεικνύουμε;» και «Επιτρέπεται ενώ ζούμε σε κοινωνία που, οικονομικά, ξέπεσε και προσπαθεί να ανακάμψει, να πληρώνουμε ναύλα, διαμονή και αμοιβή σε συνάλλαγμα;» Και όχι μόνο! Ανάλογα ερωτήματα ή, σκέψεις-κορώνες ενόχλησης με κοινή ρίζα την υλοποίηση του αυτονόητου (ενός ακόμη…) στην χώρα μας διατυπώνονται ενστικτωδώς…
Ακολούθησε ο κατευνασμός των ίδιων…αιτιάσεων! Είδαμε, λοιπόν, τους τρεις διαιτητές μαζί, δίκην…τρίτης ομάδας στο Ολυμπιακό Στάδιο, να μπαίνουν για ζέσταμα, ομοιόμορφα ντυμένοι, με κοινές ασκήσεις, χωρίς να…νοιάζονται τι συμβαίνει δίπλα τους ενώ την ίδια ώρα οι δυο ομάδες έκαναν προθέρμανση και η, «κιτρινόμαυρη» την Κυριακή, εξέδρα «έβραζε»…
Καλοχτενισμένοι ,γυμνασμένα ,αθλητικά, σώματα και οι τρεις ,υποδειγματική προσήλωση στην εκγύμναση τους… Πως, τις ίδιες στιγμές, να μην γεννήσει η μνήμη σου τον γνωστό τύπο του Έλληνα διαιτητή, συχνότερα σωματικά πλαδαρού, χωρίς νεύρο στην κίνηση του και ακόμη κι αν δεν συντηρεί κοιλίτσα όπως συμβαίνει με κάποιους διανομείς αγωνιστικής δικαιοσύνης σε κάθε κατηγορία του ποδοσφαίρου μας, του είναι δύσκολο να τρέχει σαν καλός αθλητής, όπως την Κυριακή ο Δανός, με ρυθμούς ποδοσφαιριστή ακόμη και στα τελευταία λεπτά.
Ο Δανός έκανε τρία, επουσιώδη, λάθη… Μικρή μερίδα οπαδών, κατά τα καθιερωμένα των ελληνικών γηπέδων, ξεκίνησε ομαδική διαμαρτυρία στις ίδιες φάσεις αλλά η ομαδική βοή εκτονώθηκε-σώπασε λίγες στιγμές μετά!
Υποσυνείδητα, ο σεβασμός των πρόσκαιρα επαναστατημένων οπαδών προς την συγκροτημένη παρουσία των διαιτητών-αθλητών του ντέρμπι ήταν η αιτία της σιγής που, τάχιστα, έσβηνε τις αρχικές, μικρής διάρκειας επαναλαμβάνουμε, εν χορώ διαμαρτυρίες… Ο Δανός, λιτός στην κίνηση, φειδωλός όταν κάποιος παίκτης της ΑΕΚ ή του Ολυμπιακού έτρεχε πάνω του να διαμαρτυρηθεί, ήταν άρχοντας του αγώνα που ενέπνεε, δυσθεώρητο, για Έλληνα διαιτητή σεβασμό… Επειδή, εκτός των άλλων, στην χώρα του και σε άλλες ποδοσφαιρικά προηγμένες, η διαιτησία έχει ιδιότητα κύριας επαγγελματικής ασχολίας και δεν είναι έσχατο πάρεργο όπως εδώ…
Απαντήσεις, λοιπόν, μόλις είχες δώσει στις αρχικές αντιδράσεις ενόχλησης από την παρουσία του… Και το πιθανότερο, όταν πήρες το δρόμο απ το γήπεδο για το σπίτι σου, είναι να είπες «ευτυχώς που ήταν ξένος!
Φαντάσου, στις ίδιες φάσεις, τι θα είχε γίνει αν στην θέση του ήταν έλληνας-φορέας της γνωστής παθογένειας ,συνολικά του ποδοσφαίρου μας…». Μήπως και της συνολικής στάσης ζωής μας;
