Αναζητώντας τον «χαμένο χρόνο»

Οταν ανακοινώθηκε ότι η τεχνολογία του διαιτητή βίντεο θα εφαρμοστεί στο Παγκόσμιο Κύπελλο της Ρωσίας, ήταν έντονες οι φωνές των επικριτών, εκείνων που δεν είχαν ενθουσιαστεί από την πρώτη σεζόν εφαρμογής του στη γερμανική Μπουντεσλίγκα και την ιταλική Σέριε Α.

Οταν όμως ολοκληρώθηκε το Μουντιάλ, οι εντυπώσεις ήταν πολύ θετικές. Δεν υπήρχε καχυποψία, προλήφθηκαν ή διορθώθηκαν αρκετά λάθη, τιμωρήθηκαν φάουλ που θα περνούσαν απαρατήρητα με την πρώτη ματιά και δεν υπήρξε σκιά στη διοργάνωση. Το πείραμα είχε πετύχει σε τέτοιο βαθμό, ώστε ξεπεράστηκε και ο σκεπτικισμός της UEFA.

Οπως ανακοινώθηκε προχθές, το VAR θα εφαρμοστεί από το ερχόμενο καλοκαίρι, αρχικά στο Σούπερ Καπ Ευρώπης και κατόπιν στο Τσάμπιονς Λιγκ, ξεκινώντας από τα πλέι οφ του Αυγούστου…

Βέβαια, δεν έχουν σιγήσει τελείως εκείνοι που επιμένουν ότι χάνεται πολύτιμος χρόνος λόγω του VAR και επηρεάζεται ο ρυθμός του αγώνα. Ισχύει όμως αυτό;

Προ ημερών δόθηκε στη δημοσιότητα μια έκθεση της FIFA σχετικά με τη χρήση του συστήματος βίντεο, η οποία περιέχει λεπτομέρειες για τις περιπτώσεις όπου υπήρξε συνδρομή του στη διάρκεια του Παγκοσμίου Κυπέλλου.

Στα 64 παιχνίδια λοιπόν, οι βοηθοί βίντεο επανεξέτασαν 455 συμβάντα (7,1 ανά αγώνα), αλλά μόνο 20 φορές στη διοργάνωση υπήρξε διακοπή στο ματς από τον διαιτητή για να επανεξεταστεί η απόφασή του (ήτοι «επενέβαινε» μία φορά ανά 3,2 παιχνίδια).

Από τις 20 αυτές επεμβάσεις, οι διαιτητές πήγαν 17 φορές στο μόνιτορ δίπλα στην πλάγια γραμμή για να ξαναδούν οι ίδιοι το βίντεο, ενώ 3 φορές παρέμειναν στον αγωνιστικό χώρο και συμβουλεύτηκαν τον συνάδελφό τους που ήταν στο δωμάτιο του VAR.

Αλλαξαν 17 αρχικές διαιτητικές αποφάσεις:

● Δόθηκαν 9 πέναλτι (8 από τον διαιτητή που ξανάδε το βίντεο και 1 από συμβουλή του διαιτητή βίντεο).

● Ακυρώθηκαν 3 καταλογισμοί πέναλτι. Ο ένας μάλιστα αφορούσε τον Νεϊμάρ που έκανε θέατρο και αρχικά είχε ξεγελάσει τον Ολλανδό ρέφερι Κάιπερς.

● Δύο φορές εξετάστηκαν περιπτώσεις πιθανής κόκκινης κάρτας και τελικά δόθηκαν κίτρινες (η μία αφορούσε τον Κριστιάνο Ρονάλντο στο ματς με το Ιράν).

● Δύο γκολ μέτρησαν ενώ αρχικά είχαν ακυρωθεί ως οφσάιντ.

● Σε μία περίπτωση έγινε σωστή ταυτοποίηση ποινής, καθώς ο διαιτητής αρχικά είχε μπερδέψει τον παραβάτη.

Τρεις διαιτητικές αποφάσεις εξετάστηκαν και παρέμειναν ως είχαν:

● Σε μία περίπτωση επιβεβαιώθηκε ο καταλογισμός πέναλτι με εξέταση του βίντεο από τον διαιτητή.

● Σε δύο περιπτώσεις επιβεβαιώθηκε ο μη καταλογισμός της εσχάτης των ποινών, πάλι με εξέταση του βίντεο στην πλάγια γραμμή.

Συνολικά πάντως σφυρίχτηκαν υπερδιπλάσια πέναλτι στη Ρωσία απ’ ό,τι το 2014 στη Βραζιλία. Από τα 13 προ τετραετίας, φέτος δόθηκαν 29, τα 9 εκ των οποίων βάσει του VAR, όπως προαναφέραμε.

Τι σημαίνουν όλα αυτά; Οτι ο Πιερλουίτζι Κολίνα και οι υπόλοιποι στον τομέα διαιτησίας της FIFA τρίβουν τα χέρια τους, καθώς με τη χρήση του VAR τα σωστά σφυρίγματα άγγιξαν το 99,35%.

Η έκθεση της FIFA σχετικά με τη χρήση του νέου συστήματος παρουσιάζει και την καταμέτρηση της διακοπής που συνεπάγεται το VAR στον χρόνο ενός αγώνα.

Υπολογίζοντας από τη στιγμή που ο διαιτητής διακόπτει το παιχνίδι έως τη στιγμή που δείχνει την τελεσίδικη απόφασή του, η συνολική διακοπή είναι 81,9 δευτερόλεπτα ανά αγώνα. Δεν θα το χαρακτήριζε κανείς και τόσο χρονοβόρο, έτσι δεν είναι;

Και έρχονται τα συμπληρωματικά στοιχεία για τον καθαρό χρόνο των παιχνιδιών του Μουντιάλ και τις διακοπές, για να συνειδητοποιήσουμε ότι αλλού γίνονται οι μεγάλες καθυστερήσεις και όχι στην εξέταση των φάσεων από βίντεο. Τα ευρήματα εντυπωσιάζουν.

Παραθέτουμε την απώλεια χρόνου για διάφορα συμβάντα (μέσος όρος σε καθέναν από τους 64 αγώνες του Παγκοσμίου Κυπέλλου):

✔ Για φάουλ: 8 λεπτά 22 δευτερόλεπτα

✔ Για επαναφορά της μπάλας από πλάγιο άουτ: 7 λεπτά 54 δευτερόλεπτα

✔ Για ελεύθερο χτύπημα από τον τερματοφύλακα: 5 λεπτά 29 δευτερόλεπτα

✔ Για τραυματισμούς: 3 λεπτά 29 δευτερόλεπτα

✔ Για αλλαγές παικτών: 3 λεπτά 23 δευτερόλεπτα

✔ Για κόρνερ: 3 λεπτά 15 δευτερόλεπτα

✔ Για κάρτες: 2 λεπτά 24 δευτερόλεπτα

✔ Για πανηγυρισμούς γκολ: 2 λεπτά 16 δευτερόλεπτα

✔ Για διαμαρτυρίες: 1 λεπτό 29 δευτερόλεπτα

✔ Για οφσάιντ: 46 δευτερόλεπτα

✔ Για VAR: 25,6 δευτερόλεπτα ανά αγώνα

✔ Για άλλους λόγους: 1 λεπτό 21 δευτερόλεπτα

Η έρευνα αυτή λοιπόν αποδεικνύει ότι ο περισσότερος χρόνος σε ένα παιχνίδι χάνεται στα φάουλ, στα πλάγια άουτ και στα ελεύθερα των τερματοφυλάκων.

Συνολικά, σε σχέση με το Μουντιάλ της Βραζιλίας προ τετραετίας τα ματς στη Ρωσία είχαν περισσότερο καθαρό χρόνο παιχνιδιού (56.55 έναντι 55.14), αλλά περισσότερες ήταν και οι καθυστερήσεις που σφύριξαν οι διαιτητές λόγω της εισαγωγής του VAR (06.10 έναντι 05.23).

Μια αγγλική εφημερίδα, από την πλευρά της, μέτρησε τα πρώτα 32 παιχνίδια του Παγκοσμίου Κυπέλλου της Ρωσίας και κατέληξε στα ίδια αποτελέσματα με τη FIFA: ότι το VAR δεν είναι χρονοβόρο.

Εδειξε όμως επίσης ότι ο χρόνος καθυστερήσεων που έδιναν οι διαιτητές στο τέλος κάθε ημιχρόνου είναι απίστευτα λίγος σε σχέση με τις πραγματικές καθυστερήσεις.

Ενώ ο μέσος όρος των καθυστερήσεων είναι 06.10, η πραγματική απώλεια χρόνου λόγω αλλαγών, τραυματισμών και άλλων διακοπών ήταν υπερδιπλάσια, πάνω από 13 λεπτά! Χαρακτηριστικό παράδειγμα ήταν το παιχνίδι του Μαρόκου με το Ιράν στη φάση των ομίλων.

Ο καθαρός χρόνος αγώνα υπολογίστηκε μόλις στα 44 λεπτά και 36 δευτερόλεπτα, ενώ οι διακοπές και καθυστερήσεις ξεπέρασαν τα 18 λεπτά. Ομως ο διαιτητής έδωσε οκτώ λεπτά έξτρα χρόνου – ούτε καν το μισό…

Ο έξτρα χρόνος ειδικά στο τέλος του β’ ημιχρόνου έχει γίνει σημαντικό στοιχείο του παιχνιδιού. Στο φετινό Μουντιάλ επιτεύχθηκαν 23 γκολ μετά το 90ό λεπτό των αγώνων, ένα εντυπωσιακό ποσοστό 15%.

Δεν είναι τυχαίο που οι παίκτες δείχνουν ξανά και ξανά το ρολόι στον διαιτητή. Εχουν δίκιο να φωνάζουν ότι τους στερεί χρόνο.