Ας είμαστε ειλικρινείς. Αν όχι ουδείς, σίγουρα ελάχιστοι ήταν αυτοί που μπορούσαν να προβλέψουν ή να οραματιστούν ότι ο Παναθηναϊκός των χιλίων προβλημάτων, που χαροπάλευε καθ’ όλη τη διάρκεια της περυσινής σεζόν μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας εξαιτίας της λαίλαπας του Γιάννη Αλαφούζου, θα κατάφερνε να σταθεί στα πόδια του.
Πόσο μάλλον να γίνει σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα ξανά ελκυστικός όχι μόνο στο… μάτι των απαιτητικών φίλων του, αλλά και ως προοπτική ποδοσφαιρικής εταιρείας, με γνώμονα τον πολύ χαμηλό μέσο όρο ηλικίας των παικτών της ομάδας και την ύπαρξη ταλέντων σε αυτήν, που ανέκαθεν προκαλούσε το ενδιαφέρον του διεθνούς ποδοσφαιρικού γίγνεσθαι και δη των Ευρωπαίων σκάουτερ.
Το οξύμωρο βέβαια είναι ότι τίποτα δεν έγινε με σχέδιο, με πλάνο. Οι συγκυρίες και η θεά τύχη ήταν αυτές που του έκλεισαν το μάτι…
Πρώτα απ’ όλα από αμιγώς επιχειρηματικής άποψης η εμφάνιση του Παϊρόζ Πιεμπονγκσάντ ως υποψήφιου αγοραστή της ΠΑΕ, αλλά και το έντονο ενδιαφέρον του Δημήτρη Γιαννακόπουλου για ενεργό εμπλοκή στο ποδόσφαιρο, έπαιξε σαφώς τεράστιο ρόλο στο να… ξεπαραιτηθεί ο Αλαφούζος, να αναγκαστεί να πατήσει φρένο και να αναβάλει τα όποια καταστροφικά σχέδιά του.
Ω του θαύματος ενεργοποιήθηκε εκ νέου, με προφανή σκοπό να γλιτώσει όσα περισσότερα χρήματα μπορεί και να συμμετάσχει στις εξελίξεις, προσέλαβε το δίδυμο Νταμπίζα – Δώνη και «πάτησε» πάνω στους μεταγραφικούς περιορισμούς για να ρίξει τα έξοδα σε τέτοιο βαθμό, ώστε να είναι «συν» (+) ο ισολογισμός της φετινής χρήσης. Οπως και είναι.
Για να συμβεί αυτό, βέβαια, δεν έπαιξε ρόλο μόνο το ιστορικό… χαμηλό τού μπάτζετ της ομάδας, αλλά και οι άκρως συμφέρουσες συμφωνίες με την ΕΡΤ για το τηλεοπτικό συμβόλαιο και τον ΟΠΑΠ για τη χορηγία της φανέλας, καθώς επίσης και η «σωτήρια» ρύθμιση της κυβέρνησης για την ένταξη των ΠΑΕ στον εξωδικαστικό μηχανισμό στήριξης οφειλών, το «κούρεμα» χρέους και η αποπληρωμή του σε 120 δόσεις με 5% επιτόκιο ετησίως για οφειλές στην Εφορία, στα ασφαλιστικά ταμεία, σε τράπεζες, σε ιδιώτες, όχι όμως και σε ποδοσφαιριστές και προπονητές. Ταυτόχρονα, ο Παϊρόζ Πιεμπονγκσάντ βρίσκεται ένα βήμα πριν να μπει στο μετοχολόγιο της ΠΑΕ για να συμβάλει στην αποπληρωμή σημαντικού μέρους του χρέους με τα 10+10 εκατ. ευρώ που υπολογίζονται να μπουν στις Αυξήσεις του Μετοχικού Κεφαλαίου που τον «φωτογραφίζουν» μέχρι το τέλος της φετινής σεζόν. Εφόσον φυσικά γίνουν πράξη οι εξαγγελίες του και επιβεβαιωθούν οι πληροφορίες.
Με όλα τα παραπάνω, δεν θα είναι έκπληξη αν ο «ελεγχόμενα χρεοκοπημένος» την περυσινή σεζόν Παναθηναϊκός γίνει ξανά ελκυστικός για μεγαλύτερα πορτοφόλια μέσα σε λιγότερο από δύο χρόνια.
Ελκυστικός από… σπόντα. Οπως συμβαίνει και με το ποδοσφαιρικό τμήμα. Διότι είναι προφανές ότι δεν υπήρχε καμία επένδυση στην Ακαδημία τα τελευταία χρόνια, απλήρωτοι ήταν οι προπονητές, γήπεδα και βασικά αγαθά δεν υπήρχαν, ούτε φυσικά κάποιο στρατηγικό πλάνο από τον Αλαφούζο, τα τελευταία χρόνια. Είναι όμως γεγονός ότι ο Παναθηναϊκός ελκύει κάθε φίλο του ποδοσφαίρου με το φετινό του εγχείρημα και τους μπέμπηδες του Δώνη, όπως γεγονός είναι και ότι οι ξένοι σκάουτερ εκστασιάζονται παραδοσιακά για ταλέντα που παίζουν σε ομάδες με βαριά φανέλα.
Ο Μπουζούκης, ο Εμμανουηλίδης, ο Χατζηγιοβάνης, ο Μαυρομάτης και οι άλλοι πιτσιρικάδες είδαν φως και μπήκαν και θα προσεύχονται στην υπόλοιπη καριέρα τους να είναι καλά ο Γιώργος Δώνης, που μαζί με τον Νταμπίζα τούς έριξαν στα βαθιά και τους μαθαίνουν να κολυμπούν χωρίς φόβο, αλλά με πάθος!
