Το πρώτο τρόπαιο της σεζόν πήγε στην Ατλέτικο Μαδρίτης, που υπερίσχυσε της Ρεάλ Μαδρίτης στο Σούπερ Καπ Ευρώπης, στο Ταλίν. Για άλλη μια φορά, μια ευρωπαϊκή κόντρα των δύο ομάδων της ισπανικής πρωτεύουσας πήγε στην παράταση (μετά το 2-2 της κανονικής διάρκειας), όμως αυτή τη φορά το τέλος ήταν διαφορετικό
Οι «ροχιμπλάνκος», για πρώτη φορά στην ιστορία τους, επικράτησαν των μεγάλων τους αντιπάλων σε ευρωπαϊκό νοκ άουτ αγώνα (τελικό ή μη) και, με 4-2, κατέκτησαν για τρίτη φορά σε ισάριθμες προσπάθειες το Σούπερ Καπ.
Το σκορ άνοιξε ο Ντιέγο Κόστα με το «καλημέρα», για να ισοφαρίσει ο Καρίμ Μπενζεμά και να βάλει τη Ρεάλ μπροστά στο σκορ ο Σέρχιο Ράμος.
Ομως ένα ανεξήγητο αμυντικό λάθος του Μαρσέλο στο 79’ έδωσε τη δυνατότητα στον Κόστα να κάνει το 2-2 και να στείλει το ματς στην παράταση.
Στο 98’ ο Σαούλ και στο 104’ ο Κόκε «καθάρισαν» την υπόθεση τρόπαιο, προς μεγάλη απογοήτευση των «μερένγκες»…
Ηταν δίκαιη η νίκη της Ατλέτικο, όταν μάλιστα για πρώτη φορά η ομάδα που παρέταξε στον αγωνιστικό χώρο ήταν πιο ακριβή από αυτή της μεγάλης αντιπάλου της.
«Εσπασε το ρόδι» απέναντι στη Ρεάλ και έδειξε ότι στη φετινή σεζόν θα είναι βασική διεκδικήτρια του πρωταθλήματος. Δεν είναι μόνο ότι νίκησε, αλλά άρεσε και το στιλ της. Στα παραδοσιακά χαρακτηριστικά της (πολύ καλή άμυνα, ασφυκτικό πρέσινγκ στη μεσαία γραμμή) πρόσθεσε δύο εξαιρετικούς ποδοσφαιριστές, τους Ροδρίγο και Λεμάρ, που έδειξαν σαν να παίζουν χρόνια στο σύνολο του Σιμεόνε.
Ο Ντιέγο Κόστα ήταν «ταύρος» και μόνος του εξέθεσε το κεντρικό αμυντικό δίδυμο της Ρεάλ Μαδρίτης από το 49ο δευτερόλεπτο (!).
Πέτυχε δύο γκολ και είχε σημαντική συμβολή στο τέταρτο. Ο μοναδικός παίκτης που δεν απέδωσε τα αναμενόμενα ήταν ο Αντουάν Γκριεζμάν, αλλά είχε δικαιολογία την πολύ σύντομη προετοιμασία του μετά το θριαμβευτικό Μουντιάλ της Γαλλίας. Η Ατλέτικο έχει ποιότητα, πολύ καλό προπονητή, βάθος πλέον στον πάγκο της και κάθε λόγο να χαμογελάει.
Από την άλλη, η ήττα ανοίγει αρκετές συζητήσεις στο στρατόπεδο της Ρεάλ Μαδρίτης. Ηταν ο πρώτος διεθνής τελικός που έχασαν οι «μερένγκες» στα τελευταία 18 χρόνια -η τελευταία φορά ήταν το 2000, όταν ηττήθηκαν από την Μπόκα Τζούνιορς στο Διηπειρωτικό Κύπελλο. Από τότε μέχρι προχθές, στο Ταλίν, είχαν παρεμβληθεί 13 τελικοί, με τους οποίους η Ρεάλ Μαδρίτης πλούτισε την τροπαιοθήκη της κατά 5 Τσάμπιονς Λιγκ, 4 Παγκόσμια Κύπελλα Συλλόγων και άλλα 4 Σούπερ Καπ Ευρώπης.
Επιπλέον, η Ρεάλ Μαδρίτης δεν είχε ποτέ δεχθεί τέσσερα γκολ επί Ζινεντίν Ζιντάν. Και ήταν και ο πρώτος επίσημος αγώνας της μετά την απώλεια του Κριστιάνο Ρονάλντο.
Το αν και πόσο θα «πονέσει» από την αποχώρηση του Πορτογάλου άσου, η οποία δεν αντισταθμίστηκε με κάποια ηχηρή μεταγραφή στην επίθεση, θα φανεί άμεσα, καθώς η Λίγκα ξεκινάει αυτό το Σαββατοκύριακο.
Από μόνη της η απώλεια του Σούπερ Καπ δεν σημαίνει πολλά πράγματα. Πέρυσι, για παράδειγμα, είχε κερδίσει το τρόπαιο στον αντίστοιχο αγώνα κατά της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, αλλά κατόπιν, μέχρι τα Χριστούγεννα, είχε ήδη απολέσει τις ελπίδες της για μια καλή πορεία στο πρωτάθλημα.
Ομως για έναν οργανισμό σαν τη Ρεάλ Μαδρίτης, η ήττα από την Ατλέτικο στο εναρκτήριο παιχνίδι της σεζόν πιθανότατα δεν θα ξεχαστεί γρήγορα…
