Μελλοντικά η τοπική εκκλησία ίσως προτείνει την αγιοποίησή του ως μάρτυρα… Δεν πρόκειται γι’ αυθαίρετο, αντίθετα γι’ ασφαλές δικό μας συμπέρασμα από την επικοινωνία με την Κολομβία!
Σε όσους το είπαμε δεν είχαν αντίλογο, ένας από τους συνομιλητές έγνευσε καταφατικά: «Μα ναι, ο Αντρές μαρτύρησε όταν δολοφονήθηκε και ως άλλος απόστολος, δηλαδή απεσταλμένος, έγινε η αφορμή ώστε ειδικά το Μεντεγίν, γενικότερα η χώρα μας, να καθαρίσουν από τους εμπόρους του θανάτου!». Οι Κολομβιανoί λοιπόν ίσως με χαρά δεχτούν παρόμοια ανάδειξή του…
Την προηγούμενη Δευτέρα 2 Ιουλίου συμπληρώθηκαν 24 χρόνια από τη δολοφονία του 27χρονου Αντρές Εσκομπάρ στη δεύτερη, με πληθυσμιακό κριτήριο, πόλη της Κολομβίας.
«Λες και είναι χθες, κάθε χρόνο, ίσως κάθε μέρα από τότε, η λύπη μας είναι μεγάλη!» μας μήνυσε ο Ερνάν Μποτέρο, συγγενής του γλύπτη Φερνάντο Μποτέρο.
Εκείνος σμίλεψε το άγαλμα του Αντρές, μπροστά στο ίδιο μνημείο έγινε τη Δευτέρα το κύριο μέρος των εκδηλώσεων μνήμης.
«Θυσία», όπως μάθαμε από την ελληνική διπλωματική αντιπροσωπεία, χαρακτηρίστηκε την ίδια μέρα από την τηλεόραση της νοτιοαμερικανικής χώρας η δολοφονία του.
Χαρακτηρισμός που δεν απέχει από την πραγματικότητα, μ’ επιχείρημα τόσο τον τρόπο -πολύ περισσότερο τον λόγο- της δολοφονίας του όσο και τις ευεργετικές επιπτώσεις της στην αντιμετώπιση (σ.σ. ακόμη δεν μπορούμε να «μιλήσουμε» για εξάλειψη) του φονικού δικτύου των ναρκωτικών!
Εξι «γκολ»…
Θυμηθείτε: το 1994, στο παιχνίδι Ηνωμένες Πολιτείες-Κολομβία 2-0 για το Παγκόσμιο Κύπελλο επί αμερικανικού εδάφους, ο Εσκομπάρ έστειλε με αυτογκόλ (22’) την μπάλα στα δίχτυα της ομάδας του. Ηταν το πρώτο γκολ της οικοδέσποινας του Παγκοσμίου Κυπέλλου και ως αυτογκόλ θεωρήθηκε ύποπτο.
Από ποιους; Μα από τους βαρόνους της κοκαΐνης, όσους όχι απλώς επηρέαζαν τις εξελίξεις στη χώρα, αλλά ουσιαστικά τότε την κυβερνούσαν! Μεταξύ άλλων είχαν επενδύσει πολλά στη δυναμική που θα είχε η επιτυχία της εθνικής ομάδας στην ίδια διοργάνωση, μα το αυτογκόλ του αμυντικού, τότε παίκτη της Ατλέτικο Νασιονάλ, τους χάλασε τα σχέδια…
Δέκα ημέρες αργότερα σε χώρο στάθμευσης της πόλης Μεντεγίν ο εκπρόσωπος ομάδας διακίνησης της κοκαΐνης, Ουμπέρτο Κάστρο Μουνιόθ, τον σκότωσε με έξι πυροβολισμούς! Σε κάθε σφαίρα φώναζε «γκολ»… Ο δράστης συνελήφθη την ίδια νύχτα.
Ο ίδιος και οι δύο που τον συνόδευαν την ώρα της δολοφονίας ήταν οδηγοί των βαρόνων της κοκαΐνης Πέδρο και Χουάν Γκαγιόν.
Τ’ αδέλφια, κεντρικές φυσιογνωμίες του υποκόσμου, είχαν στοιχηματίσει πολλά χρήματα στο Παγκόσμιο Κύπελλο, πόσο μάλλον στην επιτυχία της πατρίδας τους απέναντι στους, αδαείς ποδοσφαιρικά, Αμερικανούς.
Το αυτογκόλ του Εσκομπάρ ματαίωσε τα όνειρα κέρδους ο παίκτης έπρεπε να πληρώσει, όπως συνέβη, ακόμη και με τη ζωή του!
Ο Κάστρο καταδικάστηκε σε 43 χρόνια φυλάκιση, τα καρτέλ της κοκαΐνης όμως (σ.σ. κράτος εν κράτει γαρ) δωροδόκησαν τις αρχές και η ποινή είχε μειωθεί στα 11 χρόνια!
Ο ίδιος καταιγισμός των εξελίξεων είχε τότε ευρύ διεθνή αντίκτυπο μ’ ευεργετικά, όπως αποδείχθηκε, αποτελέσματα!
Στην κηδεία του παραβρέθηκαν 120.000 (!) Κολομβιανοί πολίτες, όσοι απαιτούσαν «απαλλαγή από τους εμπόρους της κοκαΐνης!»
Μετά τη δολοφονία του γιου του ο Ντάριο Εσκομπάρ, πατέρας του Αντρές, ίδρυσε την οργάνωση «Andres Escobar Project» για την οικονομική ενίσχυση και προώθηση όσων παιδιών φτωχών οικογενειών της Κολομβίας ήθελαν να παίξουν ποδόσφαιρο.
Η διαδικασία κάθαρσης είχε αρχίσει! Και γενικεύτηκε με απτά αποτελέσματα στην καθημερινότητα των Κολομβιανών, ειδικά στο Μεντεγίν, γενικότερα στη νοτιοαμερικανική πατρίδα…
Την Δευτέρα μπροστά από το άγαλμα του Αντρές Εσκομπάρ, ο δήμαρχος της πόλης Μεντεγίν είπε: «Σ’ ευχαριστούμε, το αίμα σου πότισε την ειρήνη».
Δεν έχει άδικο… Από τότε τα θανατηφόρα στέκια του Μεντεγίν έχουν μετατραπεί σε ειρηνικές αιτίες συνύπαρξης γηγενών αλλά και τουριστών σε όσα πριν από το 1994 δεν μπορούσαν ούτε καν να διανοηθούν πως θα περπατούσαν, αμέριμνοι όπως τώρα!
Στην καρδιά της κατάφυτης κοιλάδας Αμπούρα η «πόλη της αιώνιας άνοιξης», όπως είναι το προσωνύμιο του Μεντεγίν, από στρατηγείο του, συνεπώνυμου(!), βαρόνου της κοκαΐνης Πάμπλο Εσκομπάρ έγινε 24 χρόνια μετά ελκυστικός προορισμός!
«Αιτία ήταν η θυσία σου!» είπαν μ’ ένα στόμα τη Δευτέρα στον χώρο εκδηλώσεων για τη μνήμη του συμπαίκτες σ’ εκείνη την Εθνική Κολομβίας.
Οπως μάθαμε, όλοι ευχήθηκαν «σαν άλλο… μνημόσυνο στον Αντρές» επιτυχία της Εθνικής στο παιχνίδι της επόμενης μέρας (Τρίτη 3/7) απέναντι στην Αγγλία για τη φετινή διοργάνωση. Αν και έχρηζε… μεταφυσικής προσέγγισης (ισοφάριση στις καθυστερήσεις, πέναλτι), η δέησή τους δεν εισακούστηκε: η Κολομβία αποκλείστηκε…
«Τώρα μπορούμε…»
Τη Δευτέρα, «λυπημένοι για την απουσία του αλλά και αισιόδοξοι για το αύριο» όπως μας τόνισε ο Κολομβιανός συνομιλητής, συνυπήρχαν σε κοντινό χώρο από την αίθουσα όπου ήταν σ’ εξέλιξη πυρετώδεις προετοιμασίες για το «Φεστιβάλ των Λουλουδιών»!
Γίνεται κάθε Αύγουστο στο Μεντεγίν, δύο μήνες μετά, το επίσης ετήσιο «Φεστιβάλ Ποίησης» της πόλης!
Επίσης σε γειτονικό χώρο βρίσκεται το κέντρο πολιτισμού και μουσείο «Αντιόχεια», όπου εκτίθενται πίνακες Κολομβιανών και ξένων ζωγράφων αλλά και έργα τέχνης της ελληνιστικής, ρωμαϊκής, βυζαντινής περιόδου: «Οταν βράδιαζε πριν από το 1994, εκεί αποφεύγαμε να πάμε ή κυκλοφορούσαμε με επιφύλαξη επειδή ήταν κοντά τα στρατηγεία της μαφίας των ναρκωτικών. Τώρα όχι! Η θυσία του Αντρές γέννησε ειρήνη στον τόπο!»
