Η προεργασία της επικοινωνίας μαζί του είχε γίνει πριν από την τελευταία μάχη του ονόματι «τελικός Τσάμπιονς Λιγκ». Η λέξη «μάχη» που μόλις διαβάσατε δεν συνιστά διάθεσή μας να μιμηθούμε… μπαρουτοκαπνισμένο πρωτοσέλιδο ελληνικής αθλητικής εφημερίδας άλλων εποχών, όταν «χαλκέντεροι ήρωες» συγκινούσαν τα πλήθη, αλλά κυριολεκτούμε!
Κι αυτό επειδή ο Λούκα Μόντριτς έχει φυλακίσει καλά μέσα του, πολύ πριν από την ειρηνική εμπειρία υπογεγραμμένη από ηχηρές επιτυχίες όπως η κατάκτηση και του φετινού Τσάμπιονς Λιγκ, άλλους ήχους, από αληθινές βόμβες και ποδοβολητό προς το καταφύγιο, στο Ζαντάρ και αλλού.
Ωστε τότε, σε ηλικία πέντε και έξι ετών, να σωθεί, μαζί με οικείους και φίλους, από τις αντεπιθέσεις των Σέρβων στον γιουγκοσλαβικό εμφύλιο. Ισως μας υποβάλλει η γνώση της τραυματικής παιδικής εμπειρίας του ώστε να διακρίνουμε και να τονίσουμε την αποτύπωσή της στα σκληρά, αδύνατα χαρακτηριστικά του προσώπου του.
Ακόμη κι όταν σηκώνει άλλο ένα Τσάμπιονς Λιγκ, όπως στο Παρίσι, απέναντι στη Λίβερπουλ.
Ακόμη κι όποιος δεν θέλει (ή δεν μπορεί) να λάβει το ίδιο μήνυμα από το πρόσωπο ενός ποδοσφαιριστή, αρκεί να μάθει πως για τον Κροάτη της Ρεάλ Μαδρίτης έχει γραφτεί βιβλίο με τίτλο «Ο γιος του πολέμου» και γυριστεί ντοκιμαντέρ με ανάλογο υποβλητικό τίτλο: «Το ταξίδι του Λούκας Μόντριτς».
Πριν βρεθεί «σιωπηλός και δουλευτής» όπως συνηθίζει, όπως άλλωστε προσδιορίζει, ενόψει Παγκοσμίου Κυπέλλου, την παρουσία του ο προπονητής της Κροατίας, Ζλάτκο Ντάλιτς, δέχθηκε τα ερεθίσματα της «Εφ.Συν.» για τον τελικό της γαλλικής πρωτεύουσας και όχι μόνο.
Χωρίς να έχει διάθεση για πολλά λόγια, όσα είναι ικανά «να πλήξουν την αυτοσυγκέντρωσή μου ενώ έρχεται τώρα η ξεχωριστή απαίτηση του Παγκοσμίου Κυπέλλου».
«Απαίτηση». Δική του η σκληρή διατύπωση. Στην αρχική νύξη μας για τον βαθμό δυσκολίας της τελικής επικράτησης απέναντι στη Λίβερπουλ ενώ, αρχικά, η αγγλική ομάδα είχε στα χέρια της τα γκέμια του τελικού, έδωσε απάντηση ανάλογης ενέργειας:
«Η αυτοπεποίθηση, όπως μ’ αρέσει να λέω συχνά, κάνει τα πάντα πιο εύκολα, ακόμη κι αν δεν αρχίζουν όπως το θέλεις. Αυτό συνέβη και απέναντι στη Λίβερπουλ. Ηταν εύκολο να παρατηρήσει κανείς τη διαύγειά μας όταν η Λίβερπουλ ήταν ζωντανή στο πρώτο ημίχρονο. Αυτή ακριβώς η ετοιμότητα όλων εμάς, των παικτών της Ρεάλ, είναι το άλλο όνομα της αυτοπεποίθησης που μας διακρίνει».
● Πρόκειται για στοιχείο από το κάρμα της Ρεάλ για αγωνιστικούς, έως και ιστορικούς λόγους.
Μόνο για τον τελικό μιλάμε τώρα. Ετσι είναι. Ποτέ δεν έχω πάψει να λέω πως από την πρώτη στιγμή που έγινα παίκτης της Ρεάλ (σ.σ.: το 2012) το κύρος αυτής της ομάδας με οδήγησε! Είναι αδύνατον να μη νιώσει κάτι παρόμοιο και να το έχει μέσα του ως υποχρέωση να δίνει τον καλό εαυτό του όποιος παίρνει μεταγραφή στη Ρεάλ. Το ένιωθα στη διάρκεια του τελικού και το επιβεβαίωσα μετά, όταν είδα το παιχνίδι σε βίντεο, πως ακόμη και στις περιόδους που πίεζε η Λίβερπουλ, εμείς, οι παίκτες της Ρεάλ, είχαμε καθαρό μυαλό, ψυχραιμία στις κινήσεις, αυτοπεποίθηση. Η αυτοπεποίθηση λύνει προβλήματα.
● «Αυτοπεποίθηση». Ζητούμενο για πολλές δοκιμαζόμενες κοινωνίες στην εποχή μας.
Σέβομαι, συμμερίζομαι τις δυσκολίες των καιρών μας.
● Η αυτοκριτική τι «λέει»;
Ικανοποίηση. Και πολύ καλή προετοιμασία για τις υποχρεώσεις με την Εθνική Κροατίας στο Παγκόσμιο Κύπελλο.
● Υποθέτουμε πως τα ίδια λόγια έχουν ιδιαίτερη σημασία για εσάς. Γνωστή η δήλωσή σας από την εποχή που παίζατε στην Τότεναμ (σ.σ.: 2008-2012): «Να παίζω ποδόσφαιρο είναι το μόνο που ξέρω να κάνω καλά».
Δεν το αρνήθηκα ποτέ αλλά και δεν έπαψα ποτέ να θέλω να βελτιώνομαι. Οπως σας είπα, η ιδιοσυγκρασία της ομάδας που λέγεται Ρεάλ σε υποχρεώνει να σκέφτεσαι έτσι, να βελτιώνεσαι, να προσπαθείς για το ακόμη καλύτερο.
● Η Κροατία στον ίδιο όμιλο με την Αργεντινή. Ο Μέσι πάλι, πρόσωπο με πρόσωπο.
Σεβασμό και ετοιμότητα καλεί κάθε αξία όπως η δική του. Ελπίζω να χαρείτε μαζί μας το Παγκόσμιο Κύπελλο. Η Εθνική Κροατίας θέλει, μπορεί να συμβάλει σε αυτό. «Δουλειά με σχέδιο ήδη κάνει αυτή η Εθνική Κροατίας» αναγνωρίζουν όλοι. Και έχουν δίκιο. Ελπίζω να το διαπιστώσετε όλοι σας στη μεγάλη γιορτή που ετοιμάζεται στη Ρωσία. Θέλω αυθόρμητα να πω ότι ελπίζω όλοι όσοι θα βρεθούμε στη Ρωσία να συμβάλουμε ώστε όλα να κυλήσουν ειρηνικά και να μην επιβεβαιωθεί κανένας φόβος.
«Παράτησε το». Κι όμως…
Η πορεία ώς την επικοινωνία μαζί του, από τις παραμονές του τελικού, μεταξύ άλλων μας έφερε και ενώπιον… αυτόκλητων υπερασπιστών της ψυχικής γαλήνης του.
Με άλλα λόγια, «δεν είναι ώρα να επεκταθείς, Ελληνα δημοσιογράφε, τώρα, παραμονές τελικού Τσάμπιονς Λιγκ και Παγκοσμίου Κυπέλλου, σε ερωτήσεις για τον εμφύλιο στη Γιουγκοσλαβία και τις προσωπικές περιπέτειές του».
Μας τέθηκε ως όρος επαφής μαζί του, έγινε αποδεκτός.
Οπου «προσωπικές περιπέτειες», η απόρριψη που δοκίμασε παιδί αλλά και στα πρώτα εφηβικά χρόνια από το… είδος που ευδοκιμεί στο ποδόσφαιρο όπου γης, τους… παντογνώστες-ποδοσφαιρικούς προφήτες.
Αρχικά πολύ αδύνατος, άρα «τι ζητάει αυτός στο γήπεδο;», αμέσως μετά όταν πήρε παραπανίσια κιλά, κοντά στην εφηβεία, «χοντρό παιδί που δεν μπορεί να κάνει καριέρα ποδοσφαιριστή».
Αντίθετα, ο Γιόζιπ Μπάιλο, πρόεδρος της Ζαντάρ στα πρώτα βήματα του Λούκας Μόντριτς, είχε προφητεύσει: «Ο μικρός θα πετύχει, έχει αξία και πείσμα». Οι στιγμές απ’ το Παρίσι συνηγορούν πως αμφότερα, στα 33 χρόνια του, είναι χαρακτηριστικά που παραμένουν αναλλοίωτα…
