Ο «βασιλιάς» του «Ανφιλντ»

Περίπου έντεκα μήνες πίσω, οι φίλοι της Λίβερπουλ ίσως και να… ξίνισαν με την απόκτηση του Μοχάμεντ Σαλάχ. Δαπανήθηκαν σχεδόν 50 εκατομμύρια ευρώ και αυτή η μεταγραφή έγινε η ακριβότερη στην ιστορία του συλλόγου ώς εκείνη τη στιγμή.

Η προηγούμενη –ο ξερακιανός σέντερ φορ Αντι Κάρολ- αποδείχθηκε μεγάλη αποτυχία. Εντάξει, το σουλούπι του Σαλάχ ταίριαζε με το σύστημα που ακολουθεί η ομάδα δίχως κλασικό σέντερ φορ, αλλά λίγοι είναι αυτοί που πίστευαν ότι ο Αιγύπτιος θα ανέβαζε επίπεδο τη Λίβερπουλ. Αλλωστε, υπήρχε και η προηγούμενη αποτυχημένη θητεία του στην Αγγλία, για λογαριασμό της Τσέλσι.

Εν τέλει, ο Σαλάχ ξεπέρασε κάθε προσδοκία, ακόμη και τις δικές του. «Κούμπωσε» απίστευτα στην επιθετική τριάδα της ομάδας, μαζί με τους Φιρμίνο και Σανέ και αυτή τη στιγμή είναι ο πλέον συζητημένος και περιζήτητος ποδοσφαιριστής στον κόσμο.

Κι αναμφίβολα, η συμμετοχή της Λίβερπουλ στον φετινό τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ είναι σε μεγάλο βαθμό δικό του έργο.

Η καριέρα του είχε την… αναμενόμενη πορεία για τον μέσο καλό ποδοσφαιριστή. Ξεκίνησε από την Ελ Μοκαβλόον στην πατρίδα του την Αίγυπτο, ήρθε στην Ευρώπη για να παίξει σε μια νοικοκυρεμένη ομάδα σαν τη Βασιλεία και κατόπιν έκανε το μεγάλο βήμα, πηγαίνοντας στην Πρέμιερ Λιγκ και την Τσέλσι.

Στη Ελβετία μάλιστα πήγε αφού πρώτα δοκιμάστηκε, σε μια… old school κίνηση που δεν συνηθίζεται πια από συλλόγους.

Οι άνθρωποι της Βασιλείας βρήκαν έναν γρήγορο εξτρέμ με ταλέντο, όμως δεν βασίστηκαν ποτέ στην εκτελεστική του δεινότητα. Σίγουρα δεν σκόραρε λίγο (20 γκολ σε μιάμιση σεζόν), αλλά και πάλι κανείς δεν τον είχε για σκόρερ ολκής.

Ούτε οι άνθρωποι της Τσέλσι, που εκτίμησαν το εκρηκτικό του παιχνίδι και έδωσαν 11 εκατομμύρια ευρώ για να τον αποκτήσουν.

Τέλη Γενάρη του 2014 μετακόμισε στο «Στάμφορντ Μπριτζ», άρχισε να παίρνει χρόνο συμμετοχής και το καλοκαίρι εκείνης της χρονιάς ετοιμάστηκε να διεκδικήσει θέση στη βασική ενδεκάδα. Με τον επανακάμψαντα Ζοσέ Μουρίνιο, όμως, ήταν δύσκολο.

Ο Σαλάχ δεν μπαίνει εύκολα σε καλούπια ως παίκτης, δεν αγαπά το μαρκάρισμα, αρκετές φορές κάνει του κεφαλιού του. Ολοι γνωρίζουμε πως ο Πορτογάλος προπονητής δεν συμπαθεί τέτοιους παίκτες. Κακό του δικού του κεφαλιού.

Εναν χρόνο ακριβώς μετά τη μεταγραφή του στην Τσέλσι, ο Σαλάχ πήγαινε δανεικός στη Φιορεντίνα. Μια κίνηση που μοιάζει σαν πισωγύρισμα ακόμη και για έναν ποδοσφαιριστή 23 ετών.

Στους «βιόλα» είχε το ελεύθερο να παίζει όπως θέλει, έγινε ο αγαπημένος της εξέδρας σε χρόνο dt και παράλληλα προσέλκυσε το ενδιαφέρον και άλλων, μεγαλύτερων ομάδων της χώρας. Στη Φλωρεντία ήθελαν να τον κρατήσουν, μπορούσαν να το κάνουν βάσει συμφωνίας με την Τσέλσι, μα ο Σαλάχ έκανε ανταρσία.

Είχε γλυκαθεί από την πρόταση της Ρόμα και ήθελε να πάει μόνο εκεί. Αργησε δύο μήνες και τα κατάφερε τον Αύγουστο του ’15. Πρώτα ως δανεικός και μία χρονιά μετά με μεταγραφή.

Οι εμφανίσεις του ήταν ακόμη καλύτερες απ’ ό,τι στη Φιορεντίνα, ο κόσμος τον αγάπησε, οι συμπαίκτες του το ίδιο, αλλά ο νέος τεχνικός διευθυντής των Ρωμαίων, ο περίφημος Μόντσι, διέγνωσε πως μπορεί να βγάλει αρκετά χρήματα από την πώλησή του.

Η Λίβερπουλ εμφανίστηκε, έδωσε τα λεφτά και στον Αιγύπτιο μια δεύτερη ευκαιρία στην Πρέμιερ Λιγκ. Αυτός την εκμεταλλεύτηκε στο έπακρο.

Πρώτος σκόρερ του πρωταθλήματος με 32 τέρματα, σπάζοντας ένα σωρό ρεκόρ και άλλα 11 στο Τσάμπιονς Λιγκ, τα περισσότερα που έχει πετύχει ποτέ ένας Αφρικανός ποδοσφαιριστής στη διοργάνωση μέσα σε μία σεζόν.

Συνολικά 44 γκολ με την κόκκινη φανέλα από τον Αύγουστο μέχρι τώρα, όσα πέτυχε δηλαδή σε 2,5 χρόνια στην Ιταλία!

Απ’ αυτόν περιμένει πολλά ο Γιούργκεν Κλοπ στον αυριανό τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ και από Δευτέρα θα πιάσει δουλειά. Βασικός του στόχος είναι να τον πείσει να μείνει στο «Ανφιλντ», έστω μία χρονιά ακόμα.

Η Λίβερπουλ δεν τον παραχωρεί, όμως επειδή στο επαγγελματικό ποδόσφαιρο τα πάντα αγοράζονται, με ένα ποσό άνω των 200 εκατομμυρίων ευρώ, ίσως να άλλαζε στάση η διοίκηση του συλλόγου.

Και υπάρχουν σύλλογοι που θα δώσουν τέτοια ποσά. Η Ρεάλ Μαδρίτης για παράδειγμα και ως γνωστόν, στη «βασίλισσα» δύσκολα αρνείται κανείς.

Κι αν για τον παίκτη Σαλάχ ακούγονται απ’ όλους διθυραμβικά λόγια, ακόμη καλύτερα μιλάνε γι’ αυτόν όσοι τον γνωρίζουν προσωπικά. Πρόκειται για χαμογελαστό άνθρωπο, χαμηλών τόνων και με ιδιαίτερες ευαισθησίες.

Οι περισσότεροι θα θυμούνται ότι στα δύο γκολ που πέτυχε απέναντι στη Ρόμα, στα ημιτελικά, δεν πανηγύρισε σεβόμενος την πρώην ομάδα του και τις ωραίες στιγμές που πέρασε εκεί.

Το ίδιο έκανε και τον περασμένο Νοέμβρη κόντρα στην Τσέλσι. Δεν πανηγύρισε το γκολ που έβαλε. Ομως εκεί υπήρχε πιο σοβαρός σκοπός.

Δεν ήταν ότι σεβάστηκε την πρώτη αγγλική ομάδα στην οποία αγωνίστηκε, αλλά πενθούσε με τον τρόπο του για τους 311 νεκρούς στην πιο αιματηρή επίθεση στην ιστορία της χώρας του, με τη διπλή έκρηξη βόμβας στο Βόρειο Σινά.

Ο Σαλάχ γενικά αγαπάει πολύ τη χώρα του και προσπαθεί να βοηθήσει τώρα που έχει βγάλει πολλά χρήματα από την καριέρα του.

Μόνο τους τελευταίους μήνες, έχει δωρίσει εξοπλισμό αξίας 600 χιλιάδων ευρώ σε νοσοκομείο για παιδιά με καρκίνο, άλλα 500 χιλιάρικα για να φτάνει καθαρό, πόσιμο νερό στη γενέτειρά του το Νάγκριγκ και 250.000 στην κυβέρνηση της Αιγύπτου για να γλιτώσει υποτίμηση του νομίσματός της!

Αυτά έχουν συμβεί μόνο τον τελευταίο καιρό και σίγουρα είναι πολλά ακόμη που δεν έχουν δει το φως της δημοσιότητας.

Υπάρχουν και τα «μικρότερα», όπως η συχνή τηλεφωνική επικοινωνία του με έναν μικρό Αιγύπτιο φίλαθλο που πάσχει από καρκίνο. Ή η φανέλα που έστειλε σε έναν πιτσιρικά, ο οποίος έγινε viral όταν ένας φωτογράφος τον απαθανάτισε να έχει ζωγραφίσει μόνος του το όνομα του Σαλάχ στην πλάτη σε ένα βρόμικο μπλουζάκι, παίζοντας στη γειτονιά του.

Και βέβαια, η άρνησή του να δεχτεί μια βίλα από έναν επιχειρηματία ως δώρο για την πρόκριση στο Μουντιάλ της Ρωσίας. Ζήτησε μάλιστα από τον εκατομμυριούχο Μαμντούχ Αμπάς να δώσει τα χρήματα σε αγαθοεργίες.

Αυτός είναι ο Μοχάμεντ Σαλάχ. Ο «βασιλιάς της Αιγύπτου» όπως τον αποκαλούν στο Λίβερπουλ και ο άνθρωπος που έχει ενώσει όλη τη Μέση Ανατολή.

«Αυτό που δεν έχει καταφέρει κανείς πολιτικός, το κάνει ο Σαλάχ», λένε στην Αίγυπτο, τονίζοντας πως απολαμβάνει καθολική αποδοχή, όχι μόνο στη χώρα του, αλλά και στην Τυνησία, στο Μαρόκο, στη Σαουδική Αραβία, στα Εμιράτα, παντού.

Αυτόν τον παίκτη θέλει να κρατήσει η Λίβερπουλ, με αυτόν μπορεί να σηκώσει αύριο το έκτο Τσάμπιονς Λιγκ στην ιστορία της και θα πρέπει να ευχαριστήσει τον Μουρίνιο γι’ αυτό…

Τη σεζόν 2013-14, η Λίβερπουλ έφτασε πολύ κοντά στην κατάκτηση του πρωταθλήματος, βασιζόμενη σε μια επίθεση που δεν είχε κάποιον βαρύ σέντερ φορ, παρά την εξαιρετική παρουσία του γκολτζή Λουίς Σουάρες.

Ο Ουρουγουανός έφυγε, ο προπονητής Μπρένταν Ρότζερς παρέμεινε, άξιος αντικαταστάτης για την επίθεση δεν βρέθηκε, αλλά οι «κόκκινοι» συνέχισαν να παίζουν με ευέλικτους παίκτες μπροστά.

Οταν ανέλαβε ο Γιούργκεν Κλοπ τον Οκτώβριο του 2015, οι φίλοι της ομάδας περίμεναν την έλευση ενός γκολτζή που θα αποτελεί σημείο αναφοράς στην επίθεση. Οπως ήταν ο Λεβαντόφσκι στην Ντόρτμουντ. Μάταια…

Ο Κλοπ βρήκε στη Λίβερπουλ το είδος των παικτών που ήθελε για να παίξει το… heavy metal ποδόσφαιρο που εφάρμοσε και στη Γερμανία.

Ταχύτητα-πάθος-ενθουσιασμός. Αυτό είναι το τρίπτυχο που ζητά από τους ποδοσφαιριστές του και είναι εμφανές πως στο «Ανφιλντ» τα έχει καταφέρει. Θέλει από την ομάδα του να πρεσάρουν ψηλά, να τρέχουν πολύ ως αμυνόμενοι και μόλις κλέψουν την μπάλα, να ξεχυθούν μπροστά.

Με μια επιθετική τριάδα που την αποτελούν οι ταχύτατοι, μα και μπαλαδόροι, Σαλάχ, Φιρμίνο, Μανέ, η Λίβερπουλ είναι αποτελεσματική και ταυτόχρονα γοητευτική στο παιχνίδι της.

Μπορεί να μην έχει πετύχει τα γκολ της Μάντσεστερ Σίτι φέτος, αλλά έχει παίξει σαφώς πιο ελκυστικό ποδόσφαιρο. Τότε, γιατί δεν τα κατάφερε τόσο καλά στην Πρέμιερ Λιγκ ώστε να είναι αυτή η πρωταθλήτρια;

Το ποδόσφαιρο δεν είναι μόνο επίθεση. Η επιθετική άμυνα του Κλοπ αφήνει πολλά κενά πίσω, εκεί όπου υπάρχουν αργοί αμυντικοί (Φαν Ντάικ, Λόβρεν) και… γκαφατζήδες τερματοφύλακες (Κάριους, Μινολέ).

Η Λίβερπουλ στερείται ισορροπία, ενώ είναι ένα σύνολο με μεταβαλλόμενη ψυχολογία. Αν όλα πάνε καλά η ομάδα είναι ασταμάτητη. Αν κάτι στραβώσει η ομάδα καταρρέει.

Γι’ αυτό και δεν μπόρεσε να τερματίσει πρώτη σε έναν μαραθώνιο 38 αγωνιστικών. Πάντως, τη Μάντσεστερ Σίτι την απέκλεισε πολύ εύκολα στα προημιτελικά του Τσάμπιονς Λιγκ κι αν κατακτήσει το τρόπαιο, τότε θα έχει ξεχαστεί η απώλεια του πρωταθλήματος για 28η συνεχή φορά.

Για πάρα πολλά χρόνια, η Λίβερπουλ είχε στη μεσαία της γραμμή έναν παίκτη-κολόνα: τον Στίβεν Τζέραρντ. Ηγέτης εντός κι εκτός γηπέδου, με φοβερό δεξί πόδι τόσο σε σουτ όσο και σε μακριές μπαλιές.

Οταν το 2011 αποκτήθηκε στην ίδια ομάδα ένας πιτσιρικάς από τη Σάντερλαντ, ο Τζόρνταν Χέντερσον, ο Stevie G διέβλεψε σε αυτόν τον αντικαταστάτη του.

Επαιξαν μαζί για τρία χρόνια και ο τότε πιτσιρικάς σήμερα στα 28 του έχει αντικαταστήσει φύσει και θέσει τον προκάτοχό του.

Ενας κεντρικός μέσος που ξέρει να αμύνεται, που πασάρει με σιγουριά, αλλά δεν σκοράρει. Γι’ αυτό στο δεύτερο μισό της φετινής σεζόν αγωνίστηκε ως 6άρι και μάλλον σε αυτή τη θέση θα παραμείνει και του χρόνου.

Ο αρχηγός της Λίβερπουλ ξέρει ότι θα γεράσει στο «Ανφιλντ». Αν και φανατικός οπαδός της Σάντερλαντ, αγάπησε τη Λίβερπουλ, σαγηνεύτηκε από την ιστορία της και είναι αποφασισμένος να γράψει εκεί τη δική του σελίδα.

Το 2012, παραλίγο να φύγει ως ανταλλαγή με τον Ντέμπσεϊ της Φούλαμ. Αρνήθηκε πεισματικά. Εβαλε τα κλάματα, στύλωσε τα πόδια και ζήτησε να μείνει για να το παλέψει. Δικαιώθηκε.

Μάλιστα, τότε δεν άκουσε τον πατέρα του, ο οποίος του συνέστησε να αποχωρήσει από τους «κόκκινους» για να βρει περισσότερο χρόνο συμμετοχής.

Μια σεζόν όπου θα παίξει ως αρχηγός σε τελικό Τσάμπιονς Λιγκ και θα είναι βασικό στέλεχος της Αγγλίας στο Μουντιάλ, δεν μπορεί να τη χαρεί (ακόμα) όσο θέλει.

Ο πατέρας του πάσχει από καρκίνο εδώ και μια πενταετία, κι αυτό είναι κάτι που τον σόκαρε, αλλά δεν τον πτόησε.

«Νόμιζα πως το ποδόσφαιρο είναι το πιο σημαντικό πράγμα στη ζωή μου, όμως αποδείχθηκε πως δεν είναι έτσι. Δεν είχε ξανατύχει κάτι τέτοιο στο στενό μου περιβάλλον και έπρεπε να προσαρμοστώ σε αυτές τις συνθήκες», τόνισε σε πρόσφατη συνέντευξή του και πρόσθεσε: «Δεν είμαι γιατρός για να τον βοηθήσω, οπότε το μόνο που μπορώ και κάνω είναι να παίζω καλά, ώστε να είναι περήφανος για μένα. Και ίσως έτσι γίνει καλύτερα».

Πάντως, αυτή τη στιγμή, οι θεραπείες του Μπράιαν Χέντερσον βρίσκονται σε καλό δρόμο και αύριο βράδυ θα έχει την τύχη να δει από κοντά τον γιο του να μπαίνει πρώτος για λογαριασμό της Λίβερπουλ στον αγωνιστικό χώρο του «Ολιμπίσκι».