Το τέλος της 24ης αγωνιστικής, με το 1-0 απέναντι στον Πανιώνιο χθες το απόγευμα στο ΟΑΚΑ, βρίσκει την ΑΕΚ μετά από πολύ καιρό σε θέση οδηγού για τον τίτλο. Από το τέλος του πρώτου γύρου, συγκεκριμένα.
Μέσα σε αυτό το διάστημα η Ενωση έδωσε πολλές μάχες. Νίκησε τον Ολυμπιακό μέσα στο Φάληρο, τον απέκλεισε στο Κύπελλο, έπαιξε δύο φορές με την Ντιναμό Κιέβου και αποκλείστηκε χωρίς να χάσει κανένα από τα δύο ματς.
Και η επιστροφή στην κορυφή έρχεται ακριβώς σε ένα σημείο που όλοι μιλούσαν -κι όχι άδικα- για την πρώτη φορά στη σεζόν που η ομάδα του Χιμένεθ φαινόταν να λυγίζει από την κόπωση και τις σοβαρές απουσίες σε κάθε ματς.
Σίγουρα αυτό δεν ξέρουμε αν θα είχε γίνει, αν δεν είχαν συμβεί όλα όσα συνέβησαν στην Τούμπα πριν από οχτώ μέρες. Αλλά έγιναν. Και η πρόκληση για την ΑΕΚ ήταν να εκμεταλλευτεί ό,τι έγινε.
Στο Περιστέρι φάνηκε ασυνεπής μπροστά σε αυτή την υποχρέωση. Αλλά το «δώρο» που της έκανε ο Αστέρας Τρίπολης τώρα δεν το άφησε.
Το περίεργο είναι πως η ΑΕΚ δεν ξέρει ακριβώς πόσο μεγάλο πλεονέκτημα έχει αποκτήσει αυτή τη στιγμή. Θα πρέπει να περιμένει την απόφαση για το ΠΑΟΚ – Ολυμπιακός.
Αν, όπως εκτιμούν οι περισσότεροι, ο ΠΑΟΚ, εκτός από μηδενισμό στο συγκεκριμένο ματς, χάσει και τρεις βαθμούς από την ώς τώρα «συγκομιδή» του, η χθεσινή αγωνιστική θα σημαίνει ένα προβάδισμα πέντε βαθμών για την ΑΕΚ έξι αγωνιστικές πριν από το τέλος.
Για να το καταφέρει, χρειάστηκε να νικήσει τα δικά της φαντάσματα. Ενα ματς που έπρεπε στο πρώτο ημίχρονο να έχει τελειώσει τουλάχιστον με 2-0, έμεινε στο 1-0 μέχρι το τέλος και το άγχος κάθε φορά που ο Πανιώνιος πλησίαζε περιοχή «χτυπούσε κόκκινο».
Με καθαρό μυαλό τώρα, βλέπεις πως η ομάδα του Χιμένεθ χθες έπαιζε στην ουσία χωρίς αντίπαλο, αφού ο Πανιώνιος παρουσιάστηκε κάκιστος, όχι μόνο επιθετικά, που πραγματικά ήταν ανύπαρκτος, αλλά και αμυντικά.
Το δείχνουν οι τουλάχιστον τέσσερις κλασικές ευκαιρίες της ΑΕΚ μαζί με άλλες επίσης καλές φάσεις για γκολ και στα δύο ημίχρονα.
Κι όμως για να πιάσει πάλι το πιο υψηλό σκαλοπάτι της βαθμολογίας και να ακουστεί -αλήθεια πόσα χρόνια μετά την τελευταία φορά- το «να τοι, να τοι οι πρωταθλητές»… βγήκε η ψυχή κοντά 20 χιλιάδων νοματαίων που βρέθηκαν χθες στο γήπεδο.
Αν η ΑΕΚ είχε… καταφέρει να μην κερδίσει χθες, με βάση το ματς που είδαμε, αυτό θα το είχε πάθει από τον ίδιο της τον εαυτό.
Δεν μπορείς πάντως να μη σταθείς στο εντυπωσιακό μπάσιμο των «κιτρινόμαυρων» στο ματς. Με τους Κονέ και Λόπες να επιστρέφουν και να κάνουν μεγάλη διαφορά σε σχέση με ό,τι βλέπαμε στα τελευταία ματς, η ΑΕΚ στο πρώτο ημίωρο πέτυχε το ελάχιστο, να προηγηθεί δηλαδή με 1-0 με την κεφαλιά του Λιβάγια.
Η εμφάνιση και οι φάσεις ήταν για ένα με δύο γκολ ακόμη τουλάχιστον. Λίγο η αστοχία και πολύ ο Κότνικ δεν επέτρεψαν να φύγει το άγχος μέχρι το τέλος.
Αυτό το άγχος και οι… ανακουφισμένες φάτσες στο ΟΑΚΑ, που «μιλούσαν» μόνες τους, ήταν το ένα στοιχείο που μένει. Το άλλο ήταν τα μεγάλα πανηγύρια στο τρίτο γκολ του Αστέρα Τρίπολης επί του ΠΑΟΚ.
Θύμισε πανηγυρισμούς στο γκολ του Γιακουμάκη στο Φάληρο η στιγμή.
Ολη την εικόνα την περιέγραψε ο Χιμένεθ στη συνέντευξη Τύπου μια χαρά: «Ηταν μεγαλύτερη η πίεση που ένιωθαν οι παίκτες ψυχολογικά παρά από τον αντίπαλο.
Στο 60% η κατοχή μπάλας, 16 τελικές προσπάθειες, 11 εντός εστίας, 40% κατοχή ο Πανιώνιος και καμία τελική. Ετσι όπως ήταν το σκορ θα μπορούσαμε να αποτύχουμε και φοβηθήκαμε ότι θα γίνει ζημιά.
Αν θέλουμε να είμαστε μια νικήτρια ομάδα, πρέπει να νικήσουμε αυτό τον φόβο, γιατί δεν έκανε κάτι ο Πανιώνιος, εμείς γυρίσαμε πίσω…»
► ΑΕΚ (Μανόλο Χιμένεθ): Τσιντώτας, Γκάλο, Βράνιες, Λαμπρόπουλος, Λόπες, Κονέ, Γαλανόπουλος (87΄ Αϊντάρεβιτς), Χριστοδουλόπουλος (64΄ Μασούντ), Λιβάγια (68΄ Μπακάκης), Μπακασέτας, Αραούχο.
► Πανιώνιος (Μιχάλης Γρηγορίου): Κότνικ, Σταυρόπουλος, Παπαγεωργίου (65΄ Μπραχίμι), Μπανανά, Βλάχος, Κόρμπος, Πινιώτης (72΄ Γεσίλ), Σαββίδης, Σαραμαντάς, Σπιριντόνοβιτς, Μασούρας (82΄ Βουκελάτος).
► Σκόρερ: 21΄ Λιβάγια.
► Διαιτητής: Αρετόπουλος (Τρίκαλα).
► Κίτρινη: 8΄ Βράνιες, 45΄ Λιβάγια, 90΄ Λαμπρόπουλος – 45΄ Σπιριντόνοβιτς, 77΄ Σαραμαντάς, 85΄ Μπανανά, 90΄ Σαββίδης.
► Κόκκινη: –
