Ζητείται ελπίς. Σε όλα τα επίπεδα. Πρωτίστως στο πρωτοφανές διοικητικό αδιέξοδο, μιας και ποτέ ξανά στην ιστορία του συλλόγου ο ιδιοκτήτης του Παναθηναϊκού δεν τον άφησε σύξυλο και δίχως χρηματοδότηση στα τέλη του Σεπτέμβρη (!), με φυσικό επακόλουθο τα ρόστερ να μοιάζουν με κουρελόχαρτα και να διαδέχονται το ένα το άλλο σε συνθήκες ασφυξίας και εν μέσω πρωτόγνωρων καταστάσεων.
Και, δευτερευόντως, στον αγωνιστικό τομέα, όπου για πρώτη φορά στα επαγγελματικά του χρόνια ο Παναθηναϊκός δεν έχει καν… στόχο και περιμένει να τον (επανα)καθορίσει στο τέλος του Γενάρη μετά την ολοκλήρωση του ξεπουλήματος και του ξεσκαρταρίσματος, προκειμένου να διαπιστώσει με ποιους παίκτες θα ανέβει τον Γολγοθά του.
Κι αν για τις όποιες διοικητικές εξελίξεις ουδείς μπορεί να βασιστεί σε κάτι χειροπιαστό στην παρούσα χρονική στιγμή τουλάχιστον, στον αγωνιστικό τομέα η μοναδική ελπίδα από την οποία μπορεί να πιαστεί ο Παναθηναϊκός αφορά τη «Nouvelle Vague» της ομάδας.
Τα πιτσιρίκια από την Ακαδημία, αλλά και τους Ελληνες παίκτες που επιθυμούν να πραγματοποιήσουν το περίφημο «restart» στην καριέρα τους.
Στην προχθεσινή ισοπαλία στην Ξάνθη ο Παναθηναϊκός παρατάχθηκε αποδεκατισμένος, αλλά η εικόνα του ήταν η καλύτερη εκτός έδρας τη φετινή σεζόν, ανεξαρτήτως εάν δεν κατέκτησε συγκυριακά τη νίκη.
Το «τριφύλλι» ήταν ύστερα από καιρό (συγκεκριμένα μετά το νικηφόρο ντέρμπι με τον Ολυμπιακό) ξανά «ομάδα», παρ’ ότι είχε ένα κάρο απουσίες και παίκτες με ποιοτικά χαρακτηριστικά όπως ο Χίλιεμαρκ έμειναν στον πάγκο.
Η ειδοποιός διαφορά ήταν η… μαγική λέξη «κίνητρο».
Εν ολίγοις, δεν αγωνίστηκαν οι πιο ποιοτικοί διαθέσιμοι παίκτες, αλλά αυτοί που είχαν αποκλειστικά το μυαλό τους στο «τώρα» και την ίδια την ομάδα.
Η έκδοση του Παναθηναϊκού στην Ξάνθη φαίνεται να είναι, άλλωστε, η πιο κοντινή μέχρι σήμερα σ’ αυτό που προβλέπεται να συμβεί μετά τον Γενάρη με 2-3 περαιτέρω τροποποιήσεις (δεδομένα τους Χουλτ, Λουντ και βλέπουμε).
Εχοντας έξι Ελληνες στο αρχικό του σχήμα (Βλαχοδήμος, Αυλωνίτης, Κολοβέτσιος, Τζανδάρης, Κουρμπέλης, Πίσπας), συν τους Δώνη και Κουντουριώτη που μπήκαν στο ματς ως αλλαγές, ο Παναθηναϊκός έπαιξε ελκυστικό και οργανωμένο ποδόσφαιρο και πάλεψε με σεβασμό στη φανέλα για το καλύτερο δυνατό. Τηρουμένων βεβαίως των αναλογιών.
Το σημαντικότερο, όμως, είναι ότι η διαδικασία ένταξης των Τζανδάρη και Αυλωνίτη βρίσκεται σε τελικό στάδιο και τα πρώτα μηνύματα που προκύπτουν είναι ικανοποιητικά, κι αυτή των πιτσιρικάδων της Ακαδημίας σε πλήρη εξέλιξη.
Οχι φυσικά επειδή υπήρξε κάποιο συγκροτημένο/δομημένο πλάνο, αλλά διότι η ανάγκη το επιβάλλει πλέον ξεκάθαρα δίκην μονόδρομου…
Ο 24χρονος Φάνης Τζανδάρης έκανε το ντεμπούτο του στο πρωτάθλημα και φώναξε δυνατά «παρών», καλύπτοντας σωστά τους χώρους, κλέβοντας μπάλες και δημιουργώντας ένα αξιόπιστο δίδυμο κεντρικών μέσων στο πλευρό του Κουρμπέλη.
Ο 19χρονος Σωτήρης Πίσπας άρπαξε από τα μαλλιά την ευκαιρία της πρώτης του συμμετοχής στην αρχική ενδεκάδα στην Ξάνθη και έδειξε ότι έχει το μέλλον μπροστά του, αλλά και την ικανότητα να δώσει άμεσα λύσεις στην παρούσα κατάσταση.
Ο 23χρονος Χρήστος Δώνης γνωρίζει καλύτερα από τον καθένα ότι στην περίπτωσή του ισχύει η ρήση «ή τώρα ή ποτέ» και έδειξε πως το έχει κατανοήσει πλήρως με την εικόνα του στο μικρό διάστημα που χρησιμοποιήθηκε στα «Πηγάδια».
Ο 20χρονος Τάσος Χατζηγιοβάνης αναζητεί τη σταθερότητα και την απαιτούμενη νοοτροπία για να καθιερωθεί, έχοντας μετρήσει αισίως έντεκα συμμετοχές σε όλες τις διοργανώσεις, ο 19χρονος Στέφανος Ευαγγέλου γνωρίζει καλά ότι με τις αποχωρήσεις των Μολέδο-Κουτρουμπή είναι θέμα χρόνου να πάρει παιχνίδια και να δείξει τι ψάρια πιάνει, ενώ ο «βενιαμίν» των «πράσινων», ο 17χρονος δεξιός εξτρέμ Δημήτρης Εμμανουηλίδης αποτελεί αποδεδειγμένα ένα από τα μεγαλύτερα ταλέντα της γενιάς του και προβλέπεται να μπει σταδιακά στο «κλίμα».
Οπως και ο 19χρονος περιφερειακός επιθετικός, Χρήστος Κουντουριώτης, που έκανε την παρθενική του συμμετοχή στην Ξάνθη και πρόλαβε στα ελάχιστα λεπτά που αγωνίστηκε να βγάλει τον Χίλιεμαρκ τετ α τετ με τον Ζίβκοβιτς στις καθυστερήσεις.
