Περιμένει τον… από μηχανής Θεό!

Η απόφαση του Γιάννη Αλαφούζου ν’ αφήσει ακυβέρνητο το «σκάφος» του Παναθηναϊκού στις πιο κρίσιμες στιγμές της ιστορίας του και ο κίνδυνος να βυθιστεί… αύτανδρο έχουν ξεσηκώσει θύελλα αντιδράσεων στο «πράσινο» στρατόπεδο.

Από τις φιλόξενες στήλες της «Εφ.Συν.» είχα εξάρει την προσπάθειά του να βγάλει την ιστορική ομάδα από τα αδιέξοδα στα οποία είχε περιέλθει μετά το πολυσυζητημένο εγχείρημα της πολυμετοχικότητας.

Ομως τελικά ήταν εκείνος που την έριξε στα βράχια και τη βλέπει τώρα να… βουλιάζει χωρίς, όπως παραδέχτηκε ο ίδιος, να της προσφέρει οποιαδήποτε βοήθεια.

Ο ΠΑΟ διέρχεται αναμφίβολα τραγικές στιγμές και το χειρότερο για τα εκατομμύρια των φίλων του είναι η απροθυμία των ανθρώπων που τον διοίκησαν κατά καιρούς να συμβάλουν στη διάσωσή του και ν’ αποτρέψουν έστω και την ύστατη ώρα το ναυάγιο!

Ανθρωποι που τον χρησιμοποίησαν για την κοινωνική τους ανέλκυση ή την ικανοποίηση προσωπικών συμφερόντων και φιλοδοξιών, αλλά κι εκείνοι που τον υπηρέτησαν με πίστη και αφοσίωση και είδαν στο τέλος να… λοιδορούνται και να χλευάζονται.

 Ο μόνος που βγήκε μπροστά μ’ ένα συγκεκριμένο και ρεαλιστικό πρόγραμμα διάσωσης ήταν ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος, γόνος μιας οικογένειας που έχει προσφέρει τα μέγιστα για το μεγαλείο και τη δόξα του Παναθηναϊκού, με αποδεδειγμένο «πράσινο» DNA και με θετικές ενδείξεις ότι μπορεί να σηκώσει μεγαλύτερο βάρος από τη διαχείριση της ΚΑΕ και τη συνέχιση της επιτυχημένης πορείας της.

Αν όχι μόνος του, με κάποιες ακόμη «πράσινες» δυνάμεις και με κάποιους συμπαίκτες, διατεθειμένους να αναλάβουν κοινή δράση για τη διάσωση του ιστορικού συλλόγου.

 Η απόρριψη του σχεδίου του από τον Αλαφούζο, η διαμάχη του με μερίδα των οργανωμένων και τον «πολυμετοχικό» Νικ. Πατέρα, τον οποίο στοχοποιεί για τη δημιουργία του τεράστιου χρέους, και η δυστοκία στην εξεύρεση πρόθυμων συμπαικτών τού έχουν περιορίσει την… ορατότητα εξεύρεσης αξιόπιστης λύσης για την άρση του «πράσινου» αδιεξόδου και μέχρι στιγμής εμφανίζεται σαν «μοναχικός καβαλάρης» της απαιτούμενης συστράτευσης για τη διάσωση του ιστορικού συλλόγου.

 Ο Αλαφούζος αντί να εξυγιάνει τον Παναθηναϊκό και να περιορίσει το «δυσβάσταχτο» χρέος -αλήθεια, πότε θα μάθουμε ποιο ήταν και ποιο είναι- κατηγορείται ότι το διόγκωσε, χωρίς μάλιστα να ισχυροποιήσει την «πράσινη» ομάδα, που μετά το… ξεπούλημα του Μπεργκ και του Ζέκα (των δύο κατ’ εξοχήν ποιοτικών που είχε) και τη φημολογούμενη εκποίηση των… ασημικών που έχουν απομείνει (Οδ. Βλαχοδήμος, Μολέδο, Χουλτ, Κουτρουμπής, Κουρμπέλης κ.ά.) παρουσιάζει πλέον συμπτώματα αποσύνθεσης.

Δικαιολογημένες είναι οι ανησυχίες των φίλων του «τριφυλλιού» για το τι θα απομείνει από την ομάδα που είχαν ξεκινήσει ο Αναστασίου με τον Νταμπίζα και είχε προκαλέσει τα ευμενή σχόλια εχθρών και φίλων και που ανεξήγητα άρχισε σταδιακά να ξηλώνεται μ’ ένα ρεσιτάλ άστοχων και ακατανόητων εν πολλοίς ενεργειών που προϊόντος του χρόνου έγιναν καθεστώς με τ’ αποτελέσματα που βλέπουμε.

 Για το «πράσινο» χρέος έχει στηθεί ένα ολόκληρο «παιχνίδι» με αντεγκλήσεις, αλληλοκατηγορίες και πολλούς υπαινιγμούς, κυρίως προς την πλευρά του Νικ. Πατέρα, όχι φυσικά για υπεξαίρεση, αλλά για κακοδιαχείριση την περίοδο της πολυμετοχικότητας.

Ο ίδιος προς το παρόν τηρεί σιγήν ιχθύος και αρκείται στη διαρροή του Τύπου «επί πολυμετοχικότητας το χρέος ήταν απόλυτα διαχειρίσιμο και σε καμία περίπτωση δεν είχε φθάσει στα σημερινά επίπεδα, παρ’ ότι αποκτήθηκαν παίκτες παγκόσμιας κλάσης, όπως ο εν ενεργεία (τότε) αρχηγός της Εθνικής Βραζιλίας Ζιλμπέρτο Σίλβα, ο σπουδαίος Γάλλος σέντερ φορ Τζιμπρίλ Σισέ, ο Σεμπάστιαν Λέτο και άλλοι, που είχαν καταστήσει τον Παναθηναϊκό ασυναγώνιστο εκτός συνόρων και ανταγωνίσιμο στην Ευρώπη».

 Η οικογένεια Βαρδινογιάννη, που απογείωσε τον Παναθηναϊκό στην Ελλάδα και την Ευρώπη, οδηγώντας τον δύο φορές στους «4» του Κυπέλλου Πρωταθλητριών και εισέπραξε ως… αντάλλαγμα την οργάνωση συλλαλητηρίων σε βάρος της, έχει δηλώσει κατηγορηματικά ότι δεν πρόκειται πλέον να μετάσχει σε οποιεσδήποτε διαδικασίες αφορούν τα διοικητικά της ΠΑΕ, ενώ πολλοί φίλοι του συλλόγου πιστεύουν ότι θα μπορούσε ίσως, και παρά τη δικαιολογημένη πικρία της, να δώσει… τόπο στην οργή, απλώνοντας χέρι βοήθειας στον οικτρά δοκιμαζόμενο σύλλογο.

 Οι οργανωμένοι, από την πλευρά τους, καλούνται ν’ αποδείξουν ότι το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι να ορθοποδήσει ο Παναθηναϊκός, συμπαραστεκόμενοι ολόψυχα στην ομάδα και στην απέλπιδα προσπάθεια των παλαιμάχων να της προσφέρουν τις «πρώτες βοήθειες» για να σωθεί η χρονιά και ν’ αντιμετωπιστεί το πρόβλημα επιβίωσης του Παναθηναϊκού με καλύτερες συνθήκες και πιο αισιόδοξες προοπτικές.

 Τέλος, θα μπορούσε ακόμη και η πολιτεία να συνδράμει στην προσπάθεια διάσωσης του ιστορικού συλλόγου που αποτελεί «κειμήλιο» του ελληνικού αθλητισμού, στον οποίο έχει προσφέρει ανεκτίμητες υπηρεσίες.

Ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας, δεδηλωμένος Παναθηναϊκός και με οικογενειακές «πράσινες» καταβολές, θα μπορούσε, στην προσπάθειά του για την προσέλκυση επενδυτών και εν όψει του ταξιδιού του στην Αμερική, με κάποια επιπλέον κίνητρα να κεντρίσει το ομογενειακό ενδιαφέρον.

Αλλωστε, ο Παναθηναϊκός δεν έπαψε ν’ αποτελεί μαγαζί γωνία και στην ομογένεια κυλάει αρκετό «πράσινο» αίμα.

Η διάσωσή του δεν είναι μια απλή υπόθεση, περιορισμένη σε στενό συλλογικό πλαίσιο. Είναι γενικότερης σημασίας και απαιτεί μεγάλες θυσίες, αφού η οποιαδήποτε δυσάρεστη εξέλιξη είναι δυνατόν να επιφέρει ευρύτερες αναταράξεις.

Ειδικά για τους ανθρώπους του ΠΑΟ που κατά καιρούς τον υπηρέτησαν με τον άλφα ή βήτα τρόπο και που θα πρέπει σ’ αυτές τις δύσκολες στιγμές να βάλουν τα… μαχαίρια στις θήκες τους, τις προσωπικές φιλοδοξίες και τους εγωισμούς στην άκρη και να προσπαθήσουν όλοι μαζί να βρουν μια λύση, γιατί αν χαθεί ο Παναθηναϊκός θα χαθεί και η δική τους υστεροφημία και σε λίγα χρόνια δεν θα τους θυμάται κανένας…

ΥΓ.: Παρήγορο σημείο πρέπει να θεωρείται για τον Παναθηναϊκό η αφύπνιση των παλαίμαχων άσων του και η συστράτευσή τους στην προσπάθεια να του προσφερθούν τουλάχιστον οι… πρώτες βοήθειες για ν’ αποφύγει τα χειρότερα και η δυνατότητα ν’ αντιμετωπίσει με καλύτερες συνθήκες το θέμα τής εκ βάθρων αναδιοργάνωσής του.